بیانیه مشترک سران سه قوای دارالاسلام ایران و تاکید بر تلاش برای حل مشکلات اقتصادی و معیشتی کشور

بیانیه مشترک سران سه قوای دارالاسلام ایران و تاکید بر تلاش برای حل مشکلات اقتصادی و معیشتی کشور

سران قوای سه‌گانه (مجریه، مقننه و قضائیه) با صدور بیانیه مشترکی، بر تلاش همه جانبه برای حل مشکلات کشور تاکید کردند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند عزیز و رحمان را شکرگزاریم که ما را به خدمتگزاری ملتی فهیم، نجیب و لحظه‌شناس برگزید که آگاهی خنثی‌کردن پیچیده‌ترین توطئه‌ دشمنان علیه یکپارچگی ایران قوی و مستقل را داشته و دارند. همچنین به ما رهبر حکیم و فرزانه‌ای عطا فرمود که با رهنمود‌های روشنگر و راهگشا در سخت‌ترین وضع، زمینه‌ساز اصلاح امور و حل مشکلات جامعه بوده‌‌اند.

تاریخ پر فراز و نشیب این خاک مقدس، مملو از فداکاری، ایستادگی و رشادت مردم قهرمانی بوده است که برای استقلال، اقتدار و یکپارچگی ایران عزیز، معجزه‌ها آفریده‌اند. در فتنه پیچیده اخیر نیز که با کارگردانی دشمنان دیرینه انقلاب اسلامی و بازیگری عناصر تروریست و اغتشاشگران بی‌وطن به‌وقوع پیوست، هوشیاری ملت عزیز ایران در جداسازی صف معترض از آشوبگران و مجاهدت مسئولانه مدافعان کشور، اعم از نیروی انتظامی، سپاه و بسیج، نقشه کثیف طراحان این نقشه را نقش بر آب کرد.

ما رؤسای سه قوه مجریه، مقننه و قضائیه، متناسب با اختیارات قانونی، خود را متعهد می‌دانیم که با تلاش شبانه‌روزی و تبعیت از رهنود‌های رهبر معظم انقلاب اسلامی و بهره‌گیری از ظرفیت نخبگان و فرهیختگان با وحدت، همدلی و هم‌افزایی در جهت حل مشکلات معیشتی و اقتصادی و تأمین امنیت عمومی، کوشا باشیم و در انجام وظایف خود، ذره‌ای قصور نورزیم.

همچنین در رسیدگی به حوادث تروریستی اخیر، ضمن توجه، کشف و شناسایی علل و ریشه‌های وقوع با رعایت نهایت انصاف و عدالت، ضمن سزای قاطع قاتلین و فتنه‌گران تروریست، رأفت اسلامی و ملایمت را با فریب‌خوردگانی که نقش اساسی در حوادث تروریستی نداشته‌اند، به‌کار بندیم و با تدبیر و حکمتی که مورد انتظار ملت بزرگ ایران است، پاسدار خون چند صد هزار شهید انقلاب اسلامی باشیم و پرچم پر افتخار جمهوری اسلامی و نام ایران و ایرانی را در جهان به اهتزاز در آوریم. ان‌شاءالله

مسعود پزشکیان، رئیس جمهور- محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی- غلامحسین محسنی‌اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه

از اقدامات عمده ی وزارت اطلاعات و استخبارات دارالاسلام ایران در طی اغتشاشات جدی/ دی ۱۴۰۴ش

از اقدامات عمده ی وزارت اطلاعات و استخبارات دارالاسلام ایران در طی اغتشاشات جدی/ دی ۱۴۰۴ش

یک محموله بزرگ اقلام فنی و الکترونیکی با قابلیت استفاده برای جاسوسی و خرابکاری که به صورت غیر مجاز وارد کشور شده بود، کشف گردید.
این محموله از یکی از کشورهای منطقه وارد ایران شده و قرار بود در استان های مشخصی که درگیر اغتشاشات اخیر بودند، توزیع شود.
محموله فنی کشف شده شامل ۱۰۰ دستگاه گیرنده دور برد، ۵۰ دستگاه تقویت کننده سیگنال بی تی اس، ۷۴۳ دستگاه مودم ۵G از نشان های تجاری مختلف و ۷۹۹ دستگاه تلفن همراه نسل جدید است.
مزدوران بیگانه و تروریست ها در صورت دریافت این تجهیزات الکترونیکی پیشرفته و اتصال آنها به صورت یک بسته کامل، امکان دسترسی به شبکه تلفن همراه و اینترنت در نقاط فاقد شبکه مخابراتی مانند دشت ها، کوه ها و سایر نقاط صعب العبور برای جاسوسی در حوزه های نظامی، امنیتی، صنعتی و خرابکاری را پیدا می کردند.

جولاني؛ د شریعت له مبارزه څخه تر سکولاریزم پورې سقوط

جولاني؛ د شریعت له مبارزه څخه تر سکولاریزم پورې سقوط

به قلم:  ابوهاجر خان آبادی

په داسې وخت کې چې په ډیرو څېرو پردې شولې، او ډېری د دین ادعا کوونکي په حقیقت کې د شهرت او واک تشنه دي، د «احمد الشرع» یا جولاني نوم، د فریب، بدلون او انحراف یو روښانه مثال دی. هغه سړی چې یوه ورځ یې ځان د توحید د علماوو شاګرد ښود، نن د هماغه علماوو په وړاندې ولاړ دی او هغو قوانینو او طریقی ته مخه کړې چې په بشپړ ډول د شریعت سره ټکر لري او لاره یې د سکولاریزم او د دنیاپسندۍ خواته بدله شوې ده.

جولاني هغه څوک دی چې په وياړ یې ویل: «موږ د لویو علماوو لکه ابومحمد مقدسي، ابوقتاده فلسطیني او ناصر علوان د فتواوو پابند یو.» خو نن هماغه علما هغه نه یوازې منحرف ګڼي، بلکې کافر هم ګڼي.

ابومحمد مقدسي ـ هغه عالم چې د جولاني د تیر وخت درناوی یې درلود ـ نن د هغه په اړه وايي:

«فلا تستغربوا من تكفيرنا للجولاني وكل من يناصره على قوانينه التي تضاد الشريعة… ومَن لم يُكَفّرهم ممن يفهم ذلك يُخشى عليه الكفر والتلاعب بالدين.»

یعنې: «د جولاني او هغو کسانو په اړه د تکفیر څخه مه حیرانېږئ چې د شریعت پر خلاف قوانین ملاتړ کوي، ځکه دوی په خپلو پخوانیو لیکنو، خطبو او فتواوو سره پر ځان کفر کړی، او څوک چې له دې حقیقت سره سره یې تکفیر ونکړي، د کفر او د دین سره د لوبې خطر پرې دی.»

دا څرګندوي چې د بدلون عامل علما نه دي، بلکې جولاني دی چې لاره یې بدله شوې ده. هغه له پیل څخه د ځان ښودلو مینه درلوده؛ د قدرت او شهرت تشنه و، نه د حقیقت او شریعت طالب. جولاني د رسنیو په وړاندې ځان مجاهد ښود، خو زړه یې په سیاسي ماڼیو او د کامرو مخې کې و.

نن چې کراوات یې تړلی او ځان «رئیس» بولي، د جهادي شعارونو او د شریعت وعدو څخه هېڅ نښه نه شته. جولاني، لکه زموږ د هېواد ډېر «ندیدبدید» کسان، یوه ورځ د دین ښکاره ننداره وکړه، خو کله چې واک او شهرت ته ورسېد، دین یې د جاه او مقام قرباني کړ.

هو، جولاني ټولو ته فریب ورکړ، خو تر ټولو مخکې، هغه پخپله فریب وخوړ. څوک چې د خپلې وړتیا څخه زیات قدرت ترلاسه کړي، طغیان کوي. هغه د جهاد له لارې د ریا په لارې او د شریعت له میدان څخه د سکولاریزم په ماڼیو کې ځای پرځای شو.

د جولاني برخلیک، د ټولو د دین او جهاد مدعیانو لپاره یوه ښکلې هنداره ده:

څوک چې دین د جاه او مقام زینه جوړوي، په پای کې به د همدې زینې له لارې سقوط وکړي.

یادبود ابو درداء کُردی و هشدار به پس مانده های اطراف مُلافتاحی

یادبود ابو درداء کُردی و هشدار به پس مانده های اطراف مُلافتاحی

به قلم: مجاهد مهاجر

«ابو دردا کردی»، فرمانده میدانی و شناخته‌شده ی جماعت انصارالاسلام که توسط ائتلاف بین‌المللی هدف قرار گرفت وبه شهادت رسید – نحسبه کذالک و الله حسیبه – از چهره های ماندگاری است که نشان داد اعتماد بی اساس به مزدوران کفار محارب و اشغالگر خارجی گاه می تواند نه تنها ثمرات زحمات آنها را به معامله بگذارد و هدر دهد بلکه از اسباب مرگ آنها نیز شود. باذن الله.

ابودرداء در  حومه یکی از مناطق مرزی شمال سوریه مورد هدف آمریکا، رهبر جولانی در مبارزه با تروریسم قرار گرفت و خودروی حامل وی منهدم شد. شاهدان عینی گفتند که پهپادهای ائتلاف چندین بار منطقه را بمباران کردند و ابو دردا کردی در همان لحظات نخست از شدت جراحات وارده به شهادت رسید نحسبه کذالک و الله حسیبه.

ابو دردا کردی از چهره‌های مهم انصارالاسلام بود و نقش اساسی در ساماندهی عملیات میدانی و آموزش نیروها ایفا می‌کرد.

اما در این میان، رفتار و مواضع احمد الشرع، رئیس حکومت سوریه، جای تأمل دارد. او در ابتدای قدرت‌گیری اعلام کرد که «ما مانند طالبان افراطی نیستیم»، و بارها در سخنان رسمی خود گفت که لبرال و سکولار است، در حالی که بسیاری از طرفداران او او را «اسلامی» می‌نامند. همین موضع‌گیری‌های متناقض باعث شد که مجاهدانی که جان و وقت خود را برای اهداف دینی و حمایت از مردم صرف کرده‌اند، بدون حمایت کافی و در معرض هدف‌گیری مستقیم قرار بگیرند.

یک روز قبل از این اتفاق، وزیر تحصیلات حکومت جولانی درس‌های دینی و قرآنی را حذف و به جای آن موسیقی و رقص را جایگزین کرده، که نشانه ی فاصله ی آشکار حکومت از اصول و ارزش‌های دینی و حمایت واقعی از مجاهدین است.

این حادثه همچنین نشان می‌دهد که هدف‌گیری و حذف مجاهدان شجاع و باایمان، همان خواست آمریکا و کشورهای غربی است که می‌خواهند نیروهای صاحب عقیده و منهج و مستقل و مؤثر در میدان را حذف کنند.

این حادثه هشداری روشن است برای همه ی مردم، علما و کسانی که خود را در راه دفاع از دین و مردم متعهد می‌دانند باید با چشم باز واقعیت‌ها را ببینند و فریب شعارها و وعده‌های دروغین رهبران را نخورند.

تا کی قرار است پروژه های خائنانه ی دشمنان کافر و محارب غربی از کانال مزدورانی چون سیاف افغانستان و شریف شیخ احمد سومالی و حکمتیار افغانستان و جولانی سوریه در سرزمینهای دیگر کپی برداری شود؟

بازگشت آمریکا به افغانستان؛ آغاز فتنه و خیانت

بازگشت آمریکا به افغانستان؛ آغاز فتنه و خیانت

کاتب: ابومحمود کندزی

با وجود اعلام قاطع سخنگوی امارت اسلامی، مولوی ذبیح‌الله مجاهد، مبنی بر اینکه پایگاه هوایی بگرام هرگز به آمریکا تحویل داده نخواهد شد، خبر گفت‌وگوها درباره بازگشایی سفارت آمریکا در کابل، زنگ خطر بزرگی برای ملت مسلمان افغانستان است.

بازگشت سفارت آمریکا، یعنی بازگشت همان شیطان بزرگی که بیست سال خون مسلمانان را ریخت، قرآن‌سوزی کرد، ناموس‌ها را پایمال نمود و کشور را به ویرانه تبدیل ساخت.

آیا ملت ما فراموش کرده که همین آمریکا بود که امارت اسلامی را سرنگون ساخت، هزاران بی‌گناه را در زندان بگرام شکنجه کرد و از خاک افغانستان برای بمباران امت اسلامی استفاده نمود؟

بازگشایی سفارت آمریکا، نه نشانهٔ پیشرفت است و نه دیپلماسی، بلکه آغاز دوبارهٔ فتنه، جاسوسی، آشوب و تفرقه است.

هر قدمی که به سوی شیطان بزرگ برداشته شود، خیانتی آشکار به خون شهدا و مجاهدینی است که برای استقلال و عزت اسلام جان فدا کردند.

ای رهبران امارت اسلامی، ملت مسلمان افغانستان هرگز اجازه نخواهد داد که دوباره پرچم آمریکا بر بام کابل برافراشته شود.

استقلال را با لبخند دشمن معامله نکنید

د امريکا بيا راستنېدل؛ د فتنې او خيانت پيل!

د امريکا بيا راستنېدل؛ د فتنې او خيانت پيل!

سره له دې چې د امارت اسلامي وياند مولوي ذبيح‌الله مجاهد په څرګند ډول ويلي چې د بګرام هوايي اډه به هېڅکله امريکا ته ونه‌سپارل شي، اوس د دې خبرې راپورونه خپرېږي چې د امريکا د سفارت د بيا پرانيستلو په اړه خبرې روانې دي. دا خبره د افغانستان د مسلمان ملت لپاره د يو ستر خطر زنګ دی.

د امريکا د سفارت راستنېدل، د هغه شيطان لويې بېرته راتګ معنا لري، چې شل کاله يې د مسلمانانو وينې تویې کړې، قرآنونه يې وسوځول، د خلکو عزتونه يې تر پښو لاندې کړل، او دا هېواد يې په کنډواله بدل کړ.

ايا موږ هېر کړي چې همدغه امريکا وه چې د امارت اسلامي نظام يې نسکور کړ، زرګونه بې‌ګناه افغانان يې په بګرام زندان کې وځورول، او زموږ له خاورې يې د امت اسلامي پر هېوادونو بمبار وکړ؟

د امريکا د سفارت بيا پرانيستل نه پرمختګ دی، نه سياست؛ بلکې دا د نوې فتنې، جاسوسۍ، ګډوډۍ او وېش پيل دی. هر ګام چې د دې شيطان په لور اخيستل کېږي، دا د هغو شهيدانو او مجاهدينو د وينو سره ښکاره خيانت دی چې د اسلام د عزت او د افغانستان د خپلواکۍ لپاره يې سرونه قربان کړل.

اې د امارت مشران!

د افغانستان مسلمان ملت به هېڅکله اجازه ور نه کړي چې د امريکا بيرغ بيا د کابل پر بام ورپېږي.

خپلواکي د دښمن په موسکا مه خرڅوئ!

بار دیگر ثمره ی خیانت به دین و ملت و خاک و بی عرضگی کُردهای سکولار و مزدور را ببینید، اینبار در کُردستان سوریه

بار دیگر ثمره ی خیانت به دین و ملت و خاک و بی عرضگی کُردهای سکولار و مزدور را ببینید، اینبار در کُردستان سوریه

به قلم: ابوخالد کُردستانی

در میان احزاب سکولار و مرتد کُرد و به شاهدی تمام کسانی که از نزدیک با این احزاب سکولار در ارتباط بوده اند می توان گفت کُردهای سوریه به دلیل محرومیتهای زیاد و دوری از آگاهی های لازم و اینکه اولین بار توسط عبدالله اوجالان مرتد با دیدگاههای انقلابی کمونیستی آشنا شدند جزو سر سخت ترین جنگجویان میان این مرتدین سکولار به شمار می روند، با این وجود جالب است بدانید که همینها نیز در برابر مسلمین مجاهد مثل سایر مرتدین سکولار جزو بی غیرت ترین و ترسوترین افراد میان کُردها هستند.

سایر سکولاریستهای مرتد هم که به دین و ملت خود خیانت کرده و در اختیار کفار سکولار خارجی و حاکمیتهای منطقه ای هستند با آنکه در برابر مردم مسلمان خود جزو خشن ترین و بی رحمترینها هستند اما در برابر مسلمین مجاهد جزو بی غیرترینها می شوند، حتی در برابر قدرتهای به ظاهر اسلامگرا نیز باز جزو بی غیرترینها هستند.

فقط کافی است بدانید که در اوایل انقلاب اسلامی ۵۷ ایران با تمام سروصدائی که احزاب سکولار کومله و دمکرات داشتند و با آنهمه عوامفریبی و بسیج مردمی که از کُردهای ایران کردند و با آنکه از حمایت صدام حسین سکولار و پس مانده های رژیم پهلوی و ساواک و تمام سکولارهای مسلح کمونیست و سوسالیست داخل ایران هم برخوردار بودند با این وجود زمانی که از سوی نیروهای ایرانی به آنها حمله شد کمتر از چند ماه دوام نیاوردند و به عراق ریخته شدند.

در کُردستان عراق هم که بارزانی ها و طالبانی ها نوبیتی برای صدام حسین سکولار مزدوری می کردند و بعدها به مزدوری برای آمریکا و صهیونیستها و قدرتهای منطقه ای درآمده اند اما زمانی که گروه چند نفره ی امارت اسلامی افغانستان در هورامان غربی به رهبری ماموستا کریکار و جماعت انصارالاسلام شکل گرفت تمام این احزاب از عهده ی این چند مجاهد برنیامدند تا اینکه آمریکا و انگلیس همزمان با حمله ی به صدام حسین به این جماعت هم حمله هوائی و زمینی کرد و این جماعت از مواضع خود در هورامان بیرون رانده شد.

جالب است بدانید که این احزاب بارزانی و طالبانی پس از رفراندوم نمایشی مورد حمله ی حشد شعبی قرار گرفتند و آمریکا و صهیونیستها و تمام غربی های مدعی حمایت از آنها، این مرتدین و خائنین سکولار را رها کرده و تماشاچی شدند، خودشان به تنها حتی ۲۴ ساعت در برابر حشئ شعبی دوام نیاوردند و در همین مدت کم ۵۱درصد از خاک تحت سلطه  ی خودشان از جمله کرکوک را واگذار کردند.

در کُردستان سوریه هم زمانی که آمریکا مزدوران سکولار و مرتد پ.ک.ک را رها کرد کمتر از چند ساعت بعد از خیانتشان در سری کانی، دولت اسلامی (داعش) همه ی آنها را جارو کرد و تنها یک محله در کوبانی را در اختیار داشتند تا اینکه ۹۲ کشور دنیا به دادشان رسیدند.

پس از آن نیز زمانی که آمریکا طی معامله ای با حکوت سکولار و مرتد ترکیه آنها را برای گروههای شبه اسلامی مزدور ترکیه رها کرد، این گروهها از عفرین تا سریکانی را به تصرف خود درآوردند که تا همین الان هم در تصرف آنهاست و این بی عرضه های پ.ک.ک حتی توان مقاومت چند ساعته ی بدون حمایت هوائی آمریکا و تحالف را هم نداشتند.

البته فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد: سنتکام به نظارت دقیق وقایع در شمال شرق سوریه ادامه می‌دهد.

بله، آمریکا تماشاچی نابود شدن مزدورانش است؛ همان کاری که ترامپ با اغتشاشگران سکولار و خائن ایران در دی ۱۴۰۴ش انجام داد. گفت در میدانها بمانید، کمک در راه است، اما در نهایت از رهبر ایران تشکر کرد که مثلاً چند نفر از این خائنین را به خاطر او اعدام نکرده (آنهم کلاً دروغ و ادعا).

امروز در سوریه، احمد الشرع (جولانی) مزدور بهتری برای آمریکا و صهیونیستها و غرب است و آمریکا قصد دارد به پ.ک.ک بگوید اگر من نباشم تو هیچی نیستی و الان هم تصمیم من بر آن است که در حاکمیت جولانی ادغام و حل شوی، پس زر اضافی نزن و ادای پهلوان پنبه ها را درنیار.

لازم است بدانید که جنگ این مرتدین سکولار کُرد در سوریه و عراق در جنگ با تنظیم دولت اسلامی (داعش) به این شکل بود که آمریکا و حول و حوش ۹۲کشور همپیمان با او ابتدا با تمام قدرت منطقه یا محله و خانه ای که افراد دولت اسلامی در آن بودند را به شدت بمباران می کردند و آنرا شخم می زدند و به دنبال آن این سگهای بوکش و خائن هم بر زمین سوخته عکس می گرفتند و زخمی ها و اسرائی که قدرت حرکت نداشتند و تسلیم شده بودند را با خود می آوردند و نمایش رسانه ای پر سروصدا برگذار می کردند.

این واقعیت این خائنین سکولار مزدور و بی غیرت میان کُردهای مسلمان و باغیرت است.

 در تازه ترین اقدام و در سوریه هم داریم می بینیم که آمریکا بعد از اینهمه مزدوری که از این مرتدین پ.ک.ک کشید و آنهمه نفری که از آنها در راه اهداف کثیفش به کشتن داد امروز به همراه شرکایش نظاره گر تکرار سناریوهای قدیمی برای مزدوران است و اینبار اینها را برای مزدوران خائن و شبه اسلامی باند جولانی حاکم بر دمشق رها کرده است.

مزدوران شبه اسلامی و خائن باند جولانی ابتدا با یک درگیری ساده محله «شیخ مقصود» و «اشرفیه» حلب و کل حلب و حومه ی آنرا در روز چهارشنبه از نیروهای سوریه دموکراتیک (قسد / پ.ک.ک) و شاخه نظامی آن، یگان‌های مدافع خلق (YPG/YPJ) پاک کردند و امروز ۲۸دی ماه ۱۴۰۴ش نه تنها غرب و شرق فرات بلکه بخشهای زیادی از استانهای دیرالزور و الرقه و حتی الشدادی از استاد حسکه را نیز از وجود مرتدین سکولار و خائن پ.ک.ک پاکسانی کردند آنهم بدون حتی یک مقاومت چند دقیقه ای پشت سر هم .

جالب است بدانید نه تنها مردم کُرد محله های شیخ مقصود و اشرفیه بلکه مردمان سایر مناطق تحت کنترل مرتدین پ.ک.ک هم در هنگام حمله ی مزدوران به ظاهر اسلامگرای باند جولانی این مرتدین سکولار پ.ک.ک را رها کردند و حتی عده ای از آنها قبل از آنکه نیروهای جولانی به دیرالزور و الرقه برسند با این نیروهای مرتد پ.ک.ک درگیر شدند و مناطق خود را به کنترل درآوردند تا اینکه نیروهای باند جولانی رسیدند.

نیروهای سکولار و مرتد کُرد چنین موجوداتی هستند؛ وفادارترین به دشمنان دین و ملت خود، و خائن ترین  به دین و ملت و خاک خود، و در عین حال ترسوترینهای میان قوم مسلمان و باغیرت و باشهامت کُرد.

وقتی شریعت آسمانی به ابزار سیاستهای سکولاریستی تبدیل می‌شود

  وقتی شریعت آسمانی به ابزار سیاستهای سکولاریستی تبدیل می‌شود

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

علما و احزابی که در پاکستان به نام دین تشکل سیاسی ساخته‌اند، اما عملاً در چارچوب حکومت سکولار و نظام وابسته به آمریکا مشارکت می‌کنند، دیگر در جایگاه «راهنمای امت» قرار ندارند؛آنان با این انتخاب، دین را به خدمت قدرت و شریعت را به حاشیه سیاست رانده‌اند.

واقعیت تلخ این است که مشارکت فعال در ساختار سکولاریستی با ادعای دفاع از شریعت جمع نمی‌شود.

وقتی قانون اساسی غیرالهی پذیرفته می‌شود و وقتی پیمان‌های امنیتی غربی مشروع شمرده می‌شود و وقتی تجاوز به سرزمین مسلمانان با واژه‌های نرم توجیه می‌گردد دیگر نام این رفتار «فقه سیاسی» نیست؛ تحریف دین است.

تاریخ این الگو را خوب می‌شناسد؛ چهره‌هایی که دیروز در افغانستان در کنار آمریکا و ناتو ایستادند و امروز در پاکستان برای نظام وابسته مشروعیت دینی می‌سازند.

نام‌ها عوض می‌شود اما نقش همان است که دین برای آرام‌سازی افکار عمومی باشد نه برای ایستادن در برابر طاغوت.

وقتی سکوت در برابر تجاوز با نام «مصلحت» تزئین می‌شود وقتی ظلم ساختاری با عنوان «ثبات منطقه‌ای» توجیه می‌گردد و وقتی دارالاسلام به جای حمایت،به «طرف منازعه» تقلیل داده می‌شود این دیگر بی‌طرفی نیست هم‌راستایی با قدرت مسلط است.

قرآن هشدار داده است: دل‌هایی که حق را می‌شناسند اما به آن عمل نمی‌کنند در معرض قساوت و انحراف قرار می‌گیرند و خطر این انحراف، برای امت کمتر از تجاوز نظامی نیست.

پس مشارکت در نظام سکولار، با ادعای شریعت‌خواهی جمع نمی‌شود و توجیه تجاوز، نصیحت دینی نیست؛ سیاسی‌کاری با لباس دین است و تجربه افغانستان نشان داد که هرجا دین ابزار قدرت شد نخست استقلال رفت سپس امنیت و در نهایت خود دین قربانی شد.

امت آگاه است و دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، این مسیرهای آزموده و شکست‌خورده را نه تکرار می‌کند، نه مشروع می‌داند.

کله چې دین د سکولر سیاست وسیله شي

کله چې دین د سکولر سیاست وسیله شي

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

هغه علما او ګوندي مشران چې په پاکستان کې د دین تر نوم لاندې سیاسي حزبونه جوړوي، خو عملاً د سکولر، امریکا-پال نظام برخه ګرځي، نور د امت د رهبري مقام نه لري.

دوی په خپله کړنه کې دین د قدرت خدمتګار او شریعت د سیاست له منځه شړلی دی.

دا یو روښانه حقیقت دی:

په سکولر نظام کې فعاله ګډون او د شریعت د دفاع دعوه یو له بل سره نه جوړېږي.

کله چې غیرالهي اساسي قانون منل کېږي، کله چې د لوېدیځ امنیتي تړونونه مشروع ګڼل کېږي، او کله چې پر مسلمانانو تېری د نرم الفاظو په پرده کې توجیه کېږي

دا فقه نه ده؛ د دین تحریف دی.

تکراري څېره، یو شان رول

تاریخ دا څېره ښه پېژني؛

هغه کسان چې پرون په افغانستان کې

د امریکا او ناټو تر سیوري لاندې ودرېدل، نن په پاکستان کې د هماغه تابع نظام لپاره دیني مشروعیت جوړوي.

نومونه بدلېږي، خو رول یو دی: دین د ولس د غولو لپاره، نه د طاغوت پر ضد د درېدو لپاره.

دین د امت لپاره که د پنجاب د واک لپاره؟

کله چې چوپتیا د «مصلحت» په نوم سینګارېږي، کله چې جوړښتي ظلم د «سیمه‌ییز ثبات» تر عنوان لاندې توجیه شي، او کله چې دارالاسلام د ملاتړ پر ځای د «شخړې لوري» ته راټیټ شي دا بې‌طرفي نه ده؛ د واکمن ځواک سره همغږي ده.

قرآن خبرداری ورکړی:

هغه زړونه چې حق وپېژني خو پرې عمل ونه کړي، د قساوت او انحراف پر لور ځي؛ او دا انحراف د امت لپاره له پوځي تېري هم خطرناک کېدای شي.

پایله

• په سکولر نظام کې ګډون د شریعت‌غوښتنې له دعوې سره نه جوړېږي.

• د تېري توجیه کول نصیحت نه دی؛ په دین سیاست کول دي.

• د افغانستان تجربه وښوده:

هر ځای چې دین د قدرت وسیله شو، لومړی استقلال له منځه لاړ، بیا امنیت، او په پای کې خپله دین قرباني شو.

امت باید خبر وي:

دارالاسلام امارت اسلامي افغانستان د خپلواکۍ او شریعت حاکمیت ته ژمن دی، او هېڅ تړون یا فشار د دې ارادې ماتولو توان نه لري.

چچن و نبرد گروزنی (جوخار) [یک جمهوری کوچک با دو ساعت رانندگی از یک سر تا سر دیگر، با جمعیتی کمی بیش از ۱ میلیون نفر] (۶)

چچن و نبرد گروزنی (جوخار) [یک جمهوری کوچک با دو ساعت رانندگی از یک سر تا سر دیگر، با جمعیتی کمی بیش از ۱ میلیون نفر] (۶)

به قلم: شمس الدین ناشخویف، کهنه سرباز جنگ

مترجم: کارزان شکاک

مردم به خود، به قدرت و حق خود برای دفاع از دین و آزادی خود، برای دفاع از سرزمین خود ایمان داشتند.

در آن زمان، حادثه جالبی رخ داد که به پربازدیدترین خبر تبدیل شد. پنج یا شش شکارچی روستایی از روستای سعدی-کوتار به طور اتفاقی با یک گروه ویژه از کافران روسی، “عقرب”، که برای عملیات خرابکاری در جنگل به چچن اعزام شده بودند، برخورد کردند.

پس از شلیک گلوله‌های هشدار، شکارچیان از آنها خواستند که سلاح‌های خود را زمین بگذارند. گروه ۴۰ نفره نیروهای ویژه با این باور که در کمین افتاده‌اند، تسلیم شکارچیان شدند. سلاح‌های ویژه مصادره شده از آنها، یک گاری را تا لب پر کرد.

دودایف گفت: “تانک‌ها مانند قوطی کبریت می‌سوزند.” بسیاری این را اغراقی طنزآمیز دانستند که قصد داشت مردم را قبل از درگیری پیش رو تهییج کند.

با این حال، در ۲۶ نوامبر، چچنی‌ها از نزدیک دیدند که تانک‌ها واقعاً مانند کبریت می‌سوزند. علاوه بر این، آنها می‌توانند به گونه‌ای منفجر شوند که برجک در طبقه پنجم قرار گیرد و قاب آن به میدان مجاور پرتاب شود. به خواست خدا، به حکمت او، این تهاجم ننگین تانک توسط مخالفان و شکست شرم‌آور آن، روحیه چچنی‌ها و آمادگی آنها برای نبرد را افزایش داد.

و این باعث شد که مردم در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۴ از دیدن ستون‌های تانک نترسدند یا فرار نکنند. علاوه بر این، تانک‌ها هدف نارنجک‌اندازهای چچنی قرار گرفتند. و برای اولین بار در دهه‌ها، ژنرال‌های روسی متوجه شدند که فرستادن ستون‌های تانک به داخل شهر یک اشتباه بزرگ بوده است. در هر صورت، فرستادن تانک‌ها به داخل گروزنی قطعاً یک اشتباه بود.

و با این حال، وقتی می‌گوییم “مردم نترسیدند”، باید توضیح دهیم. تا آخرین لحظه، مردم به نوعی نتیجه صلح‌آمیز، نوعی مذاکرات صلح امیدوار بودند. اما وقتی مشخص شد که حمله به گروزنی آغاز شده است، غم و ترس قلب اکثر مردم را فرا گرفت.

حتی بسیاری از کسانی که سلاح به دست آورده بودند و برای جهاد آماده می‌شدند، در روستاهای خود نشسته بودند و به غرش توپ‌ها گوش می‌دادند. و آن غرش حتی در روستاهای دورافتاده در سراسر چچن نیز شنیده می‌شد.

تنها زمانی که جوهر دودایف روز بعد در تلویزیون محلی ظاهر شد و خودروهای زرهی سوخته روسی و اجساد متجاوزان را نشان داد، روحیه مردم بالا رفت. این به معنای مقاومت بود، این به معنای نبرد بود! و داوطلبان از روستاهای مختلف، در گروه‌ها و دسته‌ها، شروع به ورود به گروزنی کردند.