لبنان يقابلها دير الزور؛ الجولانی و دخول لبنان و لکن هذا حزب الله وليس فلول النظام وقسد

 لبنان يقابلها دير الزور؛ الجولانی و دخول لبنان و لکن هذا حزب الله وليس فلول النظام وقسد

معلومات:

– الشرع تواصل مع البنتاغون ( صار عضو في التحالف) وعرض عليهم دخول لبنان وطلب غطاء جوي منهم

– الشرع تواصل مع ماكرون بعد أن إرساله حاملة الطائرات شارل ديغول وطلب منه تغطية من الجو ليدخل لبنان وفرنسا رفضت

– الشرع تواصل مع دول الخليج وطلب منهم تمويل غرفة عمليات مشتركة وهو يكون بندقية للإيجار يحرك جيشه في كل مكان وكان الرد بالرفض

– الأردن خائف جداً من دخول الحشد برياً من العراق وطلب من الشرع أن يصد الحشد إن دخل

للعلم الأردن لا تثق بالشرع وتقول لديه جهاديين يمكن أن يصدرهم لنا في أول خلاف معه

لماذا يستميت الشرع لدخول لبنان :

١- ليؤخر مشروع التغيير الذي سيفرض عليه ( مناف طلاس)

٢- ليقدم ورقة اعتماد جديدة له بعدما أبلغوه بفشله في أداء المهام المطلوبة منه

٣- ليهرب من الاستحقاق الداخلي حيث الوضع الاقتصادي كارثي وهو وعد بسنغافورة وبرج ترامب وميترو ، صار حلم الناس تعود للبطاقة الذكية

مخاوفه:

١- يخشى من فشله العسكري إن دخل

٢- لم يستجب له كثير من تشكيلاته العسكرية

٣- يخشى من وقعه بفخ مثل السويداء والحسكة

٤- سيدخل الحشد إلى دير الزور بمجرد دخوله إلى لبنان

٥- ستقصف ايران دمشق والبنى التحتية السورية

– أنا أقول لك سيوقعونك في فخ وكبير احذر ذلك

الأمريكان قالوا له ادخل ليس لدينا مشكلة

والاسرائيليون قالوا هذا جيد يحمل عنا المحور الشمالي من لبنان

– الشعب اللبناني لديه ذكرى سيئة مع الجيش السوري وسينظرون له احتلال

– أمريكا واسرائيل تغريك بالدخول كما أغرت صدام حسين بدخول الكويت

– كما حولوا نصرك في دير الزور لهزيمة لك في الحسكة سيحولون أي إنجاز لك في لبنان ( إن تحقق) لهزيمة ساحقة لك في سوريا

الذين يرون الشرع ولي أمر أين الشورى في هكذا قرار

ما موقفكم غداً عندما يعود كل يوم ٤٠-٥٠ جندي سوري بالتوابيت

هذا حزب الله وليس فلول النظام وقسد

اسألوا اسرائيل عن إنزالها الأخير في النبي شيت كم تكبدت خسائر به

ومن يرى الشرع رئيساً كيف تسمحون له باتخاذ قرارات مصيرية تودي بسوريا المهالك

أنتم يا حاشية الشرع من وزراء وشرعيين هل لهذه الدرجة صرتم مجرد واجهات تطأطئون رؤوسكم على كل قرار يأخذه ؟

هل عرفتم لماذا الشرع يصرّ على عدم تعيين أي كفاءة ؟

هو يريد كل من حوله شخصيات ضعيفة طراطير لا رأي لهم ولا مشورة فقط يقولون له حاضر سيدي وأمرك مولانا

لو كان هناك مثلاً لجنة دستورية ورقابية وضباط أكفاء لكانوا فوراً منعوه وقالوا له هذا انتحار

مشكلة وحرب بين حزب الله واسرائيل فخار يكسر بعضه نحن ما خصّنا

ثم اسرائيل هي مضطرة تنهي الحزب فلم تحمل عنها هذا الحمل من دماء شبابنا

وأنتم يا أهالي عناصر الجيش والأمن قد رأيتم كيف غرروا بأبناءكم في الساحل والسويداء والحسكة

أنتم فقدتم أبناءكم وتفطرون في رمضان بدونهم بينما الشرع والشيباني وباقي الجوقة يتنعمون مع عوائلهم المناسف وما لذ وطال وفنادق وسياحة

حتى تركوا أبناءكم في الأسر ثم تصالحوا مع قسد وأطلقوا سراح مجرمي النظام وعقوا الصفقات مع الهجري ولسان حالهم يقول

شعب بهيم يقدم أبناءه فداءً لنا ونحن نتنعم بالسلطة والمناصب والمال

حالياً الشرع متردد

إن دخل لبنان يخشى من وقوعه في فخ جديد

وإن لم يدخل يخشى أن يضيع فرصة اعتماد جديدة له وسيأتي التغيير عليه

هو في كلا الحالتين خسران

لاحظوا هو بوصلته كيف أحمي نفسي على هذا الكرسي ولهذا الهدف يسلك كل وسيلة

ليس بوصلته مصلحة سوريا أو حكم الشريعة في هذه المسألة هل

جائزة

ممكنة

فيها مصلحة أم مفسدة

سيذكر التاريخ القريب أن أكبر جريمة ارتكبت في حق سوريا هو تفويض قادة الفصئل الفشلة للشرع مما جعله يستفرد بكل قراراتها من مصلحة شخصية له.

عمليةتنظيف واسعة / يحاول احمد الشرع ) الجولانی ( خلق ذرائع لدخول لبنان

يحاول احمد الشرع ) الجولانی ( خلق ذرائع لدخول لبنان

  • أكرر للمرة الثالثة امنعوا الشرع من العبث بالبلد، هو يستميت لدخول لبنان
  • أمريكا قالت له إئت بالجهاديين نسمح لك بالدخول ، طبعاً هدف أمريكا التخلص منهم فمن لا يموت بالقتال مع الحزب والحشد التحالف سيقصفه
    -الشرع أرسل لكل المجموعات الجهادية وحثهم على دخول لبنان لكن ٩٥٪ منهم رفضوا لأنهم فهموا اللعبة وأنهم مجرد ورقة يستخدمهم.
  • يحاول الشرع خلق ذرائع لدخول لبنان للأهداف التالية :
    ١- عرقلة وتأخير مشروع التغيير الذي سيفرض عليه لأن مشروع التغيير لن يأتي إلا على هدوء و إغلاق الملفات الأمنية والعسكرية وبالتالي عندما يفتح جبهة لبنان سيتم تأجيل المشروع
    ٢- تقديم ورقة اعتماد جديدة لمشغليه بعد أن سجلوا عليه فشله في إنجاز المهام الموكلة له وأبلغوه بذلك
    ٣- الهروب من الاستحقاقات الداخلية حيث يكاد ينفجر الوضع داخلياً بسبب الفقر والجوع الهروب بفتح جبهة عسكرية جديدة
    طالما تقولوا لن نسمح بوقوع أي اعتداء على الأراضي السورية وتقصدون قذيفتين سقطتا في سهول سرغايا ، هاهي اسرائيل تعتدي عليكم بشكل يومي وكلما زادت من اعتدائها عليكم الشرع والدباغ يزيد من تنسيقهم الأمني معها ويسلمهم خلايا لداعش ولحزب الله
  • هناك عملية تنظيف داخل سوريا لتصفية كل القديمين من الجهاديين سوريين وأجانب وليس لدي دليل إن كان الشرع وأمنييه مشتركين بهذه العملية
  • أبو صهيب وأبو حاتم العيس لم يتوفا وفاة طبيعية بل تم اغتيالهما بسموم بأدوية معينة لا نعرف
    المشترك بينهما قالا سنقاتل اسرائيل حتى لو منعنا الشرع
  • فليحذر كل قادة الفصائل والجهاديين من عمليات
    حوادث سيارة- مرض – تسمم – ونصيحتي لهم لا تقبلوا ولا تحضروا ولائم وانتبهوا لمصادر أدويتكم واجتماعاتكم وكل تحركاتكم
  • إذا كانت الهيئة اخترقت ب٣٥٠ عميل للتحالف فكيف اليوم بعد التحرير وانضمام آلاف من عناصر التسويات والنظام ومدنيين وصارت البلد مستباحة لكل أجهزة المخابرات العالمية
    فكم أصبح درجة الاختراق بجسم السلطة ووجود عنلاء على الأرض يفجرون مستودعات ويغتالون شخصيات ويعطون إحداثيات فالحذر الحذر.
  • أين مجلس شورى الجماعة وأين استشاريي الشرع واللجنة الشرعية
    الشيخ أسامة الرفاعي
    عبد الرحيم عطون
    ماهر علوش
    ابراهيم حسون
    حسن الدغيم
    أبو البراء ياسين
    حسن صوفان
    إما أن تكونوا كشرعي صلاح الدين الأيوبي وتأخذون الكتاب بحقه وتصدعون بالحق
    أو ستكونون شيوخ بلاط ومفتون للسلاطين
    وكما قال أحد التابعين :

إذا رأيت العالم على باب الحاكم فاعلم أنه لص
وإذا ناداك الحاكم ولو لتقرأ عليه قل هو الله أحد لا تفعل احذر.

اسلام د طاغوت د له منځه وړلو لپاره راغلی دی

اسلام د طاغوت د له منځه وړلو لپاره راغلی دی

به قلم: سلیمان عبدالرحمن

اسلام هغه دین نه دی چې د طاغوتونو تر سیوري لاندې ژوند وکړي، بلکې دا دین د دې لپاره راغلی چې طاغوت له منځه یوسي او د الله د شریعت حکم او قانون په ځمکه کې نافذ کړي.

الله تعالی فرمایي:وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ (النحل/ ۳۶) بېشکه موږ په هر امت کې یو رسول لېږلی، څو ووایي: الله عبادت وکړئ او له طاغوته ځانونه وساتئ.

نو هر هغه نظام، قانون او واکمني چې د الله له حکم پرته پرېکړه کوي، طاغوت دی. او څوک چې د طاغوت تر بیرغ لاندې عبادت کوي، د هغه قانون مني او د هغه اطاعت کوي، په حقیقت کې د ظلماتو او ګمراهۍ لاندې ژوند کوي.

الله تعالی فرمايي:وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ (المائده/ ۴۴)هر څوک چې د هغه له حکم پرته حکم وکړي چې الله نازل کړی، هغوی کافران دي.

رسول الله ﷺ وفرمايل:أفضل الجهاد كلمة عدل عند سلطان جائر (سنن ابی‌داود) تر ټولو غوره جهاد دا دی چې د ظالم واکمن مخې ته د حق خبره وشي.

اسلام موږ ته دا نه وايي چې د طاغوت تر سیوري لاندې عبادت وکړئ، بلکې دا غواړي چې د الله شریعت حاکم شي، عدالت ټینګېږي او ځمکه د ظلم له ناپاکۍ پاکه شي.

الله تعالی فرمایي:الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ (الحج/ ۴۱) هغوی چې که موږ په ځمکه کې واک ورکړو، نو لمونځونه قائموي، زکات ورکوي، د نېکۍ امر کوي او له بدۍ منع کوي.

نو رښتینی مؤمن هغه نه دی چې له طاغوته سره جوړجاړی وکړي، بلکې هغه څوک دی چې د د الله د شریعت د حاکمیت لپاره راپاڅي. ځکه اسلام نه د طاغوت تر سیوري لاندې د عبادت لپاره، بلکې د طاغوت د له منځه وړلو او د دین د اقامې لپاره راغلی دی.

د «سترې جګړې» حقیقت؛ د شام له سقوط وروسته د اسلامي نړۍ پر وړاندې خطرناکه نقشه

د «سترې جګړې» حقیقت؛ د شام له سقوط وروسته د اسلامي نړۍ پر وړاندې خطرناکه نقشه

به قلم: فضل احمد هراتی

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ…  (نساء/ ۷۱) ای مومنانو! خپل د دفاع وسایل واخلئ او د دښمن په وړاندې بیدار اوسئ

نن ورځ چې په سیمه کې د کفري ځواکونو کوم بې ساري تحرکات او د سرتېرو راټولېدل ګورو، دا یوازې د ایران، لبنان یا عراق سره د یوې محدودې جګړې لپاره نه دي. څوک چې داسې فکر کوي، هغوی د دښمن په ستراتیژیک فریب کې راګیر دي. دا یوه «ستره جګړه» ده چې په خورا دقت سره ډیزاین شوې ده. که څه هم د دې جګړې سرلیک «ایران» دی، خو ابعاد یې تر ایران ډېر پراخ او خطرناک دي.

۱. شام؛ د سترې جګړې لومړی قرباني

د شام (سوریې) د ستراتیژیک سنګر لړزول او هلته د «جولاني» په څېر د غربي او صهیونیسټي اجیرانو واکمنول، د دې نقشې لومړی پړاو و. دښمن غوښتل چې لومړی د مقاومت لومړۍ کرښه ماته کړي ترڅو د صهیونیسټي رژیم امنیت ډاډمن کړي او بیا د سیمې د زړه (ایران او افغانستان) لوري ته مخه کړي. شام هغه خنډ و چې باید لرې شوی وی ترڅو لاره د نوي استعمار لپاره خلاصه شي.

۲. ایران؛ یوازې یو سرلیک، خو هدف اسلامي هویت دی

امریکا او د هغې متحدین د ایران په نوم غواړي په سیمه کې د هر ډول خپلواک اسلامي قدرت ریښې وباسي. د دوی هدف یوازې د نظام بدلول نه دي، بلکې د ټولې سیمې د جیوپولیټیک نقشې بدلول او د هغو قدرتونو ځپل دي چې د غربي هژمونۍ پر وړاندې ولاړ دي. ټرمپ په دې لاره کې یوازې یو لوبغاړی دی چې په غیر ارادي ډول د صهیونیسټي لابیانو او «پټ حکومت» (Deep State) لخوا د دغې سترې جګړې لوري ته کش شوی دی.

۳. د افغانستان او سیمې د ثبات په نښه کول

دا جګړه به یوازې په ایران پورې محدوده پاتې نشي. کله چې دښمن وتوانیږي په ایران کې ګډوډي رامنځته کړي، د دوی بل هدف به د افغانستان امارت اسلامي او د سیمې نور اسلامي ثبات وي. دوی غواړي په ټوله سیمه کې یو داسې خلا رامنځته کړي چې بیا پکې یوازې سکولارزم او د دوی لاسپوڅي واکمن وي.

۴. د ننه نفاق؛ د دښمن تر ټولو تېره وسله

په داسې حال کې چې بهرني ځواکونه تجهیز کیږي، د ننه په اسلامي ټولنو کې ځینې مذهبي او سیاسي څیرې (لکه مذهبي لابیګر او سکولار زده عناصر) د «اصلاحاتو» په نوم د دښمن لپاره جاده صافوي. دوی غواړي د خلکو او اسلامي حاکمیتونو ترمنځ واټن رامنځته کړي ترڅو د بهرني تېري لپاره زمینه برابره شي. دا هغه «اسلامي منافقین» دي چې تر کافر دښمن ډېر خطرناک دي.

۵. د بیدارۍ او یووالي غږ

امت مسلمه باید پوه شي چې:

• دا جګړه د مذهبونو جګړه نه ده، بلکې د «اسلام ناب» او «غربي استکبار» ترمنځ جګړه ده.

• د شام له سقوط وروسته، اوس د دفاع وار د سیمې د نورو برخو دی.

• هر هغه غږ چې د اسلامي نظامونو د کمزوري کولو او د امریکا د خوشالولو لپاره پورته کیږي، په حقیقت کې د همدې «سترې جګړې» یوه برخه ده.

پایله:

موږ د تاریخ په یو حساس پړاو کې یو. دښمن د ایران په نوم راغلی خو هدف یې د ټولې اسلامي نړۍ اشغال او د شرعي نظامونو له منځه وړل دي. هوښیاري، له مذهبي او سیاسي نفاق څخه لیرې والی او د مجاهدو ځواکونو ترڅنګ درېدل یوازینۍ لاره ده چې دا ستره دسیسه شنډه کړي.

وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (آل عمران/ ۱۳۹) او مه سستېږئ او مه خفه کېږئ، تاسو به لوړ او غالب یئ که چیرې مومنان یئ .

د سیمې د «اشغالګرو سکولاریستانو مثلث» له نوې نقاب سره اشنا شئ

د سیمې د «اشغالګرو سکولاریستانو مثلث» له نوې نقاب سره اشنا شئ

هغه څه چې نن په سیمه کې روان دي، یوازې پوځي جګړه نه ده؛دا د روایتونو، نقابونو او انحرافي وسیلو جګړه ده.د امت دښمن دا ځل د نوې تورې، خو له پېژندل شویو څېرو او ګډو مأموریتونو سره میدان ته راوتلی دی.

دا خطرناک مثلث باید په دقت وپېژندل شي.

  1. د پنجاب رژیم؛ د اشغال پر وړاندې چوپتیا، د مظلومانو پر وړاندې جنایت

د پنجاب رژیم د غزې د اشغال پر وړاندې چوپ پاتې شو؛لکه څرنګه چې یې کلونه د افغانستان د اشغال پر وړاندې هم خاموشي اختیار کړې وه.

خو دا چوپتیا هېڅکله بې‌طرفي نه وه؛ځکه همدا رژیم د خپلو بمونو او جنګي الوتکو په وسیله بې‌دفاع ښځې او ماشومان په نښه کړل او د مظلومانو وینې یې تویې کړې.

د اشغالګرو پر وړاندې چوپتیا او د مسلمانانو پر وړاندې تاوتریخوالی د یوې سکې دوه مخونه دي.

  • د محمد بن عبدالوهاب نجدی پر منهج روان نجدی داعشیان؛ د امت پر ضد اجارتي تورې

د نجدی داعشیانو قدس او مکه هېر کړل؛ خو د امریکا او اسرائیلو پر ځای یې خپلې تورې د امت د جهادي بازوګانو پر لور واړولې.

دا انحراف تصادفي نه دی؛ بلکې یو پلان شوی مأموریت دی د مقاومت د کمزوري کولو لپاره او د امت د قهر د اصلي دښمن څخه اړولو لپاره.

  •  تښتېدلي مرتد باغیان؛ د اشغال د ناکامې پروژې پاتې شوني

دا هماغه کسان دي چې شل کاله د کفري اشغالګرو ترڅنګ ولاړ وو او نن هم له خپل تېر څخه عبرت نه اخلي.

دوی یو ځل بیا د هماغو قدرتونو په لټه کې دي چې پرون یې پرېښودل، او نن هم یوازې د وسیلې په توګه ترې استفاده کېږي تر څو د ملتونو له ارادې راټوکېدلو نظامونو باندې فشار راوړي.

  •  مولوي عبدالحمید زاهداني؛ د سکولارسازۍ نرم بازو

د مولوي عبدالحمید زاهداني رول نه د مقاومت د ګفتمان په پیاوړتیا کې لیدل کېږي، بلکې د سکولار مفاهیمو په عادي کولو

او له بهرنیو فشارونو سره په همغږۍ کې تفسیرېږي.

د هغه دریځونه او ویناوې، په شعوري یا لاشعوري ډول، د داسې یوې پروژې په چوکاټ کې عمل کوي چې امریکا او صهیونیزم ترې ګټه اخلي؛ یوه پروژه چې د کفر د اشغال او تسلط پر وړاندې د درېدو پر ځای، د امت د یووالي کمزوري کولو او د مقاومو او جهادي جریانونو د مشروعیت له منځه وړلو ته تمرکز لري.

وروستۍ خبرداری

نن د سکولاریستانو نوې توره یوازې پوځي نه ده، بلکې فکري، رسنیزه او امنیتي ده.

د دې انحرافي مثلث پېژندنه د امت د یووالي د ساتنې لومړنی ګام دی او د اشغال، نفاق او فریب پر وړاندې د درېدلو بنسټ دی.

جولاني؛ د شریعت له مبارزه څخه تر سکولاریزم پورې سقوط

جولاني؛ د شریعت له مبارزه څخه تر سکولاریزم پورې سقوط

به قلم:  ابوهاجر خان آبادی

په داسې وخت کې چې په ډیرو څېرو پردې شولې، او ډېری د دین ادعا کوونکي په حقیقت کې د شهرت او واک تشنه دي، د «احمد الشرع» یا جولاني نوم، د فریب، بدلون او انحراف یو روښانه مثال دی. هغه سړی چې یوه ورځ یې ځان د توحید د علماوو شاګرد ښود، نن د هماغه علماوو په وړاندې ولاړ دی او هغو قوانینو او طریقی ته مخه کړې چې په بشپړ ډول د شریعت سره ټکر لري او لاره یې د سکولاریزم او د دنیاپسندۍ خواته بدله شوې ده.

جولاني هغه څوک دی چې په وياړ یې ویل: «موږ د لویو علماوو لکه ابومحمد مقدسي، ابوقتاده فلسطیني او ناصر علوان د فتواوو پابند یو.» خو نن هماغه علما هغه نه یوازې منحرف ګڼي، بلکې کافر هم ګڼي.

ابومحمد مقدسي ـ هغه عالم چې د جولاني د تیر وخت درناوی یې درلود ـ نن د هغه په اړه وايي:

«فلا تستغربوا من تكفيرنا للجولاني وكل من يناصره على قوانينه التي تضاد الشريعة… ومَن لم يُكَفّرهم ممن يفهم ذلك يُخشى عليه الكفر والتلاعب بالدين.»

یعنې: «د جولاني او هغو کسانو په اړه د تکفیر څخه مه حیرانېږئ چې د شریعت پر خلاف قوانین ملاتړ کوي، ځکه دوی په خپلو پخوانیو لیکنو، خطبو او فتواوو سره پر ځان کفر کړی، او څوک چې له دې حقیقت سره سره یې تکفیر ونکړي، د کفر او د دین سره د لوبې خطر پرې دی.»

دا څرګندوي چې د بدلون عامل علما نه دي، بلکې جولاني دی چې لاره یې بدله شوې ده. هغه له پیل څخه د ځان ښودلو مینه درلوده؛ د قدرت او شهرت تشنه و، نه د حقیقت او شریعت طالب. جولاني د رسنیو په وړاندې ځان مجاهد ښود، خو زړه یې په سیاسي ماڼیو او د کامرو مخې کې و.

نن چې کراوات یې تړلی او ځان «رئیس» بولي، د جهادي شعارونو او د شریعت وعدو څخه هېڅ نښه نه شته. جولاني، لکه زموږ د هېواد ډېر «ندیدبدید» کسان، یوه ورځ د دین ښکاره ننداره وکړه، خو کله چې واک او شهرت ته ورسېد، دین یې د جاه او مقام قرباني کړ.

هو، جولاني ټولو ته فریب ورکړ، خو تر ټولو مخکې، هغه پخپله فریب وخوړ. څوک چې د خپلې وړتیا څخه زیات قدرت ترلاسه کړي، طغیان کوي. هغه د جهاد له لارې د ریا په لارې او د شریعت له میدان څخه د سکولاریزم په ماڼیو کې ځای پرځای شو.

د جولاني برخلیک، د ټولو د دین او جهاد مدعیانو لپاره یوه ښکلې هنداره ده:

څوک چې دین د جاه او مقام زینه جوړوي، په پای کې به د همدې زینې له لارې سقوط وکړي.

کله چې دین د سکولر سیاست وسیله شي

کله چې دین د سکولر سیاست وسیله شي

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

هغه علما او ګوندي مشران چې په پاکستان کې د دین تر نوم لاندې سیاسي حزبونه جوړوي، خو عملاً د سکولر، امریکا-پال نظام برخه ګرځي، نور د امت د رهبري مقام نه لري.

دوی په خپله کړنه کې دین د قدرت خدمتګار او شریعت د سیاست له منځه شړلی دی.

دا یو روښانه حقیقت دی:

په سکولر نظام کې فعاله ګډون او د شریعت د دفاع دعوه یو له بل سره نه جوړېږي.

کله چې غیرالهي اساسي قانون منل کېږي، کله چې د لوېدیځ امنیتي تړونونه مشروع ګڼل کېږي، او کله چې پر مسلمانانو تېری د نرم الفاظو په پرده کې توجیه کېږي

دا فقه نه ده؛ د دین تحریف دی.

تکراري څېره، یو شان رول

تاریخ دا څېره ښه پېژني؛

هغه کسان چې پرون په افغانستان کې

د امریکا او ناټو تر سیوري لاندې ودرېدل، نن په پاکستان کې د هماغه تابع نظام لپاره دیني مشروعیت جوړوي.

نومونه بدلېږي، خو رول یو دی: دین د ولس د غولو لپاره، نه د طاغوت پر ضد د درېدو لپاره.

دین د امت لپاره که د پنجاب د واک لپاره؟

کله چې چوپتیا د «مصلحت» په نوم سینګارېږي، کله چې جوړښتي ظلم د «سیمه‌ییز ثبات» تر عنوان لاندې توجیه شي، او کله چې دارالاسلام د ملاتړ پر ځای د «شخړې لوري» ته راټیټ شي دا بې‌طرفي نه ده؛ د واکمن ځواک سره همغږي ده.

قرآن خبرداری ورکړی:

هغه زړونه چې حق وپېژني خو پرې عمل ونه کړي، د قساوت او انحراف پر لور ځي؛ او دا انحراف د امت لپاره له پوځي تېري هم خطرناک کېدای شي.

پایله

• په سکولر نظام کې ګډون د شریعت‌غوښتنې له دعوې سره نه جوړېږي.

• د تېري توجیه کول نصیحت نه دی؛ په دین سیاست کول دي.

• د افغانستان تجربه وښوده:

هر ځای چې دین د قدرت وسیله شو، لومړی استقلال له منځه لاړ، بیا امنیت، او په پای کې خپله دین قرباني شو.

امت باید خبر وي:

دارالاسلام امارت اسلامي افغانستان د خپلواکۍ او شریعت حاکمیت ته ژمن دی، او هېڅ تړون یا فشار د دې ارادې ماتولو توان نه لري.

وحدت د نصرت شرط دی؛ د معاصر جهاد حالت ته قرآني نظر

وحدت د نصرت شرط دی؛ د معاصر جهاد حالت ته قرآني نظر

الله تعالی د مسلمانانو د نصرت او بریا لاره په ډېر روښانه ډول په قرآن کریم او د رسول الله ﷺ په سنت کې بیان کړې ده؛ لکه څنګه چې د شکست، ناکامۍ، فشل او د هیبت د زوال لاره یې هم په صراحت سره څرګنده کړې ده. دا الهي بیان مبهم او مجمل نه دی، بلکې روښانه، محکم او نه‌انکارېدونکی دی.

الله تعالی فرمایي:

«إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ»

که تاسو د الله مرسته وکړئ، الله به ستاسو مرسته وکړي او ستاسو قدمونه به ټینګ کړي.

(محمد: ۷)

او په یوه روښانه خبرداري کې فرمایي:

«وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ»

یو له بل سره شخړه مه کوئ، که نه نو کمزوري به شئ او ستاسو هیبت به له منځه ولاړ شي.

(الأنفال: ۴۶)

دا آیت په ښکاره ډول څرګندوي چې فشل، ناکامي او د هیبت له منځه تلل د اختلاف او تفرقې مستقیمه پایله ده، نه د امکاناتو کموالی او نه هم ظاهري کمزوري.

اهلِ جهاد او شریعت‌پالو ته خطاب

دا وینا عامو خلکو ته نه ده؛ بلکې خطاب یې اهلِ جهاد او شریعت‌پالو جریانونو ته دی، هغو ته چې د اسلامي خاورو په بېلابېلو سیمو کې د امریکايي اشغالګرو او د هغوی د محلي مزدورانو پر ضد جهاد کوي.

نن په ډېرو اسلامي هېوادونو کې دا واقعیت وینو چې دښمن یو دی، خو جهادي شریعت‌پالې ډلې متفرقې، جلا او کله ناکله له یو بل سره متنازعې دي؛ هره ډله د خپل نوم، بیرغ او تشکیلاتو لاندې فعالیت کوي.

د وحدت الهي معیار

رسول الله ﷺ فرمایلي دي:

«المؤمنُ للمؤمنِ كالبنيانِ يشدُّ بعضُه بعضًا»

مؤمن د مؤمن لپاره د ودانۍ په شان دی، چې یوه برخه یې بله ټینګوي.

(بخاري او مسلم)

او همدارنګه یې فرمایلي دي:

«دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ»

تعصب پرېږدئ، ځکه چې هغه ناولی او مردود دی.

(بخاري او مسلم)

نو هر ډول تشکیلاتي، گروهي یا اسمي تعصب چې د اهلِ جهاد د صفونو د تفرقې سبب شي، د شریعت له نظره مردود دی؛ که څه هم د دین او جهاد په شعارونو سره توجیه شي.

شرعي پایله

وحدت د توحید، شریعت او صحیح منهج پر محور د الهي نصرت د تحقق شرط دی؛

او تفرقه، نزاع او څوپارچګۍ د نصرت د محرومیت او د امت د دوامداره کمزورۍ لامل ګرځي.

هره بلنه چې د اهلِ شریعت په صفونو کې اختلاف زیاتوي، د الهي سنتونو پر خلاف ده؛

او وحدت ته بېرته راګرځېدل، یوازې سیاسي انتخاب نه، بلکې یو شرعي مکلفیت دی.

کله چې «حنفي‌توب» د مرجئه نقاب شي او طاغوت د نجات ورکوونکي په توګه معرفي شي

کله چې «حنفي‌توب» د مرجئه نقاب شي او طاغوت د نجات ورکوونکي په توګه معرفي شي

د امت په تاریخ کې تل داسې یو جریان موجود و چې ایمان یې له عمل څخه جلا کاوه او د همدې تفکیک له لارې یې د واکمنانو ظلم سپین باله؛

دا هماغه مرجئه ده؛ هغه مکتب چې ویل یې «ګناه ایمان ته زیان نه رسوي»، او پایله یې دا وه چې دین د سیاسي قدرت پر وړاندې تسلیم شو.

نن هم هماغه مفکوره، په نوې بڼه راګرځېدلې ده؛

ځینې درباري علما د حنفي تر نوم لاندې، خو د مرجئي روحیې سره،

د پاکستان د سکولر او مزدور واکمنانو تر څنګ ولاړ دي،

او د حق ترڅنګ د درېدو پر ځای، د طاغوتونو تر شا صف نیسي.

مرجئه؛ له تاريخه تر نن پورې

مرجئه په تاریخ کې د ظالمو خلافتونو د ټینګښت وسیله وه؛

او زموږ په زمانه کې د تابع او وابسته نظامونو د مشروعیت جوړولو اله ګرځېدلې ده.

هلته چې:

• سکولرېزم «مصلحت» بلل کېږي،

• وابستګي «سیاسي حکمت» نومېږي،

• او امریکا — دا ښکاره طاغوت — د «امنیت نجات ورکوونکی» معرفي کېږي،

پوه شئ چې دا فقه نه ده؛

دا د قدرت په ګټه د دین تحریف دی.

پر شریعت‌پالو فشار؛ د مرجئه تلپاتې دود

هر ځای چې مرجئه واکمن شوي،

د شریعت‌پالو مؤمنانو پر مخ لارې تنګې شوې دي؛

ځکه چې ژوندی ایمان د وابسته قدرت لپاره خطر ګڼل کېږي.

نن هم:

• د نرمې فتوا له لارې،

• د طاغوت سره د پخلاينې په ژبه،

• او د شریعت‌پالو بهیرونو د بدنامولو له لارې،

په عملي ډول د مؤمنو وروڼو کار سختوي

او د امریکا د ولکې او لوېدیځ نظم لپاره میدان هواروي.

خو الهي سنت نه بدلېږي

د الله نصرت نه په شمېر پورې تړلی دی او نه په رسنیو؛

په ایمان پورې تړلی دی — که څه هم لږ وي.

«كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ»

تاریخ شاهد دی:

• مرجئه پاتې نه شول،

• درباري علما هېر شول،

• او طاغوتونه یو په بل پسې راپرځېدل.

خو ریښتینی ایمان پاتې شو؛او هر ځای چې مؤمنان پر حق ودرېدل، د الله نصرت — که څه هم ناوخته — راورسېد.

پایله

• مرجئه دین داسې غواړي چې د طاغوت لپاره بې‌خطر وي.

• درباري علما دین د وابسته نظامونو د ثبات وسیله ګرځوي.

• شریعت‌پال د فشار او بدنامۍ نښه ګرځي.

خو د الله وعده روښانه ده:

حق، باطل له منځه وړي، که څه هم باطل ډېر شور او ځوږ ولري.

   مولوي عبدالحمید زاهداني  ته  خطاب او  پیغام د شعب ابی‌طالب د درې کلن محاصرې په رڼا کې د امریکا سره د سازش د نظریې رد

   مولوي عبدالحمید زاهداني  ته  خطاب او  پیغام د شعب ابی‌طالب د درې کلن محاصرې په رڼا کې د امریکا سره د سازش د نظریې رد

ای مولوي عبدالحمیده!

که لږ د رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم په سیرت کې فکر وکړې، پوه به شې چې د شعب ابی‌طالب درې کلنه اقتصادي او اجتماعي محاصره یوازې یو تاریخي کیسه نه وه، بلکې د امت لپاره د هر زمان ستر درس دی.

مسلمانانو درې کاله په سختو لوږو، تاوتریخوالي، اقتصادي محاصره او ټولنیز تبعید کې صبر وکړ.

که دا ستا د نن ورځې خبره سمه وای چې:

«د فشار د مخنیوي لپاره سازش ښه دی»،

«مسلمانان باید د تحریم له امله زیان و نه ویني»،

«له ستر قدرتونو سره مدارا او نرمش لازم دی»،

نو بیا رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم ولې دا آسانه لاره ونه منله؟

که د کفارو سره سازش د محاصرې د ختمېدو مشروعه او روا لار وای،

آیا رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به د اسلام له عزت او استقلال نه تېرېده؟

آیا هغه به درې کاله لوږه، تودې شګې او سختې محاصرې زغملې؟

آیا د مشرکانو د غوښتنو منل به ورته اسانه نه وو؟

نه!

ځکه چې د اسلام عزت په سازش نه ساتل کېږي،

او د امت استقلال د دښمنانو په دروازه ټکولو نه پاتې کېږي.

خو ته—په داسې حال کې چې ځان د امام ابوحنیفه رحمه‌الله پیرو معرفي کوې—نن داسې خبرې کوې چې نه د رسول‌الله له منهجه سره سمون لري او نه د امت له عزت سره.

څنګه د هغه نبي اتباع ادعا کوې چې امرونه یې عملي نه کوې؟

ولې خلکو ته د امریکا سره د سازش فتواوې ورکوې؟

ولې مسلمانان دې دې ته هڅوې چې د اقتصادي فشار د وېرې له امله د کفارو لاسونونه ونیسي؟

ته خو آن دارالاسلام ایران ته هم همدا مشوره ورکوې چې ګواکې د اقتصادي تحریم د مخنیوي لپاره دې له امریکا سره نرمش وکړي!

او بیا دا مشوره ته امارت اسلامي افغانستان ته هم ورسوې چې ګواکې د فشار مخنیوی په سازش کې دی!

خو تاریخ او دین دواړه فریاد کوي:

که د قریشو تحریم د سازش دلیل وای، نو رسول‌الله به درې کاله محاصره نه تېراتله!

که نرمش د نجات لار وه، نو شعب ابی‌طالب به معنا نه لرله!

که سازش روا وای، د رسول‌الله سیرت به نور حجت نه و!

نو ته نن څنګه هغه خبره روا ګڼې چې رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم رد کړې وه؟

څنګه امت د داسې لارې طرف ته بیاوې چې د اسلام عزت او استقلال قرباني کوي؟