دسته: بنیانهای وحدت بخش و هدایت شریعتگرایان

نقش ما در یاری و نصرت اسلام چیست؟

مؤلف: شیخ یوسف العییری[۱]

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمد لله قاهر الجبابرة و معز المومنین وناصرهم، و الصلاة و السلام علی خیر المجاهدین و قائد الغر المحجلین، المبعوث رحمة للعالیمن؛ محمد بن عبدالله و علی آله و صحبه أجمعین .. و اما بعد:

خیلی از مسلمانان در این ایام ـ بعد از تجاوز و جنگ سکولاریستی تمام عیاری که در این روزها برعلیه اسلام و مسلمانان شروع شده است ـ سوال می­کنند و می­پرسند که:

نقش و وظیفه ما چیست؟ ما برای پیروزی اسلام و مسلمانان چه کاری باید انجام دهیم؟

من بر این باورم که مسلمانان پاسخ این سوال را به صورت واضح و روشن در نزد خـود دارنـد و می­دانند. چرا که این سوال، بارها پرسیده شده است و به آن و نیز به تمام قضایا و دردهای جدید امت اسلامی، امروزه پاسخ داده می­شود. و نمی­دانم جهل و نادانی مردم در پیدا کردن وظیفه و جایگاهشان در جنگی که امروز کفار علیه مسلمانان شروع کرده­اند، از کجا سرچشمه می­گیرد؟

به رغم اینکه، هرکس که قرآن، کلام خداوند متعال را بخواند و سنت و احادیث پیامبر < را مطالعه کرده باشد، تنها با خواندن آیات مربوط به جهاد و نص سنت، وظیفه و جایگاه خود در این معرکه و جنگِ علیه اسلام، برایش روشن خواهد گشت.

 در این زمینه قصد ندارم دلایل زیادی را که در قرآن و سنت وجود دارند و با استناد به آنها می­توان نقش هر مسلمانی در اوضاع امروز را روشن ساخت، بیان کنم. بلکه تنها به نصی از نصوص محمد مصطفی  اکتفا می­کنم، که براساس آن پیامبر  وظیفه و جایگاه هر مسلمانی را به زیبایی و صراحت، روشن ساخته­اند. به گونه­ایی که به رعایت و در پیش گرفتن آن، امر و فرمانِ واجب نموده­اند. واجبی که هیچگاه بار مسئولیت آن، از دوش کسانی که شرایط ادای آن را داشته باشند برداشته نخواهد شد.

امام ابو داوود در سنن خود و حاکم در مستدرک خود و دارمی و…، از انس روایت کرده­اند که پیامبر  می­فرماید:

«جاهدوا المشرکین بأموالکم و أنفسکم و ألسنتکم»«در برابر مشرکان با اموال و جان و زبانتان جهادکنید.»

و در روایت نسائی: به جای انفسکم (جانتان)، ایدیکم (دستتان) آمده است. حاکم می­گوید این حدیث صحیح و بر شرط مسلم می­باشد.

امام شوکانی می­گوید:[۲] حدیث «جاهدو المشرکین …» دلیلی می­باشد بر واجب بودن جهــاد برعلیه کفار، با مال و دست و زبان. و نیز در قرآن، امر به جهاد با جان و مال ثبت گردیده است که ظاهر امر به گونه­ایی است که واجب بودن آنرا می­رساند.

ادامه خواندن نقش ما در یاری و نصرت اسلام چیست؟

درسها و اندرزهائی در روش تعامل صلاح‌الدین ایوبی با تفکر شیعی فاطمی در مصر 

محمد بن مختار الشنقیطی

مترجم: حسین تیموری

در مخاصمه‌ی مذهبی موجود امروز در عراق و تمام منطقه، تاریخ به روشی گزینشی و فهم نادرست بازخوانی می‌شود و هریک از دو طرف متخاصم از شیعه و سنی به‌طور مساوی هیزم لازم جهت برافروختن آتش جنگ را تهیه و دیگری را منبع شر و فساد معرفی کرده تا جنایتهای خونین را که مرتکب می‌شود ـ و هیچ عقل و دینی آن را جائز نمی‌شمارد ـ توجیه کند.

با این عینک بدبینی اهل سنت در نگاه (برخی) شیعیان وهابی، ناصبی و دشمنان خاندان نبوت‌اند که باید انتقام شکست‌‌ها و ظلم‌‌هایی که اهل بیت در قرن اول هجری متحمل شده‌اند را از آنان گرفت.

شیعه نیز در نزد (عده‌ای از) اهل سنت رافضیان و باطنیانی هستند که تظاهر به اسلام کرده و قلباً کافر می‌باشند و از پشت به اسلام خنجر می‌زنند و به عنوان ستون پنجم در داخل امت اسلامی به دشمن خدمت می‌کنند.

در این فضای پر از تنفر و حقد و کینه‌ی کور، دو طرف فراموش کرده‌اند که تاریخ اسلام سرگذشت جدال و جنگ بین تشیع و تسنن نیست و دو طرف با وجود اختلافات فکری و فقهی عمیق، در شرائط خاص و زمانی که امت از طرف دشمنانش مورد تجاوز و غارت و چپاول قرار گرفته بارها (باهم) در (یک) سنگر علیه دشمنان جنگیده‌اند.

چنانچه این مذهبی‌‌های جنگ طلب از حکمت و رحمت در تعامل با برادر مسلمانی که برخی از مسائل عقیدتی یا روش اجرای بخشی از شریعت با او اختلاف نظر داریم غفلت ورزیده‌اند.

در این مقاله گزیده‌ای از تاریخ رهبر و فرمانده بزرگ، صلاح‌الدین ایوبی که نزد همه‌ی مسلمانان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است را برای هر دو گروه یادآور می‌شویم.

ادامه خواندن درسها و اندرزهائی در روش تعامل صلاح‌الدین ایوبی با تفکر شیعی فاطمی در مصر

          برنامه ی ‌ حركتي‌ اسلامي‌ سيد قطب‌

به قلم: فائز .ا

برنامة‌ سيد در حركت‌ و عمل‌ و دعوت‌، كه‌ از كتابهايش‌ برداشت‌ مي‌شود، در شش‌ مورد خلاصه‌ مي‌شود كه‌ در اينجا به‌ طور خلاصه‌ يادآور مي‌شويم‌:

  1ـ ابتدا بايستي‌ كار را با جوانان‌ و تودة‌ مردم‌ از عقيده‌ و بيان‌ معناي‌ ايمان‌، اسلام‌، عبوديّت‌ و تحاكم‌ الي‌ الله‌ شروع‌ كرد.

  2ـ تربيت‌ جوانان‌ مسلماني‌ فهيم‌ و آگاه‌ نسبت‌ به‌ دين‌ بر اساس‌ مورد اوّل‌، همچنين‌ بر اساس‌ اخلاق‌ اسلامي‌ و آگاهي‌ دادن‌ آنها نسبت‌ به‌ امور سياسي‌ و نظامي‌ و محلي‌ و خارجي‌ دشمنان‌ اسلام‌.

  3ـ نبايد هيچ‌ تشكّلي‌ ايجاد شود، مگر زماني‌ كه‌ افراد به‌ درجة‌ عالي‌ از فهم‌ عقيده‌، اخلاق‌ و سلوك‌، آگاهي‌ نسبت‌ به‌ آنچه‌ مي‌گذرد و آنچه‌ كه‌ ممكن‌ است‌ پديد آيد، رسيده‌ باشند.

  4ـ نقطة‌ آغاز حركت‌ اسلام‌ پس از آموزش ایمان و قیامت اقامه‌ و برپايي‌ نظام‌ و حكومت‌ اسلامي‌ است‌، بايد در زمينة‌ انتقال‌ جوامع‌ به‌ اسلام‌، طبق‌ موارد پيش‌ باشد، تا جوامع‌ با اسلام‌ تطبيق‌ داده‌ شوند.

  5ـ دستيابي‌  به حكومت‌ اسلامي‌  تنها از طریق جهاد فی سبیل الله صورت می گیرد واز این طریق است که از طريق‌ دگرگون‌ ساختن‌ جوامع‌ و ايجاد برندگيهاي‌ مؤثر در آن‌، همچنين‌ دگرگوني‌ ارزشها، اخلاقها، و ملتزم‌ ساختن‌ آنها به‌ اسلام‌ از آن‌ جهت‌ كه‌ افرادش‌ بدانند كه‌ حتماً بايد احكام‌ اسلامي‌ در جامعه‌ تطبيق‌ داده‌ شود، مساله ی آزاد سازی ملتها از چنگال طواغیط انجام‌ می گيرد.

  6ـ در همين‌ زمان‌، دفاع‌ و حمايت‌ حركت‌ اسلامي‌ ـ در حالي‌ كه‌ با توجّه‌ به‌ موارد سابق‌ گام‌ برمي‌دارد ـ واجب‌ مي‌شود. چنانچه‌ وقتي‌ با آن‌ و افرادش‌ دشمني‌ شد، با دشمني‌ پاسخ‌ داده‌ شود . پس‌ اگر تجاوزي‌ انجام‌ پذيرد، بايد در حدّي‌ كه‌ به‌ حركت‌ اجازة‌ استمرار در مسيرش‌ را بدهد، با تمام‌ قدرت‌ جواب‌ آن‌ داده‌ شود…

  اين‌ شش‌ مورد، مراحلي‌ هستند كه‌ سيد قطب‌ معتقد بود تنها اين‌ است‌ راه‌، و چنين‌ بايستي‌ شروع‌ كرد و به‌ همين‌ ترتيب‌ هم‌ پايان‌ برد. اين‌ همان‌ برنامة‌ حركتي‌اش‌ بود كه‌ در خلال‌ كتابهايش‌ ـ خصوصاً معالم‌ في‌ الطريق‌ ـ آورده‌ است‌..

ادامه خواندن برنامه ی ‌حركتي‌ اسلامي‌ سيد قطب‌

شیعه – سنی وجایگاه تاریخی آنها

به قلم: خالد هورامی

«شیعه» به معنی پیرو آمده است، مثل شیعه ابراهیم، یعنی پیروان ابراهیم، یا شیعه علی به معنی  پیروان علی یا حتی شیعه ی فرعون به معنی پیروان فرعون و…  . «اهل سنت» نیز یعنی پیروان سنت پیامبر صلی الله علیه وسلم.

اگر دقت کنیم میان این دو تعریف هیچ  تعارض و تضادی نمی بینیم ، شیعه ی علی یعنی مسلمانی که تابع قرآن و سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم  و شیوه ی حکومتداری علی رضی الله عنه است.

 در این صورت ممكن است یک مسلمان هم شیعه علی باشد و هم پیرو سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم ، هم اهل بیت پیامبر را دوست داشته باشد و هم مطابق سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم  عمل كند، چنین شخصی هم شیعه هم سنی و هم مسلمان كامل است.  پس هیچ تناقضی  میان شیعه و اهل سنت وجود ندارد تا کسی بخواهد آنها را در برابر هم قرار دهد.

تمام امامان فرق معروف به اهل سنت به نحوی شیعه علی رضی الله عنه بوده اند. حمایتهای آنها از نهضتهای شیعی و برائت و دوری آنها از حکومتهای عباسی و اموی خود بهترین و ساده ترین دلیل این مدعاست.

در این نگرش واقع بینانه و بدور از تعصب جاهلی،اسم مهم نیست محتوا مهم است؛ هر مسلمانی که خود را به یکی از فرق منتسب نموده است چنانچه با کفر به طاغوت و ایمان به الله از کانل پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم ایمان داشته باشد و شهادتین را بر زبان براند و سرو كارش با قرآن و سنت باشد واز اختلاف پراكنی نفرت داشته باشدهیچ فرقی با سایر برادران خود در سایر فرق ندارد، و این مهم نیست که تا زمان تشکیل شورای اولی الامر منطقه ای و جهانی جهت تشکیل امت و اجماعی واحد  در مسائل فقهی هر كس از هر مذهبی كه دوست دارد با دلیل صحیح و بدون تعصب پیروی كند، مهم این است كه حول همان نقاط مشترک و منافع مشترکی که بر اساس دین مشترک به وجود آمده اند مسیر وحدت را درپیش بگیرند.

با در پیش گرفتن این اسلوب است که ما اسلام را محکم گرفته ایم اسلامی كه در آن همه ی فرق و مذاهب به دور از دشمنی، كینه، توهین، لعنت، نفاق، دروغ، شرک، خرافات، بدعت‌گرایی، سنت زدایی، سؤ ظن و…. جادارند. این همان اسلامی است که برای پیروان مسلمانش وحدت، محبت، احترام، صداقت، حب توحید و سنت، بغض شرک و بدعت، تلاش پی گیر برای اصلاح و پاک‌سازی جامعه، و قیام به مسئولیت‌هایی را به ارمغان می آورد كه صحابه رضی الله عنهم اجمعین و اهل بیت علیهم السلام  بخاطر آن جان دادند.

حالا اگر «مسلمانی» با اهل بیت و ائمه ی شیعیان علی علیهم السلام كینه داشته باشد او سنی نیست، بلكه ناصبی است؛ و اگر «مسلمانی» با امهات المومنین –رضی الله عنهم- كینه داشته باشد او نیز شیعه نیست، بلكه دشمن وحدت مسلمین است. در هر دو حالت شخص  «مسلمان» باقی می ماند اما مسلمانی منحرف و مجرم .

اسلام مبارزه می کند

به قلم: سید قطب رحمه الله

آنهايي که خيال مي کنند که مکتبهاي اجتماعي ديگر دنيا مي توانند آنچنان که اسلام مي تواند ، با ستمگريها و ستمگران و ياغيان و قلدران مبارزه کرده و از ستمديده ها و زجر کشيده هاي محروم اجتماعات بشري دفاع کند يا کاملا” اشتباه مي کنند يا کاملا” مغرض هستند يا از اسلام و حقيقت آن چيزي درک نکرده اند ، اين از يک طرف ;و آنهايي که خيال مي کنند مسلمان هستند ولي با ستمگريها و بيدادگريها نمي جنگند و از حقوق همه رنج ديده ها و ستم کشيده هاي جهان دفاع نمي کنند يا کاملا” در اشتباه هستند يا بي شک منافق هستند يا از اسلام چيزي نفهميده اند و اين از طرف ديگر. اصولا” اسلام در اساس و جوهر خود جنبشي آزاديبخش است که نخست دل افراد و سپس اجتماعات بشري را اصلاح و آزاد مي کند . اگر کسي واقعا با نور اسلام هدايت يافت ، او ديگر از هيچ نيرويي نمي ترسد و جز به قدرت الهي در قبال هيچ زورمندي سر تعظيم فرود نمي آورد و چنين فردي در برابر هيچ گونه ظلم وستمي ساکت نمي نشيند ، اگرچه اين ظلم و ستم بر شخص او نباشد و در گوشه دور افتاده اي بر انساني ديگر روا داشته شود .

اگر شما ديديد که ظلم و ستم روا داشته مي شود و فرياد ستمديدگان بلند مي شود و مردم مسلمان آماده براي دفع ظلم و برچيدن بساط ستم نيستند ، شما بايد بدون هيچ گونه ترديدي در مسلمان بودن آن مردم شک کنيد زيرا امکان ندارد که مردمي اسلام را به عنوان عقيده و طرز فکر بپذيرند ولي ظلم وستم و زندان و تبعيد را به مثابه قانون و نظام عملا قبول کنند زيرا از دو حال خارج نيست : اسلام يا هست يا نيست . اگر هست که اسلام مبارزه و جهاد پي گير و دامنه دار و سپس شهادت در راه خدا و در راه حق و عدالت و مساوات است و اگر نيست نشانه اش آن است که همه به ورد و ذکر مشغولند  و به تسبيح و سجاده چسبيده اند و صبح و شام منتظرند که خود به خود از آسمان خير و برکت و عدالت و آزادي ببارد . ولي هرگز هم آسمان چيزي بر آنها نخواهد فرستاد و خداوند هيچ گروهي را که به ياري خود نشتابند و بر خود اطمينان ندارند و قانون خداوندي را در جهاد و مبارزه اجرا نمي کنند ياري نخواهد کرد :

إن الله لا يغير ما بقوم حتي يغيروا ما بانفسهم “خداوند در وضعيت هيچ قومي دگرگوني ايجاد نمي کند مگر آنکه خود در وضع خود تغييري بدهند” اسلام عقيده و طرز فکر انقلابي و سازنده اي است به اين معني که اسلام وارد قلب کسي نمي شود مگر آنکه يک دگرگوني در آن ايجاد می نمايد . دگرگوني در فکر و انديشه ،در احساس و ادراک ،دگرگوني در تمام شئون زندگي ، در روابط فرد و اجتماعات. اسلام انقلابي به وجود مي آورد که خواستار برقراري مساوات کامل بين همه مردم دنياست بطوري که هيچکس را بر ديگري جز با پرهيزکاري برتري نباشد .

جهاد، حکومت اسلامی؛ احکام اسلامی از جنبه ی نظری و عملی

ارائه دهنده : عبدالله جوانرویی

زمانی که سرکشی سکولاریستهای قریش از حد گذشت و کرامت و احترامی را که خداوند برای آنان تعیین کرده بود انکار و پیامبرش را تکذیب نمودند و نسبت به بندگان خدا که آیین یکتاپرستی را انتخاب و رسالت محمد را برگزیدند و به ریسمان دین اسلام چنگ زدند، ظلم و ستم روا داشتند، خداوند متعال اجازه جنگ و انتقام از ستمکاران و تجاوزگران را به پیامبرش داد و چنان که عروه بن زبیر نقل کرده است اولین آیه ای که پیرامون اجازه ی جنگ و حلال شدن خونریزی و کشتار نازل شده، آیه ی زیر بود :

«أُذِنَ لِلَّذینَ یُقاتَلُونَ بِاَنَّهُم ظُلِمُوا وَ اِنَّ اللهَ عَلی نَصرِهِم لَقَدیرٌ* الَّدّینَ اُخرِجُوا مِن دِیارِهِم بِغَیرِ حَقٍ اِلّا اَن یَقُولُوا رَبُنا اللهُ وَ لَو لا دَفعُ اللهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ لَهُدِّمَت صَوامِعُ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذکَرُ فیهَا اسمُ اللهِ کَثیراً وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عزیزٌ* الذَّینَ اِن مَّکَّنَّاهُم فِی الأَرضِ أَقامُوا الصَّلاهَ وَ ءاتَوُا الزَّکاهَ وَ أَمَرُوا بِالمَعرُوفِ وَ نَهَوا عَنِ المُنکَرِ وَ لِلَّهِ عَاقِبَه الاُمُورِ^[۱]»: «به کسانی که جنگ بدانان تحمیل شده رخصت جهاد داده شده است، چرا که مورد ظلم قرار گرفته اند و البته خداوند بر پیروزی آنان سخت تواناست. همان کسانی که به ناحق از خانه هایشان بیرون رانده شدند و گناهی نداشتند جز اینکه می گفتند : “پروردگار ما خداست” و اگر خدا بعضی از مردم را با بعضی دیگر دفع نمی کرد، صومعه ها و کلیساهاه و کنیسه ها و مساجدی که نام خدا در آنها بسیار برده می شود، سخت ویران می شد و همانا خدا به کسی که دین او را یاری کند، یاری می دهد، چرا که خدا بسیار نیرومند و شکست ناپذیر است. همانا کسانی که چون در زمین به آنان قدرت بدهیم، نماز برپا می دارند و زکات می دهند و مردم را به کارهای پسندیده فرا می خوانند و از کارهای ناپسند باز می دارند، و فرجام همه کارها از آن خداست». (حج : ۴۱-۳۹ )

به گفته ی قرآن هدف از حلال کردن جنگ این بود که بدون هیچ جرم و گناهی بر مسلمان ظلم و ستم می شد و آنان چنانچه پیروز می شدند، نماز برپا می داشتند و زکات می دادند و مردم را به کارهای پسندیده فرا می خواندند و از کارهای ناروا باز می داشتند.^[۲]

ادامه خواندن جهاد، حکومت اسلامی؛ احکام اسلامی از جنبه ی نظری و عملی

ثمره نهضت حسین علیه السلام پیروزی بود یا شکست؟

به قلم : سید قطب رحمه الله

حسین – رضی الله عنه – از یک سو با آن شکل بزرگ و سترگ شهید می شود، و البته از دیگر سو شهادت او فاجعه بسیار عظیمی است، ولی آیا همچون شهادتی پیروزی است یا شکست؟

به صورت ظاهر و با معیار کوچک انسان، این امر شکست به شمار می آید. ولی در اصل حقیقت و با معیار بزرگ الهی، پیروزی است. زیرا در روی کره زمین شهیدی نیست که همچون حسین – رضی الله عنه – دلها به عشق او بتپد و قلبها لبریز از مهر و محبت او شود و جانها شیدای او گردد و از غیرت و فداکاری او به جوش و خروش درآید.

 چه دلها و قلبها و جانهای شیعیان مسلمان و چه مسلمانان غیر شیعه و حتی دل ها و درونها و جانهای بسیاری از غیرمسلمانان! چه بسا شهیدی که اگر هزار سال زنده می ماند، نمی توانست عقیده خود و دعوت خود را یاری دهد و پیروز گرداند، آن گونه که با شهادت خود عقیده خود را و دعوت خود را یاری داده و پیروز گردانده است و نمی توانسته است با هیچ سخنرانی ای، مفاهیم والا و بالا را در دلها به ودیعت نهد و هزاران نفر را به انجام کارهای بزرگ و سترگ برانگیزد، آن گونه که – حسین علیه السلام – با واپسین قیام و سخنرانی خود چنین کرده و آن را با خون خود نوشته است و سرمشق و انگیزه حرکت و نهضت و قیام فرزندان و نوادگان – آیندگان – گردیده است و در واقع برانگیزاننده جنبش و قیام در خط سیر سراسر تاریخ در میان همه نسل ها شده است.

«فَما مِنْ شَهِید فِی الاَرْضِ تَهْتَزُّ لَهُ الْجَوانِحُ بِالْحُبِّ وَالْعَطْفِ» هر کس خونش بر زمین ریخته شد دلهای همه مردم عالم از سر محبت و عاطفه برای آن شهید به لرزه می آید، آیا آن پیروزی نیست؟

«وَ تَجِیشُ بِالْغَیْرَهِ وَ الْفِداءِ» هر شهیدی که خونش بر زمین می ریزد غیرت و فداکاری ها را به جوش می آورد، این پیروزی نیست؟

نقدی بر سخنان نازل علی مطهری از زبان مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی امام جمعه اهل سنت زاهدان  

به قلم: ابوبکر الخراسانی

متاسفانه در ایران کسانی هستند که از فتنه گران سکولارزده ی ۸۸ حمایت کردند که شعار آنها همان پیشنهاد وزارت خارجه رژیم صهیونیستی بود که می گفتند«نه غزه نه لبنان» یعنی همان سخنان شیوخ مزدور آل سعود که می گویند قدس و اتفاقات آن مساله ی داخلی رژیم صهیونیستی است و به سایر مسلمین ربط ندارد و…

علی مطهری یکی از همین افراد است که در باره ی برقراری علنی روابط امارات با رژیم صهیونیستی گفته است: «در برقراری رابطه امارات با اسرائیل، گذشته از خیانت حکام امارات، ما نیز مقصر بوده‌ایم. عربها را ترسانده‌ایم و به دامان اسرائیل سوق داده‌ایم. نمونه آن تخریب و آتش زدن سفارت عربستان است. سیاست دشمن شناختن ایران به جای اسرائیل در میان اعراب نتیجه داده است. باید ترس آنها زایل شود.»

البته یکی از شخصیتهای میان اهل سنت ایران به نام مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی امام جمعه ی اهل سنت زاهدان نیز در نماز جمعه ۳۱ مرداد ۹۹ ضمن محکوم کردن روابط امارات یا هر کشوری با رژیم صهیونیستی گفته بود: متاسفانه امروزه کشورهای اسلامی با هم اختلاف دارند و به تهدیدی علیه یکدیگر تبدیل شده اند، سازمان همکاری اسلامی هم در این زمینه ناکام بوده است؛ همه اینها سبب می شوند که کشورهای اسلامی به دامان مستکبران و اشغالگران سوق پیدا کنند، سران کشورهای اسلامی باید زیاده خواهی را ترک کنند و…”

در مورد علی مطهری به سخنان پدرش ذیل بحث «عاشورا و حماسه حسینی» اکتفا می کنیم که می گوید:«اگر پیغمبر اسلام زنده می‌بود، امروز چه می‌کرد؟ درباره چه مسئله‌ای می‌اندیشید؟  والله قضیه‌ای که دل پیغمبر اکرم را امروز خون کرده است، این قضیه فلسطین است. داستانی که دل حسین بن علی را خون کرده، این قضیه است. اگر می‌خواهیم به خودمان ارزش بدهیم، اگر می‌خواهیم به عزاداری حسین بن علی ارزش بدهیم، باید فکر کنیم که اگر حسین بن علی امروز بود و خودش می‌گفت برای من عزاداری کنید، می‌گفت چه شعاری بدهید؟… اگر حسین بن علی بود می‌گفت: اگر می‌خواهی برای من عزاداری کنی، شعار امروز تو باید فلسطین باشد. شمر امروز موشه دایان است. شمر هزار و سیصد سال پیش مرد، شمر امروز را بشناس. امروز باید در و دیوار این شهر با شعار فلسطین تکان می‌خورد. مرتب دروغ در مغز ما کردند که این یک مسئله داخلی است، مربوط به عرب و اسرائیل است… آیا ما وظیفه نداریم که کمک مالی به آنها بکنیم؟ آیا اینها مسلمان نیستند، عزیزان ندارند؟…… علت اینکه دولت‌های بزرگ جهان چندان درباره سرنوشت ما نمی‌اندیشند، این است که معتقدند مسلمان غیرت ندارد. آمریکا را فقط همین یکی جری کرده است؛ می‌گوید مسلمان جماعت غیرت ندارد، همبستگی و همدردی ندارد»

اما در پاسخ مولوی عبدالحمید و کسانی که از میان اهل سنت مثل این مولوی می اندیشند باید عرض کنیم که :

ادامه خواندن نقدی بر سخنان نازل علی مطهری از زبان مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی امام جمعه اهل سنت زاهدان

رهبری محدوده ی مبارزه را مشخص می کند

ارائه دهنده: م. بازماندگان (مدرسه علوم دینی شیخ ضیائی بندر عباس)

مبارکفوری می گوید: زمانی که عقدنامه و پیمان (عقبه دوم) منعقد شد و مردم در حال متفرق شدن بودند، یک شخص پلید و شیطان صفت که به خیمه ها و منازل حاجیان سر می کشید و تجسس می کرد، از جلسه و ملاقات مسلمانان با پیامبر باخبر شد، مسلمانان در دره ی عقبه و در حال پراکنده شدن بود. این شیطان پلید چون که قادر نبود مخفیانه رهبران مشرک مکه را از این حادثه باخبر سازد تا به جمع آنان حمله کنند، روی تپه ی بلندی رفت و با صدای بلند مردم قریش را بانگ زد که محمد و از دین برگشتگان برای جنگ با شما متحد شده اند. پیامبر ظاهراً او را می شناخت و فرمود: ای دشمن خدا! به جزای خود خواهید رسید، سپس به مسلمانان گفت: در میان کاروانتان پراکنده شوید. عباس بن نضله گفت : ای پیامبر به خدایی که تو را به حق فرستاده است اگر بخواهی فردا با شمشیر بر اهل «منی» می تازیم. پیامبر  پاسخ داد که ما به چنین برخوردی فرمان نداریم، این کار ما نیست. به جای خویش برگردید. آنان به جای خود برگشتند و تا صبح خوابیدند.^[۱]

هنگام انعقاد این پیمان بی نظیر تاریخی طاغوتیان زمین کجا بودند؟ مشرکان مدینه کجا بودند که در غفلت و خواب آنان پیمان بسته شد؟ اهل قریش کجا بودند؟ در حالی که این پیمان برای در هم کوبیدن استبداد و غرور آنان بسته شد؟ مگر نه این است که آنان با خدا می جنگیدند و پیامبر خدا را تکذیب می کردند؟

ادامه خواندن رهبری محدوده ی مبارزه را مشخص می کند

روش صحیح برخورد با جنایتکاران عرضه جنگ روانی و تبلیغی

به قلم: ابوعبدالله جاف جوانرو

اگر دقت کنیم هم اکنون دشمنان اسلام و مسلمین با صرف میلیاردها دلار و راه اندازی انواع شبکه های ماهواره ای و مجازی اینترنتی جنگ نرم و روانی وسیعی را جهت بر هم زدن آرامش روانی جامعه و تهاجم به ارزشهای دینی مسلمین راه انداخته است.

در برابر چنین جنگ روانی ما باید چه موضعی بگیریم؟

همه می دانیم که بدون شک رسول الله صلی الله علیه وسلم «رحمة للعالمین» بود و در اموری که به شخص ایشان بر می گشت همیشه گذشت می کرد و حتی نسبت به کسانی که در جنگ مسلحانه و سخت بر علیه مسلمین شرکت کرده بودند و خون مسلمین را در جنگها ریخته بودند گذشت داشت، اما در برابر کسانی که در بخش جنگ نرم به دین اسلام و عقاید و ارزشهای اسلامی خدشه ای وارد می کردند گذشت نمی کرد.
رسول الله صلی الله علیه وسلم تمام اسرای بدر را بخشید غیر از پسر خاله ی خودش نضر بن حارث و دیگری عقبه بن ابی معیط. این دو نفر حتی به میان یهودیان مدینه نیز آمدند تا از آنها در جنگ تبلیغی بر علیه اسلام و مسلمین کمک بگیرند. این دو نفر با آنکه خونی از مسلمانی نریخته بودند اما چون در بخش تبلیغات و مبارزه ی روانی و تبلیغی بر علیه مسلمین فعالیت داشتند مورد بخشش قرار نگرفتند.

در کنار اینها باز رسول الله صلی الله علیه وسلم دستور قتل کعب بن اشرف یهودی و عصما بنت مروان از شعرای آن زمان که امنیت روانی جامعه ی مسلمین را هدف گرفته بودند را صادر کرد. حتی در زمان فتح مکه نیز با آنکه عفو عمومی اعلام کرده بود اما باز دستور قتل دو زن را صادر کرد که در بخش جنگ روانی و تبلیغی بر علیه مسلمین فعالیت داشتند.

اگر زنها در حالتهائی در جنگها کشته نمی شوند اما چنانچه در جنگ مسلحانه یا نرم شرکت داشته باشند مثل مردها باید در برابر جرمهایشان حد بر آنها اجرا شود.

این روش برخورد صحیح حکومت اسلامی با جنایتکاران عرصه جنگ نرم و روانی است که با کلمات خود بیشترین صدمه را به پیکره ی عقیدتی مسلمین وارد می کنند.

حالا شما در سنگرهای جنگ نرم در برابر این جنایتکاران جنگ روانی چکار کرده ای؟ آیا توانسته ای چون حسان بن ثابت رضی الله عنه در کنار حکومت خود در جنگ روانی ضربه ای بر پیکره ی دشمنان وارد کنی یا خودت هم بخشی از جبهه ی دشمن شده ای و یا نظاره گر و بی طرف شده ای؟

آیا پاسخی برای روز قیامت خود اماده کرده ای؟