دسته: بنیانهای وحدت بخش و هدایت شریعتگرایان

مسئولیت علمای دینی در محافظت از امنیت درونی و سکینه ی مومنین

به قلم: ابراهیم یعقوبی / پاوه

هم اکنون مسلمین با بمباران اطلاعاتی از سوی شبکه های متعددی ماهواره ای و مجازی مواجه شده اند و چنانچه از کانال شرعی آن آگاهی های صحیح به آنها نرسد ممکن است به نسبتهای مختلفی آرامش، توکل، اعتماد به وعده های الله، اعتماد به آنچه از قانون شریعت الله نزدشان است و حتی اعتماد به آینده و سکینه را از دست داده و در برابر حوادث مختلفی که از سوی دشمنان برنامه ریزی و طراحی شده است دست و پایشان را گم کنند.

الله جل جلاله در جاهای مختلفی از سکینه و آرامش به عنوان یک راهبرد نام برده و فرماید:

• ثُمَّ أَنزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلىٰ رَسولِهِ وَعَلَى المُؤمِنينَ (التوبة آیه ۲۶)
• فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلَيهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنودٍ لَم تَرَوها وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذينَ كَفَرُوا السُّفلىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ العُليا ۗ وَاللَّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ (التوبة آیه ۴۰)
• هُوَ الَّذي أَنزَلَ السَّكينَةَ في قُلوبِ المُؤمِنينَ لِيَزدادوا إيمانًا مَعَ إيمانِهِم ۗ (الفتح آیه ۴)
• لَقَد رَضِيَ اللَّهُ عَنِ المُؤمِنينَ إِذ يُبايِعونَكَ تَحتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما في قُلوبِهِم فَأَنزَلَ السَّكينَةَ عَلَيهِم وَأَثابَهُم فَتحًا قَريبًا (الفتح آیه ۱۸)
• فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلىٰ رَسولِهِ وَعَلَى المُؤمِنينَ وَأَلزَمَهُم كَلِمَةَ التَّقوىٰ وَكانوا أَحَقَّ بِها وَأَهلَها ۚ (الفتح آیه ۲۶)

اگر در این آیات دقت شود نعمت «سکینه» مختص «مومنین» است یعنی آندسته از مسلمین که در برابر «تمام» شریعت الله موضع «سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا» گرفته اند و با ۳ صفت خود را از سایر مسلمین متمایز کرده اند: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ / مؤمنان تنها کسانیند که:

1. آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ : به خدا و پیغمبرش ایمان آورده‌اند ،
2. ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا : سپس هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده‌اند ،
3. وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ : و با مال و جان خویش در راه خدا به جهاد برخاسته‌اند

أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ (حجرات/۱۵). آنان ( بلی آنان ، در ایمان خود ) راستگویند .‏

اگر در صدر اسلام  بعد از الله جل جلاله شخصی چون رسول الله صلی الله علیه وسلم با تبلیغ شریعت الله سبب اصلی ایجاد اطمینان و سکینه در قلوب مومنین بود بعد از ایشان علماء شریعت و فقهاء اسلامی چنین مسئولیت سنگینی را با توکل بر الله برعهده گرفته اند تا آرامش قلبی، فکری و روانی در درون مومنین مستقر شده و نقشه های شیاطین انس و جن در ایجاد آشوب و تشنج قلبی و فکری را خنثی کنند و اجازه ندهند دشمنان در میان مومنین بی انظباطی فکری و عقیدتی به وجود بیاورند.

دشمنان چنانچه در جنگ روانی خود که با هزاران کانال ماهواره ای و مجازی ارائه می گردد بتواند در این زمینه ها به موفقیتهائی دست یابند به همان نسبت می توانند مسلمین را به اختلالات درونی و اجتماعی و حتی سیاسی بکشانند.

شما به عنوان یک عالم دینی که گفته شده «إن العلماء ورثة الأنبياء»[۱] تا چه حد طبق سیره ی رسول الله صلی الله علیه وسلم در برابر تبلیغات کفار سکولار جهانی و مرتدین و  سکولار زده های محلی انجام وظیفه کرده ای؟

[۱] رواه أبو داود (۳۶۴۱)، والترمذي (۲۶۸۲)، وابن ماجه (۲۲۳)، وأحمد (۵/۱۹۶) (۲۱۷۶۳)، وابن حبان (۱/۲۸۹) (۸۸).

تـوجـهـی بـه ايـمــان بـدون عـمــل

 / آن اندازه كه ايمان قوي و محقق گشته باشد به همان ميزان توانايي انسان براي انجام حدودي كه خداوند برايش مشخص نموده بيشتر مي گردد

نـویـسـنـده ، مـحـمـد قـطـب.

 تـرجـمـه ، ژيـوان گـلالـی

ايمان به خدا و روز قيامت بهترين و مهمترين نيروي ياري دهنده انسان براي تعديل فشار ناشي از اميال و آرزوها است. به آن اندازه كه ايمان قوي و محقق گشته باشد به همان ميزان توانايي انسان براي انجام حدودي كه خداوند برايش مشخص نموده بيشتر مي گردد يعني مطيع فرامين الهي شده و اعمالي را كه الله بر او واجب كرده انجام خواهد داد و اين به معني خروج انسان از انسانيت خود و تبديل به فرشته و هرگز انجام ندادن گناه نيست! بلكه به معني اطاعت و انجام وظايف در زندگي به يك پايه و اساس تبديل شده و اگر از آنها منحرف گردد ، گذر كرده و بر آن باقي نمي ماند و در آن غرق نخواهد شد و آن وقت اين وصف الله تعالي شامل حال او مي شود:
( وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ يَعْلَمُونَ /  أُوْلَئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴾
يعني: و آنان كه چون كار زشتى كنند يا بر خود ستم روا دارند خدا را به ياد مى‏آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‏خواهند و چه كسى جز خدا گناهان را مى‏آمرزد و بر آنچه مرتكب شده‏اند با آنكه مى‏دانند [كه گناه است] پافشارى نمى‏كنند/آنان پاداششان آمرزشى از جانب پروردگارشان و بوستانهايى است كه از زير [درختان] آن جويبارها روان است جاودانه در آن بمانند و پاداش اهل عمل چه نيكوست.

اما زماني كه ايمان به خدا و روز قيامت ضعيف شد _ثمره سستي نيز به بار خواهد آورد_ برعكس تبديل به پايه اي براي هلاكت بر فرامين خداوند شده و تبديل با حالتي تو پر و سپس وارونه مي گردد و در تمامي حالات نتيجه ايمان هرگز صفر نمي شود و هرگز بود و نبود آن يكسان نخواهند شد ، به صورتي كه انسان تنها يك عمل از اعمال اسلام را انجام ندهد!! گناه نيز _ بنابر اجماع علماي اسلام _ انسان را از دين اسلام خارج نمي گرداند… بلكه آن چيزي انسان را از اسلام خارج مي گرداند حلال دانستن گناههي هر چند كه مرتكب آن نشده باشد ، حلال دانستن امري حرام (يكي از اعمال قلوب بوده و سبب كفر مي گردد) عملي متفاوت از گناه كردن به شمار مي رود ، انجام گناه لحظه اي سستي است كه بر انسان به وجود مي آيد ، همانگونه كه سيدنا آدم (عليه السلام) نيز قبلاً فراموش كرد ، و ارداه نيز از بين مي رود پس به او اعتماد نمي كني هر چند كه در قلب او هنوز باقي مانده باشد. گمان مي رود كه اشاره پيامبر(صلي الله عليه و آله و سلم) نيز به همين سبب باشد:
((لاَ يزنِي الزَانِي حِينَ يزِي وَهُوَ مُؤمِنٌ وَلاَ يسرِقُ السَّارِقُ حِينَ يسرِق وَهُوَ مُؤمِنٌ ))[۱]
يعني: زناكار هنگامي كه زنا مي كند ايمان دار نيست و دزد زماني كه دزدي مي كند ايمان دار نيست.

 سپس انسان بعد از سست شدن ، آگاه شده و دوباره به ياد مي آورد و از خداوند طلب مغفرت را مي نمايد به همين دليل خداوند نيز او را مي بخشد. هر چيزي را حلال نمودن نشانه تكبر در عبادت و پرستش و اطاعت است ، مثل اين است كه به او گفته شود خداوند در مورد اين مسئله اينطوري بيان فرموده اند و من در اين مورد نظر ديگري دارم ، مثل شيطان ، زماني كه از دستور خداوند بلند مرتبه و توانا ياغي شد آن وقت كه خداوند به او امر نمود براي انسان سجده ببرد اما شيطان گفت: ( أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ ) البقرة
يعني: گفت من از او بهتر هستم ، زيرا مرا از آتش و او را از خاك آفريده اي! يا اينكه گفت: ( قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ) الحجر 33
يعني: من چگونه به انساني سجده مي برم در حالي كه او از گل سياه و بد بو و خشگ به وجود آمده است؟ اين چيزي است كه خداوندآن را نخواهد بخشيد چون شرك است. (إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِيدًا) النساء آيه ۱۱۶
يعني: خداوند اين را كه به او شرك آورده شود نمى‏آمرزد و فروتر از آن را بر هر كه بخواهد مى‏بخشايد و هر كس به خدا شرك ورزد قطعا دچار گمراهى دور و درازى شده است…

 اما آيا حدود گناه در جامعه اسلامي چيست؟ آيا ممكن است كه اين حدود را لرزانده و جامعه مسلمانان را در برگيرد؟ سپس همه اعمال اسلامي را در برگيرد؟! آيا بعد از آن جامعه مسلمان باقي مي ماند؟! تنها با ايمان و اعتراف و اقرار كردن؟! ما اگر توانستيم راستي را بسازيم كه مبدأ (ايمان آوردن و معترف بودن) آن ايمان باشد… و فرض كرديم كه ايمان به وسيله اين موارد به تحقق مي رسد هر چند كه يك عمل صالح را انجام نداده باشيم ، گويا كه عمل مقدم تر از ايمان نيست ، زماني كه اعلام كرديم براي صفت دين اسلام فقط اين كافي است هم در دنيا و هم براي دخول در بهشت ، اگر اين را براي كسي جائز دانستيم ، آيا اجازه داريم از تك تك افراد آن را ممنوع كنيم؟ خير… پس حال ما زماني كه جامعه اسلامي همه(مسلمانان) (ايمان داران) اينطوري باشد چگونه خواهد بود؟! آيا هيچ چيزي را درك مي كني كه الله تعالي با ارسال پيامبران خود و نزول كتب آسماني هدف داشت؟( لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ۖ …. )الحديد/۲۵يعني: به راستى [ما] پيامبران خود را با دلايل آشكار روانه كرديم و با آنها كتاب و ترازو را فرود آورديم تا مردم به انصاف برخيزند… آيا مردم با وجود اين باز هم عدالت را رعايت مي كنند؟

[۱] صحيح بخاري و مسلم

سیاستهای کلان جریان «جبهه ی جهانی اسلامی بر ضد سکولاریسم» در چگونگی برخورد با مسلمین و جبهه ی کفار

به قلم: کارزان شکاک

شما اگر به چیدمان جبهه ی جهانی اسلامی ضد سکولاریسم دقت کنید متوجه خواهید شد که این جبهه مستقل است و نه تنها بر علیه  کفار سکولار جهانی شرقی و غربی بلکه بر علیه مرتدین محلی نیز وارد جنگی طولانی شده است و اختیار خود را دست هیچ جناحی نداده است.

اما اینکه در سرزمینهای مختلف اقدام به اتخاذ سیاستهایی متناسب با همان منطقه گرفته باشد یا با تمام مسلمین بر علیه دشمن مشترک متحد شده باشد به نظر بنده نشان از نوعی زنده بودن و امروزی بودن و هدفمند بودن این جریان مسلح است.

اگر برادران اویغور ما در این جبهه ی جهانی بر علیه چین وارد جنگ مسلحانه و تبلیغی شده اند و اگر برادران ازبک و تاجیک و چچنی و قزاق و تاتار ما متناسب با وضع موجود خودشان با روسها و مرتدین دست نشانده ی آنها وارد جنگ سرد و گرم شده اند و هماهنگ با آن برادران ما در افغانستان و پاکستان با آمریکا و ناتو وارد جنگ مسلحانه ی بی امانی شده اند نشان می دهد که این جبهه ی مستقل در نقاط مختلف متناسب با نیازهای روز همان منطقه عمل می کند.

اگر می بینید که هم اکنون برادران ما در افغانستان(طالبان) و ایران از آزادی هایی برخوردارند  تنها به دلیل منهج اسلامی ما در برخورد با دو حکومت بدیل اضطراری اسلامی است که تاکنون در پیمانهای خود با جریان اسلامی ما دچار غدر و خیانت و ظلم  نشده اند.

این منهج اسلامی مسلمین را به وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی دعوت می دهد و از «هر مسلمانی» بر علیه «هر کافری» حمایت می کند حالا فرق ندارد این مسلمان یک سلفی نجدی (دوله) باشد یا یک حنفی دیوبندی (طالبان) یا یک شیعه ی جعفری (ایران) یا یک صوفی نقشبندی (چچن) و…باشد. مهم این است که از مسلمین بر علیه کفار حمایت شود و از جنگهای داخلی میان مسلمین پرهیز شود و جهت «تکامل ابزارهای سه گانه»[۱] تلاش کرد.

در این صورت اگر در میان تمام حکومتها و جریانات اسلامی از آزادی هائی برخوردار باشند چیز عجیبی نیست .

بهشت؛ از آنِ شماست  در هنگام …. (۲)

مؤلف: شیخ ابوسعد العاملی

ارائه دهنده : معتصم هورامی

و بهشت از آن شماست در اثنای مرحله جهاد ..

جهاد نوک قله دین اسلام و سرنیزه آن است، طبیعی است که بر نفس انسان به صورت عمومی و بر نفوس ضعیف و اصحاب هوا و هوس و منافقین به شکل خاصتر، دارای مشقت و سختی باشد. به همین خاطر خداوند متعال این حقیقت را در کتاب بزرگوارش مقرر فرموده و می¬فرماید:

«كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ» بقره ۲۱۶

«قتال بر شما واجب گشته است، حال آن كه از آن بيزاريد، ليكن چه بسا چيزی را دوست نمی¬داريد و آن چيز برای شما نيك باشد، و چه بسا چيزی را دوست داشته باشيد و آن چيز برای شما بد باشد، و خداوند (مصلحت شما را) می¬داند و شما (مصلحت خود را چنان كه شايد و بايد) نمی¬دانيد.»

اما تحمل این سختی و مشقت دارای حکمت و مصلحتی است که جز کسی که خداوند متعال نعمت یقین در وعده¬هایش را به او عطا کرده کسی دیگرآن را نمی¬فهمد و درک نمی¬کند.

جهاد مرحله امتحان و آزمایش نفس است تا خداوند متعال بداند چه کسی دینش را یاری می¬دهد و چه کسی از یاری دادن آن سر باز می¬زند و تا اینکه مسلمان بر حقیقت ایمان و میزان وفای به عهدش که آن را قطعی و محکم با خداوند، بر سر مرگ بسته است مطلع شود وآگاهی یابد.

«إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ» توبه ۱۱۱

«بيگمان خداوند جان و مال مؤمنان را به (بهای) بهشت خريداری می¬كند. (آنان بايد) در راه خدا بجنگند و بكشند و كشته شوند. اين وعده¬ای است كه خداوند آن را در (كتابهای آسمانی) تورات و انجيل و قرآن (به عنوان سند معتبری ثبت كرده است) و وعده راستين آن را داده است، و چه كسی از خدا به عهد خود وفاكننده¬تر است؟ پس به معامله¬ای كه كرده¬ايد شاد باشيد، و اين پيروزی بزرگ و رستگاری ستُرگی است.»

در مقابل، دشمنانمان در تلاش هستند تا در وجود و ضمیر مسلمانان مفاهیم جهاد را مشوش و جریحه¬دار کنند. و این کار مهم و خطیر را نظام¬های خائن و مرتد ما، با پنهان و خاموش کردن فقه جهاد و متعلقات آن در برنامه تعلیم و تربیت افراد، انجام داده¬اند. و همچنین ستون پنجمی را از علمای سوء و درباری اجیر کرده و تشکیل داده¬اند تا با دور کردن مردم از جهاد و تعطیل کردن مفهوم آن و نام¬گذاری آن به اسم¬ و رسم¬هایی دیگر این کار را شدنی و آسان سازند. همچنین مفهوم ولاء و براء که شعله برافروزاننده¬ی جهاد در ضمیر مسلمانان است را، خاموش کرده¬اند. و در مقابل با افراد دیگر اگرچه دشمن و مفسد باشند هم، تفاهم و سازش کرده و بلکه حتی مردم را به آسان¬گیری با آنان، و آزاد بودن و آزاد گذاشتن گرویدن به دین و فرهنگ و برنامه¬شان فرا می¬خواند.

بهشت؛ از آنِ شماست  در هنگام …. (۱)

مؤلف: شیخ ابوسعد العاملی

ارائه دهنده : معتصم هورامی

بسم الله الرحمن الرحیم

و به نستعین ..

سپاس خدایی را سزاست که خالق آسمانها و زمین و انسان است، انسانی که او را از گِل سرشت و سپس تعدیلش نمود و در چهارچوبی منظم او را استوار و محکم و رشیدش ساخت و پیامبر و رسولش را با هدایت و دین حق فرستاد تا بر تمامی ادیان دیگر چیره و مسلط شود گرچه کافران را ناخوش آید و مؤمنان را به بهشت نفیسی وعده داده است که در زیر درختانش رودهایی صاف و زلال جاری است و تا ابد درآن جاودان خواهند بود و سلام و درود و رحمت خداوند بر خاتم پیامبران و امام رسولان و خاندان و تمامی یاران و اصحابش باد. اما بعد ..

رسول الله  صلی الله علیه وسلم در مکه هنگامی دعوت به سوی خدا را شروع نمودند که خوراک یک روزشان را نیز نداشتند چه برسد به اینکه صاحب جاه و مقام و ثروت و یا قدرتی باشد تا به وسیله آن پیروان و ایمان آوردندگان به رسالتش را به طمع اندازد و به سوی خود جذب کند.

طبیعت و قوت و سِر ربایندگی این دین در این است که ارتباط عمیق و تنگاتنگی را بین خدا و بنده برقرار می کند، به طوری که در مسیر ایمانش به خداوند متعال، مصلحت و ثروت او را نمی فریبد و قدرت و شوکتی او را نمی هراساند، تا که انتماء و انتسابش خالصانه و بدون هیچ شائبه ای فقط برای خداوند متعال باشد و ایمانش از او جدا و دور نشود و از دینش برنگردد.

همچنین حال و وضعیت داعیان بعد از او هم باید اینگونه باشد به طوری که از یاران و پیروانشان انتظار هیچ گونه اجر و پاداش و غنیمتی نداشته باشند: «لا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاء وَلا شُكُورًا» انسان ۹ «و از شما پاداش و سپاسگزاری نمی خواهيم»، بلکه بعد از آنکه سلوک و روش آنها را برای تنها عبادت کردن خداوند متعال و ایثار و فداکاری در راه پیروزی و سرافرازی این دین، منظم و مرتب نمود،آنها را به پروردگارشان متصل می¬کند. پس انسان مؤمن هنگامی که برای گرویدن به این دین بزرگ پیش قدم می شود، جز کسب رضایت خداوند متعال چیزی را در جلوی چشمان خود مجسم نخواهد نمود و اجرای عملی آن نیز، در قیام به فرائض و اوامر خداوند متعال نهفته است. پس¬ او را می¬بینی که تمام توانایی اش را در راه محقق کردن این هدف به کار می گیرد:

«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِی سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ» توبه ۱۱۱

«بيگمان خداوند جان و مال مؤمنان را به (بهای) بهشت خريداری می¬كند. (آنان بايد) در راه خدا بجنگند و بكشند و (یا) كشته شوند.» پس ای انسان مؤمن، پیمان و رابطه¬ی بین تو و الله در این است که تو در راه او جان و مالت را تقدیم نمایی و در راه پیروزی دینش به کارزار بپردازی و در قبال آن نیز بهشت را بدست آوری و رستگارشوی (چه معامله¬ی زیبایی).»

پیمانی واضح و صریـح؛ ولی همراه با سختی و تبعاتی سنگین، البته این مشقت را شخصی درک می-نماید و می فهمد که خود بر عقبات وگردنه های این دعوت، تأمل و درنگ داشته باشد. مشقت ها و سختی-هایی که در نزد انسان صاحب همت بلند و عزیمت بزرگ و اخلاص نمونه، به نعمت و لذتی تبدیل خواهد شد که نمونه و نظیری را برای آن نخواهی یافت. لذتی که او را وا می دارد تا به این پیمان نمونه و بی نظیر ملتزم و متمسک شده، فرمانبردارانه بهای آن را هم بپردازد البته بهایی را بپردازدکه جان نثارانه باشد نه بزدلانه، و از روی رضایت باشد نه در حالت خشم و ناسپاسانه.

و بهشت از آن شماست،آنگاه که مردم را به پیروی از این دین و انتساب به آن فرا می خوانید ..

از موانع وحدت(۸) عدم توافق بر نقاط مشترک و منافع مشترک (۱)

به قلم: کارزان شکاک

از فرق معروف به اهل سنت و ائمه ی بزرگوار این فرق ادعیه و نمازهای فراوانی همراه با ثواب های زیاد نقل شده است که اگر کسی تمام شب و روزش را وقف خواندن آنها کند، باز هم کم است. بدون شک همین ائمه نیز تمام وقت خود را به خواندن آن ادعیه و نمازها نمی‌گذراندند، اما این به این معنی نیست که تصور شود اینها عالم بی عمل بودند. بلکه به تنوعی اشاره دارد که غیر قابل انکار است.

چون هر مسلمانی توانائی و استعداد یکی از این کارهای نیک را دارد ، رسول الله صلی الله علیه وسلم به افراد مختلفی با توانائی های مختلفی، چنین سفارشی نموده است. یعنی یکی ممکن است در فلان عبادت استعداد و توانائی داشته باشد و دیگری در فلان ادعیه و نمازو… . البته این موارد امور شخصی هستند و امور عمومی که همه مسلمین ملزم به انجام ان هستند نمی گردد . به عنوان مثال تمام این ثوابها مشمول کسانی می گردد که مرتکب جرم تخلف از امر قتال و جنگ مسلحانه نگردند، مثل همان سه صحابی رسول الله صلی الله علیه وسلم.

حالا عده ای با چنگ زدن به همین امور جزئی و تنگ نظری سعی دارند اسبابی جهت تفرق و ذلیلی گردند. غافل از اینکه دین خدا و بندگان خدا دو امانت گرانبها در اختیارما هستند، که باید به خوبی از این دو امانت نگهداری کنیم اما این عده نه تنها نگهبان خوبی نبوده اند، بلکه با رفتار و کردارشان به گسترش و عملی شدن ارزشهای اسلامی و و حتی خود مسلمین   ضربه هم زده اند.

سابقه ی این افراد به همان دهه های صدر اسلام بر می گردد، چنانچه شیعیان روایت کرده اند که زمانی سلمان فارسی به مردم مي‌گفت:”هربتم من القرآن إلى الأحاديث، وجدتم كتاباً رقيقاً حوسبتم فيه على النقير والقطمير والفتيل وحبة خردل فضاق ذلك عليكم و هربتم إلى الأحاديث التي اتسعت عليكم» از قرآن گريختيد به احاديث آويختيد زيرا قرآن را كتابي يافتيد دقيق كه شما را در آن به هر نقير و قطمير و رشته‌هاي باريك و دانة خردلي به محاسبه مي‌كشد، از آن جهت بر شما تنگ آمد و به سوي احاديثي گريختيد كه بر شما گشاد گرفت و وسعت داد^([۱])“.

در چنین فضائی است که شخص با گرفتن یک روایت خیال می کند با خواندن يك دعا یا ذکر یا فلان عمل ریز شخص  به عاليترين درجات جنّات فردوس عروج مي‌ کند و بدیهایش به همین راحتی پاک می شوند و از حساب و کتاب درامان می ماند.

اين انگيزه يك انگيزة نفساني بلكه در حقيقت يك غرور شيطاني است كه ابليس از طريق این جزئیات موجود در روایتها شخص مسلمان را به جهنّم مي‌كشاند و همان غروري است كه الله متعال انسان را از اين فريب شيطان بر حذر داشته‌است و مي‌فرمايد: «يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا» ايشان را وعده مي‌دهد و آرزو در دلشان مي‌آورد و شيطان به ايشان جُزبه فريب وعده نمي‌دهد”(النساء /۱۲۰).

 عده ای دیگر بدون توجه به آنهمه مفاهیم و اهداف متعالی دین اسلام در قرآن و سنت صحیح در راستای ساختن حکومتی اسلامی که در آن «اطعمهم من جوع و آمنهم من خوف» و سپس «فالیعبدوا رب هذا البیت» به نحو احسن برای همگان فراهم می گردد،  تمام هم و غم خود را متوجه مسائل فقهی خاص فرقه ی خود نموده اند و کار را به جایی رسانده اند که پیروانشان خیال می کنند اهداف اصلی دین یعنی چگونگی وضو گرفتن و غسل کردن و صدها آداب شخصی دیگر . 

امام شاطبی رحمه الله  درباره  سختی هائی که در برخورد با  همین گروه کشیده می گوید: 

از موانع وحدت (۷) نبود شورا یا تک روی و نپذیرفتن رای شوری (۲)

به قلم: کارزان شکاک

به دنبال تزلزل پایه های حکومت اسلامی در یک سال آخر حکومت عثمان رضی الله عنه و شکل گیری تدریجی گروههای شورشی و متخاصم در میان مسلمین زمزمه های تک روی و سرپیچی از رای شورای مسلمین کار را به تحمیل جنگهای داخلی جمل، صفین و خوارج کشاند و به این درجه از انحراف بسنده نکرد بلکه با شهادت امیرالمومنین علی ابن ابی طالب موجودیت شورا توسط معاویه نابود شد و حکومت سلطنتی موروثی جایگزین حکومت شورائی مسلمین گردید .

با انهدام این نهاد زیر بنائی و تولید فرق مختلف، از آن پس هميشه مسلمانان به علل مختلف و بهانه‌هاي گوناگون به جان يكديگر افتاده و صحنه‌هاي وحشت‌خيز و نفرت‌انگيز ننگيني از نبردهاي خونين به وجود آورده‌اند که علاوه بر گرفتن جان، ناموس و مال میلیونها مسلمان،  باعث هدر دادن انرژی مومنین در تبدیل شدن به شاهدی برای سایرین و رساندن دعوت به سایر نقاط زمین شده اند .

با انهدام شورا و حکومت اسلامی بزرگترین بهانه هائی که مسلمین را در برابر هم قرار داده دو عامل قومیت گرائی جاهلی و فرقه گرائی مذهبی بوده است:

1. نژادپرستی یا ناسیونالیسم از بارزترین علائم جاهلیت و توحشی است که به جای قانون شریعت الله ، عده ای سعی دارند هویت خود را با مواد ترشح شده از تخمدان پدر و مادر خود معرفی کنند همان چیزی که به یک حیوان هویت می بخشد .
2. بهانه ی دیگری که کمی از اولی کند تر بوده، اما در برهه هائی از زمان  اثر تخریبی اش بیشتر از یک ارتش صد میلیونی کفار بر علیه منافع دنیوی و اخروی مسلمین بوده ، موضوع تفرق و جنگهای فرقه ای میان مسلمین و بخصوص در این دوران تجدید دشمنی و شعله ور نمودن جنگ میان فرق معروف به اهل سنت با هم و با فرق معروف به شیعه است .

 دسته ائی چون سلفیون آل سعود و غلات شیعه  به این امر بسنده نکرده اند که با تجدید چاپ کتابهای تفرقه انداز قرون گذشته شعله های تفرق و جنگ داخلی را روشن نمایند بلکه نویسندگانی از میان زنده ها نیز سعی نموده اند جهت تولید دشمنی بین آنها و مشغول نمودن آنها به همدیگر چیزهای تازه ای بنویسند تا در چنین فراغی دشمنان تمام فرق اسلامی بدون مزاحمت به اهداف خود برسند .

از موانع وحدت (۷) نبود شورا یا تک روی و نپذیرفتن رای شوری (۱)

به قلم: کارزان شکاک

کتاب و سنّت، در میان مومنین به عنوان رافع اختلافات بوده اند چنانچه الله تعال می فرماید:

﴿وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ ٱلَّذِيٱخۡتَلَفُواْفِيهِ﴾[النحل: ٦٤].«و ما این کتاب را بر تو نازل نکرده‏ایم، مگر اینکه (به وسیله آن) در هرآنچه در آن اختلافکنند، برایشان بیان کنى».

﴿وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ فَحُكۡمُهُۥٓإِلَى ٱللَّهِ﴾[الشورى: ١٠]. «هرچه در آن اختلاف کنید، حکمش به سوى خداست».

﴿فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ﴾[النساء: ٥٩].«هرگاه در چیزى اختلاف کردید، آن را به خدا (یعنى قرآن) و رسول (یعنى سنّت) بازگردانید».

بنابراین، مرجع فهم دین و رافع اختلافات – همانطورى که در نهج‏البلاغه نیز آمده – [۱] جز قرآن و سنّت چیزى نیست و اگرکسى بگوید، ممکن است در این دو نیز کسانى اختلاف پیدا کنند، جواب این است که در هر چیز دیگرى نیز ممکن است، اختلاف پیدا کنند! باید پیروان هر طرزفکر، مرجعى را به عنوان «مطلق» در حلّ و فصل اختلافات بپذیرند و در برابر آن تسلیم باشند تا بتوانند به وحدت برسند..  این «مرجع مطلق» نزد مسلمین پس از رسول الله صلی الله علیه وسلم شوراست. عدم تمسک به این مرجع همه ی فرق را بدون استثناء به اختلافات داخلی هم کشانده حالا چه رسد به اختلاف با سایر فرق. چنانکه کتاب «مختلف الشیعة فى أحکام الشریعة» اثر شیخ حلّى، سراپا منعکس آراء مختلف فقهایى است که همه خود را شیعه علی مى‏دانند، ولى در اخبارى که از علی  و فرزندانش رسیده، اختلاف کرده‏اند!.و امروز ه مراجع ، متّکى به همان روایات، فتاواى گوناگون دارند!  

در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم مسلمین می دانستند که در برابر وحی (قرآن و سنت صحیح) حق هیچ اعتراض یا تخلفی ندارند و بدون چون وچرا باید از قاعده ی «سمعنا و اطعنا» پیروی کنند. به همین دلیل شورا در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم به صورت یک طرفه است و حکم  «وَشَاوِرۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِۖ» «در کارها با ایشان مشورت کن» صادر می گردد که حکم نهائی در اختیار بنیانگذار است.

 اما در امور قابل اجتهاد صحابه در مواردی رای و نظری مخالف رسول الله صلی الله علیه و سلم می دهند. پس از فوت رهبر اصلی قاعده ی شورا به صورت : وَأَمۡرُهُمۡ شُورَىٰ بَيۡنَهُمۡ(شوری/ ۳۸) «و (ساماندهی) کارهایشان با مشورت و رایزنی با یکدیگر است» در می آید .

از موانع وحدت (۶) برتری دادن روایتهای تاریخی بر منابع قابل استناد مذاهب

به قلم: کارزان شکاک

منابع متفقٌ علیه در فرق و مذاهب کنونی معروف به اهل سنت عبارتند از .۱- قرآن ۲- سنت ۳- اجماع ۴- قیاس .

علمای شیعه نیز چهاراصل: ۱- كتاب (قرآن) ۲- سنت ۳- عقل ۴- اجماع را جزو منابع اصلی مورد استناد خود می دانند.

با این وجود دیده می شود که به جای تمام این موارد، روایتهای تاریخی که احتمال شک و گمان در آنها قطعا وجود دارد  و یا اکثرا آلوده و دارای تنوع در یک رویداد هستند مورد استناد قرار می گیرند. روشن است که همه تواریخ در قرن اوّل و دوم هجرى تدوین نشده اند.. در ابتدا اخبار و روایات «مسلم» و امثال او بود که مبناى نگارش تواریخ فرق و مذاهب معروف به اهل سنت قرار گرفت و مورّخین از آنها در تدوین آثارشان استفاده کردند؛ کما اینکه در شیعه نیز همین پدیده روى داد..  و علاوه بر این کسی هم شکی در وجود روایتهای ضعیف و اسرائیلیات در کتب حدیثی تمام فرق اسلامی ندارد .

در این زمینه تنها به ذکر یک مثال در مورد سلیم بن قیس و روایتهای تاریخی او می پردازیم تا بدانیم تا چه اندازه می بایست در اعتماد به روایتهای تاریخی با سخت گیری و موشکافی منهجی برخورد کرد.

احمدبن حسین بن عبیداله غضائری معروف به ابن غضائری مولف كتاب الضعفاء، متوفی بین سالهای ۴۳۰ تا ۴۵۰ هـ یكی از عالمترین كارشناسان علم رجال  هزار سال قبل، در كتاب خود (‌الضعفاء) می‌نویسد: سلیم بن قیس هلالی عامری از ابوعبدالله (ع) حسن (ع) و حسین (ع) و علی بن‌حسین (ع) روایت نقل می‌كند و این كتاب مشهور به او منسوب است. اصحاب ما می گویند كه سلیم شناخته شده نیست و در خبری هم از او یادی نیست. اما من خود نامش را در مواردی جز كتاب او و جز روایات ابان ابی عیاش از او دیده ام. ابن عقده در رجال امیرالمومنین احادیثی از او آورده اما خود كتاب منسوب به سلیم بدون شك ساختگی است..^[۱] و در مورد ابان بن ابی عیاش می‌گوید: ابان ابن ابی عیاش و نام ابوعیاش هارون است تابعی است از انس ابن مالك و علی ابن حسین روایت نقل می‌كند. ضعیف است. مورد توجه نیست‌. اصحاب ما ساخت كتاب سلیم بن قیس را به او نسبت می‌دهند.^[۲]

شیخ مفید نیزمی‌گوید:”این كتاب قابل اعتماد نیست و در آن تخلیط و تدلیس صورت گرفته است”^[۳]

بر همین اساس است که کسانی چون محمد قطب رحمه الله بر این باورند که تاریخ اسلامی را باید از نو نوشت و بخصوص تاریخ صحابه را باید با عینک قرآنی مورد بازخوانی قرار داد.

حالا اشخاصی که روایتهای آشفته ی تاریخی بر قرآن و منابع قطعی مورد استناد مذاهب برتری می بخشند و با این روایتهای تاریخی به مذهب مخالف می تازند بدون شک انسانهای آگاه و متعادلی نیستند و به عنوان یکی از موانع وحدت میان مسلمین عمل می کنند.

[۱]همان منبع ص ۴۳ به نقل از كتاب الضعفاء – خطی مرحوم آیت‌اله نجفی – قم كتابخانه آیه اله نجفی ورق ۵ عكسی از مجموعه ۱۵۵ ورق ۲۳۴ قهپایی / مجمع ۳/۱۵۶ و نیز در: حلی /خلاصه ۸۲ و ۸۳ + ابن داوود / رجال ۱ /۱۰۶ ش ۷۳۲- ۲/۲۴۹ش۲۲۶) 

[۲]‌كتاب الضعفاء / پیشین. ورق ۱/عكسی / پیشین ۲۲۹- قهپایی / مجمع ۱/ ۱۵ و ۱۶)

[۳] (معجم رجال الحديث،چاپ قم، ج۸ ،ص۲۱۹).