دارالاسلام ایران و امارت اسلامی افغانستان، حاکمیت اسلامی فراتر از مرزهای مذهب
به قلم: سلیمان عبدالرحمن
امروز تاریخ اسلام شاهد ورق خوردن صفحهای زرین است. پس از چند قرن افول و سلطه کفار سکولار و اشغالگر غربی، بار دیگر «دارالاسلام ایران» توانسته است به چنان عزت و اقتداری دست یابد که به عنوان یک دارالاسلام مقتدر، در برابر بزرگترین قدرتهای کفر جهانی و در رأس آنها آمریکای مستکبر و متحدانش، سینه سپر کند. این ایستادگی و مقابلهبهمثل، تنها پیروزی یک جغرافیا نیست، بلکه بازگشت شکوه از دست رفته کل امت اسلام است.
در منطق عزت، آنچه اهمیت دارد اهتزاز پرچم «لا اله الا الله» است. فرقی نمیکند که این پرچم به دست کدام یک از فرق اسلامی برافراشته شده باشد؛ مهم این است که ماهیت این قدرت، اسلامی است.
خواه حکومت حنفیمذهب در افغانستان باشد؛خواه مجاهدان زیدی و شافعی در یمن؛ و خواه هر گروه شریعتگرای دیگری که در گوشه و کنار جهان برای اعلای کلمه حق جهاد میکند.
در برابر جبهه متحد کفر، نام مذهب باید در سایه نام بلند اسلام قرار گیرد تا لرزه بر اندام دشمنان بیفتد.
حقیقت امروز این است که حکومت شیعه در ایران، به اقتداری دست یافته که مایه مباهات هر مسلمانی است که دل در گرو عزت دین دارد. بر ماست که از این اقتدار حمایت و نگهداری کنیم؛ چرا که تضعیف این سنگر، تضعیف تمام نهضتهای اسلامی است. این حمایت، نه به معنای دست کشیدن از مذهب خود، بلکه به معنای صیانت از «عزت مشترک» است.
حمایت از اقتدار کنونی، راه را برای گسترش حاکمیتهای اسلامی در دیگر نقاط جهان هموار میکند. هدف نهایی، ایجاد زنجیرهای از حکومتهای الله بر روی زمین است تا برادران حنفی در افغانستان امارت خود را مستحکمتر سازند؛ تا پیروان مذاهب مالکی، حنبلی و شافعی در نجد، مصر، ترکیه، پاکستان و دیگر سرزمینهای اسلامی، با الگوگیری از این ایستادگی، به سوی تشکیل حکومتهای مبتنی بر شریعت و عدل الهی حرکت کنند.
زمان آن فرا رسیده است که تمام فرقههای اسلامی، فراتر از اختلافات فقهی، به عنوان یک «امت واحده» در کنار هم بایستند. هر سرزمین اسلامی که به حاکمیت شریعت دست یابد، پارهای از تن واحد امت است. بیایید با پشتیبانی از اقتدار موجود، زمینهساز بیداری عمومی و تشکیل امارات و حکومتهای اسلامی در سراسر بلاد باشیم تا عزت اسلام برای همیشه در جهان پایدار بماند.