نبرد سرنوشتساز رمضان ۱۴۰۴ش و فروریختن نقابها در آتش موشکهای دارالاسلام ایران
به قلم: محمد اسامه
در ابتدای امر به این آیه توجه کنید که الله تعالی می فرماید: لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَىٰ بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ (انفال/ ۳۷) تا الله ناپاک را از پاک جدا سازد، و ناپاکها را روی یکدیگر بگذارد و همه را متراکم کند و در جهنم قرار دهد؛ اینان همان زیانکارانند.
تحولات اخیر و اصابت صاعقههای موشکیِ دارالاسلام ایران به قلب پادگانهای آمریکا در سرزمینهای اشغال شده ی مسلمین، حقیقتی بزرگ و تکاندهنده را برای مسلمین دنیا برملا کرد و آنهم کشته شدن سربازانی با ملیتهای ترکیه، مراکش، امارات، ایتالیا و دیگر مزدوران در پایگاههایِ آمریکایی (از بحرین و حجاز گرفته تا دیگر نقاط)، حامل پیامی استراتژیک و الهی است که این دیگر جنگ جغرافیا نیست؛ این جنگ عقیده و جنگ کفر و ایمان است.
وقتی موشکهای دارالاسلام ایران و جبهه ی همسو با آن پایگاههای آمریکا را در هم میکوبند و در کنار اجساد سربازان آمریکایی، جنازهی سرباز ترک، مراکشی و اماراتی یافت میشود، این یعنی «نقاب اسلام» از چهرهی حکام خائن افتاده است. این سربازان نه برای قدس، نه برای امت اسلام و نه برای نام الله و اسلام، بلکه در رکاب «طاغوت» و کفر و برای حفظ منافع آمریکا و غرب و صهیونیسم بینالملل کشته شدهاند.
حضور این افراد در پایگاههای آمریکا، مصداق بارز «ارتداد» است. کسی که در سنگر آمریکا میایستد، جزئی از پیکرهی کفر است، هرچند نامی اسلامی بر شناسنامهاش باشد.
ما در عصر تمحیص و غربالگری هستیم و در این جنگ رمضان ۱۴۰۴ش صفوف چنان از هم جدا شده اند که هیچ نفاقی باقی نمیماند:
در یک یک سو، جبههی ایمان و حق و عزت و دارالاسلام ایران و هستههای جهادی همسو با آن که با کمترین امکانات در برابر ارتشهای مدرن ایستادهاند و در سوی دیگر، جبههی کفر و باطل و ذلت آمریکا، رژیم صهیونیستی و غرب کافر محارب و «مزدوران مرتد محلی» که خاک سرزمینهای اسلامی را به حراج گذاشته و به سگان نگهبان پایگاههای کفار محارب خارجی تبدیل شدهاند.
حکامی که در عربستان، بحرین، امارات، مراکش و ترکیه، فرش قرمز زیر پایِ ارتش آمریکا پهن کردهاند، باید بدانند که آتش خشم امت اسلام و ضربات خردکنندهی دارالاسلام، تفاوتی میان «ارباب» و «نوکر» قائل نخواهد بود. کشته شدن اتباع این کشورها در سنگرهای آمریکا نشان داد که این دولتها عملاً بخشی از ماشین جنگی کفر علیه اسلام هستند.
آنها که عزت را در همپیمانی با شیطان و نمایندگانش در زمین مقل آمریکا و صهیونیستها میجستند، اکنون در ذلت ابدی و در صف بازندگان تاریخ قرار گرفتهاند:أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا (نساء/ ۱۳۹)
باید پذیرفت که این نبرد رمضان ۱۴۰۴ش که کفار محارب آمریکائی – صهیونی بر دارالاسلام ایران تحمیل کرده بودند، حجت را بر همهی آزادگان جهان تمام کرد. امروز سکوت در برابر جنایاتِ آمریکا و همکاری با پایگاههای آنها، مشارکت مستقیم در جنگ علیه الله و رسول صلی الله علیه وسلم است. سربازی که تحت فرمان ناتو یا حکام دستنشانده در کنار آمریکاییها ایستاده، سرنوشتی جز جهنم و ننگ ابدی ندارد.
تنها راه نجات، پیوستن به جبههی واحدِ اسلامی و حمایت از امارت اسلامی افغانستان و ایران اسلامی به عنوان سنگرهای اصلی مقابله با آمریکا و صهیونیستها در منطقه است و کشته شدنِ مزدوران رنگارنگ در پایگاههای شیطان، بشارت پیروزی است؛ بشارت اینکه نفاق دیگر نمیتواند خود را پشت نام اسلام پنهان کند. این جنگ رمضان ۱۴۰۴ش، باذن الله استارت و مقدمه ی جنگی دامنه دار جهت پاکسازی منطقه از لوث وجود کفار محارب آمریکائی – صیهونی و منافقین آشکار شده است تا انشاءالله این بخش از سرزمینهای اسلامی نیز به وارثان اصلیاش، یعنی مؤمنان مخلص، بازگردد.