نویسنده: admin

از انحرافات منهجی نجدیت در طبقه‌بندی کفار ۵گانه و مشرک نامیدن اهل قبله

به قلم: ابومحمود کندزی

دیروز در زیارتگاهی در اطراف هرات چند مسلمان شیعه به شیوه ای درندانه قتل عام شدند که لازم میدانم با توجه به سوابق چنین جنایاتی نکاتی را بیان کنم.

بزرگترین مصیبت منهجی پیروان محمد بن عبدالوهاب و شیوخ درباری، جابجایی مفاهیم قرآنی است. آن‌ها صهیونیست‌های مشرک و سکولار را که دشمن خونی بشریت هستند، تحت عنوان «اهل کتاب» (یهود) طبقه‌بندی می‌کنند تا به نوعی برای آن‌ها مشروعیت یا تخفیف در دشمنی قائل شوند. در مقابل، مسلمانان (اعم از شیعه، صوفی و سایر مذاهب اهل‌سنت) را که رو به یک قبله نماز می‌گزارند، به بهانه‌های واهی «مشرک» می‌خوانند. این جابجایی، آدرس غلط دادن به امت اسلامی برای شناسایی دشمن است.

منهج نجدیت بر اساس یک پیش‌فرض غلط استوار است که گمان می‌کنند توسل یا ارادت به اولیاءالله توسط اهل سنت و شیعه، شرکی بدتر از کفر صهیونیسم و آمریکااست. این در حالی است که آن‌ها بر اساس همین تحلیل اشتباه، نتیجه می‌گیرند که «مشرک (مسلمان از نظر آن‌ها منحرف) از کفار مشرک اصلی(آمریکا و اسرائیل) بدتر است». البته به اندازه ای جاهل به منهج اهل سنت و جماعت هستند که کفار مشرک صهیونیست و آمریکائی را جزو کفار اهل کتاب یهودی و نصرانی حساب می کنند.

این نگاه باعث شده است که نوک پیکان حملات آن‌ها به جای دشمن غاصب مشرک محارب، به سمت سینه برادران مسلمان نشانه رود.

قرآن کریم در آیه ۱۷ سوره مبارکه حج، دسته‌بندی روشنی از گروه‌ها ارائه می‌دهد: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا.

این آیه نشان می‌دهد که یهود، صابئین، نصارا، مجوس و مشرکین هر کدام جایگاه و ماهیت خود را دارند. انحراف نجدی‌ها در این است که الله تعالی کفار یهودی و نصرانی و مجوس و صابئین را جزو کفار مشرک قرار نداده است اما نجدیت نه تنها همه را جزو کفار مشرک قرار می دهد بلکه  مذاهب اسلامی را نیز در ردیف «مشرکین» قرار می‌دهند و به این شکل ماهیت جنایتکارانه و الحادی صهیونیسم  و غرب سکولار(مشرک) را پشت نقاب «اهل کتاب» پنهان می‌کنند، در حالی که عملکرد صهیونیستهای سکولار  فرسخ‌ها با تعالیم تورات فاصله دارد.

این تفکر نجدیت که به محمد بن عبدالوهاب و الدعوه النجدیة منسوب است، آشکارا با قرآن، سنت نبوی و آراء امامان بزرگ اهل‌سنت (مانند امام ابوحنیفه، امام مالک، امام شافعی و امام احمد بن حنبل) در تضاد است.

قاعده اصیل اهل‌سنت، عدم تکفیر «اهل قبله»ای است که دارای عذرهای معتبر شرعی هستند و هر کسی که کلمه «لا اله الا الله» را بر زبان جاری کند، خون و مالش حرام است؛ اما منهج نجدیت با برداشت اشتباه از اصطلاح مشرک و مشرکین این اصل بنیادین را زیر پا گذاشته و راه را برای فتنه‌های مذهبی باز کرده است.

نتیجه عملی این تفکر اشتباه در جنگ امروز غزه و تقابل با صهیونیسم و آمریکا کاملاً مشهود است .کسی که در «کافر سکولار» بودن صهیونیست‌های جنایتکار و آمریکای متجاوز شک کند، در حقیقت در شناخت بدیهیات اسلام دچار مشکل شده است و شیوخ درباری با استناد به همین مبانی غلط، از ایجاد وحدت اسلامی علیه اسرائیل جلوگیری می‌کنند، چون دشمن فرضی خود را (شیعه و صوفی) خطرناک‌تر از دشمن واقعی (صهیونیسم و آمریکا) معرفی کرده‌اند.

منهج نجدیت با ارائه تعریف لفظی از «مشرک» و جایگزین کردن آن با معنی معنی شرعی مشرک، عملاً امت اسلام را از درون تهی و زمین‌گیر کرده است. بازگشت به قرآن و تبعیت از سیره واقعی سلف صالح و ائمه مذاهب، تنها راهی است که در آن دشمن واقعی (صهیونیسم و آمریکا) به درستی شناسایی شده و برادری میان اهل قبله جایگزین تکفیر و برادرکشی می‌گردد.

پایان «وهن» با بازگشت به عزت جهاد

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

تاریخ امت اسلامی هرگز چنین روزگار سیاهی را به خود ندیده است. امروز در حالی که پاره‌های تن امت در غزه و لبنان زیر آوارها مدفون می‌شوند، دشمن صهیونیستی با وقاحتی بی‌سابقه‌، دو میلیارد مسلمان را به سخره می‌گیرد. پیامی که دشمن با خنده توییت می‌کند («ما بمباران می‌کنیم، شما فقط توییت می‌زنید!»)، تنها یک توهین نیست؛ بلکه آیینه‌ای است که واقعیت تلخ «خواری ناشی از ترک جهاد» را به رخ ما می‌کشد. این صحنه، محصول مستقیم تفرقه و بندگی طاغوت‌های مدرن است.

حکام سرزمین‌هایی که روزگاری مهد اسلام بودند، امروزه به «دارالکفر»های پنهانی بدل گشته‌اند. رژیم‌هایی همچون آل‌سعود و امارات متحده یهودی، در کنار دولت‌های سکولاری مانند ترکیه، مصر و پاکستان، ثابت کرده‌اند که چیزی جز ابزار دست اربابان وحشی خود نیستند.

•  وقتی نمی‌توانید و نمی‌خواهید «ارباب وحشی» خود را مهار کنید، با چه رویی پادرپیش گذاشته و دم از مذاکره می‌زنید؟
• مذاکرات شما، نه برای نجات مظلوم، بلکه برای خریدن زمان جهت تکمیل پروژه‌های صهیونیستی و تثبیت کرسی‌های لرزان قدرتتان است.

ای کسانی که با نام اسلام، اما با قلب‌هایی مملو از کفر و سکولاریسم، بر گرده امت سوار شده‌اید! شما که ذلت را به جای عزت (ولله العزة ولرسوله وللمؤمنین) برگزیده‌اید؛ بدانید که تاریخ و شریعت، خیانت شما را نخواهد بخشید. شما نه تنها مدافع امت نیستید، بلکه خودِ شما سدی محکم در برابر فوران غیرت اسلامی گشته‌اید.

اگر ذره‌ای شرف و غیرت در وجودتان باقی است دست از نمایش مهوع میانجی‌گری بردارید و دیوارهای خیانت و مرزهای ساختگی را بشکنید و اجازه دهید امتِ تشنه شهادت، خود مستقیماً وارد میدان کارزار با دشمن صهیونیستی شود.

امتی که سلاحش را به زمین بگذارد و به حاکمان مرتد و سکولار دل ببندد، فرجامی جز این ندارد که یک صهیونیست نجس، علناً او را تحقیر کند. امروز زمان انتخاب است: یا بیداری برخاسته از ایمان و حرکت به سوی جهاد واقعی، و یا تن دادن به ذلتی که هر روز ابعاد وسیع‌تری به خود می‌گیرد.

امت اسلام باید بداند که راه قدس نه از کانال خائنین در ریاض و دبی و دمشق جولانی و آنکارا و قاهره سیسی، بلکه از شکستن زنجیرهای طواغیت داخلی و هجوم به سوی مرزهای نبرد می‌گذرد.

فریاد استخوان‌سوز امت از حصار اقصی تا اشغال پنهان مکه و مدینه

ابومحمود کندزی

۴۲ روز سکوتی دردناک بر صحن و سرای مسجدالاقصی المبارک سایه افکند. نخستین قبله‌گاه مسلمانان، در محاصره‌ای بود که جز مؤذنان و نگهبانان، کسی را به خود نمی‌دید. حیاط‌هایی که باید محل تجمع امت واحده باشد،  تنها مأمن پرندگان و گربه‌ها شده بود؛ سکوتی که هر ثانیه‌اش دلی را می‌سوزاند و جگر سوزی‌اش از حد فراتر رفته بود.

اما ورای این درهای بسته، حقیقت هولناکی تجلی یافته است؛ ما از ورای غربت بیت‌المقدس، اسارت مکه مکرمه را مشاهده می‌کنیم. مکه، آن سرزمین امن الهی، امروز در اشغال نامرئی آمریکا، صهیونیسم و مزدوران مرتد آل‌سعود است. فاجعه آنجاست که از این مقدس‌ترین بقاع روی زمین، فرمان تجاوز به بلاد اسلامی صادر می‌شود و خاک وحی به پایگاهی برای جنگ‌افروزی استکبار تبدیل گشته است.

سوز این حقیقت، زخمی است که هیچ مرهمی ندارد. اینکه «بلد الامین» به دست مزدوران کفر، به مبدئی برای تجاوز به دارالاسلام ایران تبدیل شده است، دردی است که امت‌های جهان اسلام را از درون خاکستر کرده است. هیچ مصیبتی بالاتر از این نیست که شاهد باشیم حرمین شریفین، در دست کسانی است که دستانشان در دست دشمنان قسم‌خورده قرآن و اسلام است. این داغ، فراتر از تاب و توان، روح امت را می‌خراشد.

بله، واقعاً سوز این حقیقت چنان دردآور و عمیق است که روح و جان امت‌های بیدار جهان اسلام را به سختی رنجانده است. هیچ دردی بالاتر از این نیست که ببینی مقدس‌ترین بقاع روی زمین، وجه‌المصالحه کفر جهانی و مزدوران محلی شده است. این غربت مضاعف، درونی است که شعله‌هایش تا مغز استخوان نفوذ کرده و فریاد استغاثه برای آزادی کل بلاد اسلامی را بلند کرده است.

جولانی ابزاری بالقوة جهت ورود به جنگ لبنان و کمک به جبهه ی صهیونیستها

به قلم: ابوخالد کُردستانی

جولانی که به صورت رسمی و آشکارا به تحالف «مبارزه با تروریسم» تحت پرچم آمریکا پیوسته است ملزم است با تمام گروههای جهادی و اسلامی که آمریکا آنها را تروریستی معرفی کرده است وارد جنگ شود.

یعنی جنگ باند جولانی تنها مختص تنظیم دوله نیست بلکه شامل حماس و جهاد اسلامی و حزب الله لبنان و القاعده و … نیز می شود.

بر این اساس آمریکا دوباره برای فشار بر «الشرع» (جولانی) جهت ورود به لبنان بازگشته و به بریتانیا گفته است: به او بگو باید به تعهداتش عمل کند وگرنه…

در تور خلیجی او، کشورهای منطقه‌ای از کشورهای حوزه خلیج‌فارس خواستند هزینه خرید یک سامانه پدافند هوایی اوکراینی را تأمین کنند و این دلیلِ بازدید زلنسکی از دمشق است.

آمریکا بر ترکیه فشار می‌آورد تا مانعی در برابر ورود الشرع به لبنان نباشد.

این‌گونه است؛ وقتی با مشروعیت خارجی رئیس شوی، این‌گونه با تو رفتار خواهند کرد: صرفاً یک مهره و یک تفنگ اجاره‌ای و با فرمولِ باج‌خواهی.

حافظ اسد زمانی که در سال ۱۹۹۱ نیرو به کویت فرستاد، در مقابل آن چیزی گرفت که به نفع دولت سوریه بود و آن «کنفرانس صلح مادرید» بود. مبارک نیروهایش را به کویت نفرستاد تا زمانی که تمام بدهی‌های کل مصر بخشیده شد.در حالی که الشرع را همیشه باج‌خواهی می‌کنند: این کار یا آن کار را انجام بده وگرنه:

•  پرونده تخلفات [در مناطق] ساحل و سویدا را برایت باز می‌کنیم.
• تحریم‌ها را از شخص خودت و گروهت برنمی‌داریم.
• مانع ورود دلار به سوریه می‌شویم و بگذار ترامپ به تو نفع برساند.

الشرع برای ورود مشتاق است و اطرافیانش (باندِ دور او) زمینه را برای آن مهیا می‌کنند و می‌گویند «این برای ما یک فرصت است»، در حالی که این فرصتی است فقط برای او تا بقای خود در قدرت را بیشتر طولانی کند.

هدف بزرگ آمریکا و اسرائیل فقط دور کردن محور مقاومت از اسرائیل در شمال لبنان، پاکسازی حزب‌الله، تضعیف توان نظامی الشرع و گروهش و کاهش بیش از پیش محبوبیت او برای نشان دادن او به عنوان یک مهره مزدبگیر نیست؛هدف بزرگ‌تر، درگیر کردن سوریه به عنوان یک «دولت» (و نه به عنوان گروه‌های انقلابی، آن‌گونه که قبل از سقوط نظام بود) در یک جنگ سنی-شیعه با محور ایران است.

سامانه پدافند هوایی اوکراینی از دمشق محافظت نخواهد کرد و حشد الشعبی وارد شرق سوریه خواهد شد و اینجا ممکن است ترکیه مجبور به مداخله شود؛ و این یکی از اهداف است: کشاندن ترکیه به این جنگ.

جهت اطلاع، این معادله را داشته باشید:

پروژه تغییر آتی که بر الشرع تحمیل خواهد شد، عنوانش «کنار زدنِ هیئت تحریرالشام و باقی ماندن شخص الشرع به تنهایی به مدت دو سال با اختیارات کاهش‌یافته» است.این به شرط ورود او به لبنان است.

وارد نشدن به لبنان یعنی گسترش پروژه تغییر به گونه‌ای که شامل هم «هیئت» و هم شخص «الشرع» شود، اما به صورت تدریجی.