نویسنده: admin

پیام عالیقدر سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی و دارالاسلام ایران به‌مناسبت چهلمین روز قتل امام شهید انقلاب اسلامی و دارالاسلام ایران و مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم ( رمضان۱۴۰۴ش)

مستند تاریخ تجاوزات اشغالگران آمریکا و ناتو و خیانت‌کاران افغان در ترازوی حق و شریعت

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

تحولات اخیر و دیدارهای سیاسی با چهره‌هایی که دهه‌ها ستون خیمه اشغالگری در افغانستان بوده‌اند، زخمی کهنه را در دل امت اسلامی تازه می‌کند. فراتر از هرگونه تحلیل سیاسی، باید حقیقتی قرآنی و تاریخی را بازخوانی کرد: خائن به دین و میهن، هرگز قابل اعتماد نیست.

حافظه تاریخی ملت مسلمان افغانستان و تاریخ «دارالاسلام» هرگز فراموش نخواهد کرد که این مدعیان امروز، همان کسانی هستند که در سال ۲۰۰۱ میلادی، سوار بر تانک‌های آمریکایی و زیر سایه بمب‌افکن‌های بی-۵۲ وارد این سرزمین شدند. آن‌ها همان مزدوران فرومایه‌ای هستند که خون پاک مجاهدین مخلص زمان امیرالمؤمنین ملا محمد عمر (رحمه‌الله) و مردم بی‌گناه را به بهای ناچیزِ قدرت، معامله کردند و افغانستان را زیر چکمه‌های سربازان ناتو و متجاوزان غربی به لجن کشیدند.

طبق ارشادات صریح قرآن کریم و سنت نبوی، کسانی که دشمنان محارب خدا و رسول را به دوستی برگزیده و علیه صفوف مسلمین اقدام کرده‌اند، مرتکب خیانت عظیم گشته و از دایره اعتماد خارج‌اند. خداوند در قرآن می‌فرماید: *«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ…»*. اعتماد دوباره به کسانی که بارها آزموده شده و رفوزه‌ تاریخ گشته‌اند، خلاف عقل سلیم و آموزه‌های شرعی است. خیانت‌کار مرتد که به اسلام و سرزمین‌های اسلامی پشت کرده، جایگاهی در صفوف مؤمنان ندارد.

امروز برخی تلاش می‌کنند این خائنان را به عنوان «نخبگان» یا «صاحب‌نظران» جا بزنند. اما واقعیت این است که این مشتِ بی‎‌سواد و جاهل به کمترین اخلاق اجتماعی و اسلامی، نه علمیت نافعی برای کشور دارند و نه دلسوزی برای ملت. دانشِ آن‌ها تنها در مسیر تامین منافع استکبار و ترویج فرهنگِ منحط غربی بوده است. افغانستانِ امروز برای بازسازی و پیشرفت، به اندیشمندان اسلامی و متخصصانِ باایمان نیاز دارد، نه به مهره‌های سوخته‌ای که تنها هنرشان بندگی آمریکا بوده است.

امارت اسلامی افغانستان، به عنوان میراث‌دار خون صدها هزار شهید، نیازی به چند خیانت‌کار مرتد ندارد. بر مسئولان نظام فرض است که طبق ارشادات وحی، کارنامه سیاه این افراد را در نظر گرفته و فریب لبخندهای مصلحتی آنان را نخورند. انتخاب افراد باید از میان مجاهدین سلحشور، اندیشمندان پاک‌نهاد و انسان‌هایی با عقیده خالص صورت گیرد که در روزهای سختِ جهاد، امتحان خود را در سنگرها پس داده‌اند، نه کسانی که در آغوش دشمن علیه اسلام توطئه می‌کردند.

تجربه تاریخی نشان داده است که هرگاه خائنان در بدنه قدرت رخنه کرده‌اند، عزت امت را به ثمن بخس فروخته‌اند. امارت اسلامی باید با تکیه بر قدرت الهی و سرمایه‌ عظیمِ انسانی مخلص خود، راه را بر هرگونه نفوذ مجددِ مهره‌های استعمار ببندد. خائنان نه بخشودنی هستند و نه قابل اعتماد؛ چرا که «مؤمن از یک سوراخ، دوبار گزیده نمی‌شود.»

د امریکا او ناټو د اشغالګرو د تېریو تاریخي مستند: خاینین د حق او شریعت په تله کې

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

په کابل کې د هغو څېرو سره وروستۍ لیدنې چې د لسیزو راهیسې یې د اشغال د خیمې ستنې وې، د امت په زړه کې یو زوړ ټپ بیا تازه کړ. د هر ډول سیاسي تحلیل څخه پورته، یو قرآني او تاریخي حقیقت باید بیا ولیکل شي: هغه څوک چې له دین او وطن سره خیانت کوي، هیڅکله د باور وړ نه دي.

۱. توره کارنامه؛ له بي-۵۲ بمبونو تر ناټو پورې

د افغانستان د مسلمان ملت تاریخي حافظه او د «دارالاسلام» تاریخ به هیڅکله دا هیر نکړي چې دا ننني مدعیان هماغه کسان دي چې په ۲۰۰۱ کال کې د امریکایي ټانکونو په سر او د بي-۵۲ ډوله الوتکو تر سیوري لاندې دې خاورې ته ننوتل. دوی هماغه پلورل شوي مزدوران دي چې د امیرالمؤمنین ملا محمد عمر (رحمه الله) د زمانې د مخلصو مجاهدینو او بې ګناه خلکو پاکه وینه یې د قدرت په لږ بیه معامله کړه او افغانستان یې د ناټو او غربي تېري کوونکو د عسکرو تر بوټانو لاندې کړ.

۲. له اسلام سره خیانت؛ د قرآن او سنت په تله کې نه بښل کېدونکی ګناه

د قرآن کریم د صریحو ارشاداتو او نبوي سنتو مطابق، هغه کسان چې د خدای او رسول د محاربو دښمنانو سره یې دوستي کړې او د مسلمانانو د صفونو په خلاف یې عمل کړی، د ستر خیانت مرتکب شوي او د باور وړ نه دي. الله تعالی په قرآن کې فرمایي: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ…». په هغو کسانو بیا باور کول چې په وار وار ازمویل شوي او د تاریخ په ازموینه کې ناکام شوي، د سالم عقل او شرعي لارښوونو خلاف کار دی. مرتد خاین چې اسلام او اسلامي خاورو ته یې شا کړې، د مؤمنانو په صف کې ځای نلري.

۳. د تخصص وهم؛ بې سواده متظاهرین او اخلاقي جاهلان

نن سبا ځینې هڅه کوي چې دا خاینین د «نخبګانو» یا «متخصصینو» په نوم معرفي کړي. مګر حقیقت دا دی چې دا یوه ډله بې سوادان چې حتی په لږو ټولنیزو او اسلامي اخلاقو نه پوهیږي، نه د هیواد لپاره ګټوره علمي پوهه لري او نه له ملت سره خواخوږي. د دوی پوهه یوازې د استکبار د ګټو د ساتلو او د لوېدیځ د فاسد کلتور د ترویج په لاره کې وه. د نن ورځې افغانستان رغولو او پرمختګ لپاره باایمانه پوهانو او متخصصینو ته اړتیا ده، نه هغو سوځېدلو مهرو ته چې یوازې هنر یې د امریکا غلامي وه.

۴. د اسلامي امارت مسؤلیت؛ د خالصې عقیدې پر بنسټ د مخلصینو انتخاب

د افغانستان اسلامي امارت چې د سلګونو زرو شهیدانو د وینې وارث دی، څو مرتدو خاینانو ته اړتیا نلري. د نظام پر مسؤلینو لازمه ده چې د وحې د لارښوونو سره سم د دې کسانو تورې کارنامې په نظر کې ونیسي او د هغوی په مصلحتي موسکاګانو ونه غولیږي. د کسانو انتخاب باید له هغو غښتلو مجاهدینو، پاک نفسه پوهانو او مخلصو انسانانو څخه وشي چې د جهاد په سختو ورځو کې یې په سنګرونو کې خپله ازموینه ورکړې، نه له هغو کسانو چې د دښمن په غېږ کې یې د اسلام پر ضد توطیې کولې.

وروستۍ خبره:

تاریخي تجربو ښودلې چې هرکله خاینانو د قدرت په بنسټونو کې ځای موندلی، د امت عزت یې په ډیره ارزانه بیه پلورلی دی. اسلامي امارت باید په الهي نصرت او په خپلو مخلصو بشري منابعو باندې په تکیه کولو سره، د استعمار د مهرو د بیا نفوذ مخه ونیسي. خاینین نه بښل کېدونکي دي او نه د باور وړ؛ ځکه چې «مؤمن له یوه سوري څخه دوه ځله نه چیچل کیږي.»

درسی که از ۳۷ سال حاکمیت عالیقدر سید علی خامنه ای باید آموخت: «نظام‌محوری» و «ساختار سازی» در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

به قلم: ابومحمود کندزی

نظام امارت اسلامی افغانستان، ثمره خون‌های پاک و جهاد بی‌امان ملت در برابر آمریکا و سایر کفار محارب و غلامان منطقه ای آنها است. اما برای بقای این دستاورد عظیم و تبدیل آن به یک تمدن پایدار اسلامی، باید از همین لحظه گام‌های بلندی برای «نهادینه‌سازی» اقتدار برداشته شود. پایداری یک نظام اسلامی در این است که با رفتن یا بازنشسته شدن کادرها، لرزه‌ای بر اندام حاکمیت نیفتد و امارت اسلامی از «فردمحوری» به «نظام‌محوری» و «ساختار سازی» حرکت کند این یکی از بزرگترین درسهائی است که از ۳۷ سال حاکمیت عالیقدر سید علی خامنه ای بر دارالاسلام ایران باید یاد گرفت.

یک نظام مقتدر باید «کارخانه انسان‌سازی» داشته باشد. دارالاسلام افغانستان باید بستری فراهم کند که در آن، هزاران جوان مؤمن، متخصص و وفادار به آرمان‌های جهاد، به گونه‌ای تربیت شوند که جای خالی هر مسئول یا فرماندهی را بلافاصله پر کنند و هیچ پست و جایگاهی نباید وابسته به «شخص» باشد، بلکه باید وابسته به «ساختار و نظام» باشد تا با فقدان یک فرد، خلأ مدیریتی ایجاد نشود.

همانگونه که در الگوهای موفقی مانند دارالاسلام ایران مشاهده می‌شود، قدرت یک نظام اسلامی نباید با شهادت یا وفات رهبران و سرداران بزرگ نظامی دچار خدشه شود. در آنجا، حذف فیزیکی مهره‌های کلیدی توسط دشمن، نه تنها باعث تضعیف نظام نشد، بلکه اقتدار و انسجام ملی را برای مقابله با دشمن تا دندان مسلح، چندین برابر کرد.

درس راهبردی کنونی دارالاسلام ایران این است که ساختار نظامی و سیاسی باید به قدری مستحکم و لایه در لایه باشد که حتی در سخت‌ترین شرایط، فرماندهی و کنترل از دست نرود و پرچم از دستی به دست دیگر منتقل شود.

دشمنان اسلام با تکیه بر تکنولوژی و قدرت نظامی به میدان می‌آیند. دارالاسلام افغانستان برای مقابله با این تهدیدات، نیازمند «پایه‌های علمی و تشکیلاتی» است. حاکمیت اسلام زمانی نمی‌لرزد که قوانین شرعی به ساختارهای اداری غیرقابل تغییر تبدیل شوند و نیروی نظامی از یک ارتش سنتی به یک قدرت دفاعی مکتبی و سازمان‌یافته تغییر یابد که متکی به نبوغ جمعی باشد، نه فقط شجاعت فردی.

حفظ نظام اسلامی از اوجب واجبات است. اگر امروز برای جایگزینی نخبگان نظام فکر نشود، فردا دشمن از کمبود کادر برای ضربه زدن به اسلام استفاده خواهد کرد. امارت اسلامی باید «نظام‌سازی» را در اولویت قرار دهد تا اقتدارش نه تنها حفظ، بلکه روز به روز در برابر مستکبران بیشتر شود.

دارالاسلام افغانستان باید به مرحله‌ای از بلوغ سیاسی و نظامی برسد که دشمن بداند با حذف فیزیکی افراد، هیچ تغییری در اراده و قدرت نظام اسلامی پدید نخواهد آمد. این یعنی ساختن حکومتی که ریشه در عقیده دارد و شاخه‌هایش در ساختارهای پولادین و کادرهای بی‌پایان گسترده شده است.