نویسنده: admin

سخنان مولوی یعقوب فرزند عمر سوم و وزیر دفاع در مورد اجرای عدالت در امارت اسلامی افغانستان

محکمه در امـــارت اســلامی این حـق را دارد.
که از همین اسـتیج دسـتم را بـگیرند و به زنـدان ببرنـد!
هیچکس حـق نـدارد به خـاطر پشتبـانی از من از چوکی خـود بلند شـود!
هرکـس که بلند شـود، این شـخص به خـون شــــهداٰ وبه این نـظام خـیانت میکند!
اینجـا این موضع مـطرح نیست، کـه این شـخص پشـتون است.
این شـخص ازبـک است.
این شـخص تاجـیک است،
هرکـس که مجـرم باشد به آن سـزا داده میشود!
و هرکـس که مـظلوم باشـد از آن دفـاع خـواهد شـد!!!

الحرب السکولاریه المعاصرة تعتبر تتمة وامتداداً تاريخياً لصراع المرير بين الحق والباطل

بسم الله الرحمن الرحيم، والعاقبة للمتقين، ولا عدوان إلا على الظالمين، والصلاة والسلام على المبعوث رحمة للعالمين بشيراً ونذيراً وداعياً إلى الله بإذنه وسراجاً منيراً.

وبعد…

فإن من سنن الله تعالى في خلقه أن جعل الأيام دول، {إن يمسسكم قرح فقد مس القوم قرح مثله، وتلك الأيام نداولها بين الناس وليعلم الله الذين آمنوا ويتخذ منكم شهداء والله لا يحب الظالمين}.

فمن المعلوم أن أعداء الله لا يتوانون في حربنا لحظة واحدة، لمجرد أننا مسلمون {ولا يزالون يقاتلونكم حتى يردوكم عن دينكم إن استطاعوا}، ذلك هو دأبهم، وتلك هي سنتهم، لا تتغير ولا تتبدل.

ومن هنا وجب علينا – معشر المسلمين – أن نقاوم هذه الحرب، ونجابهها بعقيدة المواجهة والتصدي والمقاومة.

ولن يستطيع أعداؤنا النيل منا ومن ديننا إلا بمقدار ما يناله الشيطان من عقيدتنا وطمس معالم الثبات والاستقامة في النفوس.

إن الأعداء ينفقون أموالهم وأوقاتهم وجهودهم في سبيل إعاقة مسيرة الدعوة إلى الله والصد عن سبيل الله؛ {إن الذين كفروا ينفقون أموالهم ليصدوا عن سبيل الله، فسينفقونها ثم تكون عليهم حسرة ثم يغلبون}، وكل آمالهم أن يمنعوا المؤمنين – قيادات وجنوداً – عن ممارسة واجب الدعوة والجهاد في سبيل الله، فتراهم يلجأون إلى إبعادهم وفصلهم عن ساحة العمل، تارة بالسجن وتارة بالتهجير وتارة بالتقتيل، وكلها وسائل تصب في الصد عن سبيل الله، حينما لا تنفع وسائل الإغراء بالمال والشهرة والجاه.

لكن الله سبحانه وتعالى يتكفل بحفظ هذا الدين بحفظ رجاله، ويدافع عن الذين آمنوا بتثبيتهم وقذف روح الاستقامة والثبات في قلوبهم، بالرغم مما يتعرضون له من وسائل الصد عن دينهم.

إن الحرب الصليبية المعاصرة تعتبر تتمة وامتداداً تاريخياً لهذا الصراع المرير بين الحق والباطل، ويتمثل أساساً في هذه الحرب الدائرة اليوم بين القوات الصليبية بقيادة أمريكا وحلفائها من جهة – وهم كثر – وبين المجاهدين بقيادة قاعدة الجهاد وأنصارها من جهة أخرى – وهم قلة – لكن الله بارك فيهم وأعاد القاعدة القرآنية الخالدة؛ {إن يكن منكم عشرون صابرون يغلبوا مائتين، وإن يكن منكم مائة يغلبوا ألفاً من الذين كفروا بأنهم قوم لا يفقهون}.

بحيث صرنا نرى ونسمع معجزات في عالم الحرب؛ عصابات قليلة عددها تنجز ما عجزت عنه الجيوش الجرارة، وتحقق انتصارات في عالم الواقع كأنها في عالم الخيال.

من الوسائل التي يستعملها الأعداء للصد عن سبيل الله ومنع المؤمنين من أداء واجباتهم؛ السجن والاعتقال، وقد ذكر الله تعالى ذلك في قوله تعالى: {وإذ يمكر بك الذين كفروا ليثبتوك أو يقتلوك أو يخرجوك، ويمكرون ويمكر الله والله خير الماكرين} [الأنفال۳۰].

وهي سنة جارية، ستظل قائمة حتى تقوم الساعة وينتهي الصراع بين الحق والباطل، لذا وجب على أصحاب الحق التنبه وعدم التأثر بهذه السياسة، لأنها وسيلة ثابتة من وسائل الحرب، لابد من تحملها والتعود عليها.

أما داخل السجن؛ فيمارسون أشد وسائل التعذيب وأخسها، على الجسد والنفس سواء، وذلك من أجل الحصول على المعلومات التي ستؤدي إلى كشف المزيد من المجاهدين والاطلاع على خططهم وأساليب عملهم.

هذا بالإضافة إلى وسائل الإغراء المتعددة لاحتواء المعتقلين ومحاولة تجنيدهم في صفوف العدو، ليتحولوا إلى عملاء وجواسيس داخل أو خارج السجن.

مجازی های مناصر امارت اسلامی افغانستان و بی مجازی در باره دیدار رئیسی ایران با یهودیان

به قلم: فضل احمد هراتی

همه می دانیم که رسول الله صلی الله علیه وسلم جهت تمرکز بر دشمن اصلی که مشرکین (= سکولاریستها= احزاب) قریش بودند با یهودیان اطراف مدینه پیمان بست و در جلسات مختلفی با آنها گفتگو کرد؛ همچنین رسول الله صلی الله علیه وسلم با نصرانی های نجران نیز در مسجد النبی جلسه گذاشت و با آنها گفتگو کرد و در نهایت با آنها پیمان بست همچنانکه با مجوس الاحساء و مشرکین بنی ضمره و بنی خزاعه و… نیز پیمانهائی بست.

علاوه بر این، می دانیم که الله تعالی همچنانکه ازدواج با زنان و دختران مشرکین (سکولاریستها)ی نجس را ممنوع کرده است: وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ ۚ(بقره/۲۲۱)  و از سکولاریستها برائت می شود، أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ ۚ (توبه/۳) اما ازدواج با زنان و دختران پاکدامن کفار اهل کتاب (یهود و نصارا) را حلال می داند: وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ ۖ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ (مائده/۵).

به نظر شما کسی که با یک دختر یا زن یهودی یا نصرانی ازدواج می کند به او دست نمس زند و نزدیک نمی شود و…؟! یا با پدر و مادرش و برادهایش بغل کشی نمی کند و مثل یکی از محارم همسرش به آنها احترام نمی گذارد و …؟

با در نظر گرفتن فقط این دو نکته ی ساده ی پیمان و همسرگیری و مسائلی که بعد از این پیش می آیند به شبهه و جهالت دسته هائی از مناصرین امارت اسلامی در فضای مجازی می پردازیم:

یکی از آنها می گوید چون رئیسی با یهودیان مخالف ایران بغل کشی کرده است پس اینها با یهود یکی هستند. (انگار فراموش کرده که علاوه یوسف القرضاوی و اسماعیل هنیه از حماس فلسطین و… هم با این یهودیان دیدار و مصافحه و غیره داشته اند)

دیگری بدون آنکه بداند مشرکین چه کسانی هستند می گوید اگر می گویند اینها یهودیان ضد صهیونیسم اند پس باید تذکر داد که این آیه ی قرآن  کریم  را نباید فراموش نمود: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا ۖ(مائده/۸۲) بدون شک دشمن‌ترین مردم نسبت به مومنین، یهود و مشرکان را خواهی یافت.

و در پاسخ به یکی دیگر از اعضای گروه می گوید: “اخی فرق است میان یهود و کمونیست! تفاوت است میان آغوش گرفتن یهود و صرف، نشستن (امارت اسلامی) با زنان اهل روس [ که شلوار پایشان نبود و..] … علناً و بودن پرده ، یهود بدترین دشمن گفته شده ! پس اگر دشمنی خطرناک تر  وجود میداشت الاه متعال امت رو آگاه میکرد!.”

البته دیگران هم مطالبی در نقد و تأئید این سخنان گفته بودند اما همگی به سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم در پیمان بستن با کفار بر علیه کفار جهت تمرکز بر دشمن اصلی و کم کردن از میزان دشمنان اهمیت نداده بودند و علاوه بر آن بغل کشی را در حد کفر و … رسانده بودند در حالی که با اهل ذمه می توان بغل کشی و احوالپرسی رایج را انجام داد که قطعاً یهود هم یکی از آنهاست و زمانی که با دختران و زنان پاکدامن یهود می توان ازدواج کرد یعنی مساله ی بغل کشی مشکلی ندارد ای … .

نکته ی مهم دیگری که به مساله ی دشمن شناسی بر می گردد این است که اینها اصلاً نمی دانند مشرکین چه کسانی هستند؟ و امروزه به مشرکین یا احزاب چه می گویند؟ یعنی اگر امروز بگوئیم اسم دهری می شود آتئیست یا ماتریالیست، یا اسم لوطی می شود دگرباش و همجنسگرا و اسم مشرک می شود سکولار، اینها ممکن است یا اصلاً سخنت را نشوند و چندین آیه را به نفع رای اشتباه علمایی که قبول دارند نادیده بگیرند یا فوراً حذفت کنند، البته با چندین برچسب همیشه آماده.

 علاوه بر آن فقط بر یهود به عنوان سرسخت ترین دشمن تمر کز کرده بودن و عمداً مشرکین را حذف کرده و نادیده گرفته بودند در حالی که « الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا» با هم آمده بودند.

در هر صورت ما هم از مناصرین امارت اسلامی هستیم، اما از مجازی های بی مجازی که خودشان را مناصر امارت اسلامی می دانند انتظار عدالت و انصاف داریم و اینکه به مسیر اهل سنت و جماعت برگردند و کاری انجام ندهند و سخنی نگویند که با همان سخن نه تنها رسول الله صلی الله علیه وسلم و آیات قرآن و اجماع اهل سنت و جماعت زیر سوال برود بلکه خود امارت اسلامی هم زیر سوال برود و…

آشنائی با زندگی جهادی ابوعیاض التونسی رهبر انصار الشریعة یمن   

ارائه: مجاهد مهاجر

در مسجد «الفتح» در تونس منبر رفت. تازه از زندان «زین العابدین بن علی» رئیس جمهور مخلوع آزاد شده بود. صحنه حیرت انگیز و تکان دهنده بود. هزاران نفر از جوانان تونسی را می دیدی که پای منبر او نشسته اند و زمانی که فریادهای ناشی از خشم و شادی «ابوعیاض» بلند می شد، تکبیر می گفتند و هلهله می-کردند. افرادی که ماجرا را دنبال می کردند از یکدیگر می پرسیدند: آیا «تونس» سکولار ، تمام این جوانان سلفی جهادی را در درون خود جای داده است؟

چند ماه پس از انقلاب «تونس»، ناگهان وی در میدان «العراء» خطبه عید را خواند. افزایش شمار شرکت کنندگان چشمگیر بود، در میدان حدود ۹۳ هزار تونسی گرد آمده بودند که پرچم های سیاه «القاعده» را در دست داشتند.

نفوذ این مرد از «تونس» فراتر رفت و به «لیبی» نیز رسید تا جایی که منابع تأکید کردند، «ابوعیاض» تنها امیر «أنصار الشریعة/ حامیان دین» در «تونس» نیست؛ بلکه دامنه بیعت با او به «أنصار الشریعة» لیبی نیز می رسد؛ زیرا این جماعت لیبیایی تا کنون امیر معروفی ندارد و «محمد علی الزهاوی» فقط امیر میدانی آن به شمار می رود.

«ابوعیاض» توانست، هزاران مبارز از حامیان خود را جهت نبرد به صفوف تشکیلات «دوله» (داعش) اعزام کند. همچنین صدها تن را جهت نبرد به صفوف «القاعده في بلاد المغرب/ القاعده در کشورهای مغرب» فرستاد؛ این تعداد، علاوه بر مبارزانی هستند که در لیبی حضور داشتند.

مدتی بعد، رسانه های غربی از اصطلاح «الخزان/ مخزن» برای جماعت «أنصار الشریعة» در تونس استفاده کردند که عناصر تكفيری را در جهت منافع «القاعده» در جهان رزرو می کند و این عناصر از آنجا به تشکل های «القاعده» در همه جا وارد می شوند.

پیدایش

نام واقعی وی «سیف الله بن حسین» است. در ۸ نوامبر ۱۹۶۵ در خانه ای در «ورقیبه» در «تونس» به دنیا آمد. گفته شده است که در «حومه جنوب» پایتخت این کشور و به صورت مشخص در شهر «الزهراء» چشم به جهان گشود. در غرب به تحصیل پرداخت. ایدئولوژی «اخوان المسلمین» را مبنای کار خود قرار داد و به صفوف جنبش گرایش اسلامی «النهضة» پیوست.

پس از آنکه دولت «زین العابدین بن علی» در سال ۱۹۸۷ به سرکوب جنبش های دانشجویی پرداخت، از «تونس» فرار کرد. دادگاه نظامی این کشور وی را به اتهام مشارکت در اعتراضات به صورت غیابی به دو سال زندان محکوم کرد.

در «مراکش» اقامت گزید. به دانشکده حقوق، اقتصاد و علوم اجتماعی در دانشگاه «وجده» رفت و در آنجا با یک زن مراکشی ازدواج کرد.

سپس به «لندن» رفت و در سال ۱۹۹۴ درخواست پناهندگی سیاسی کرد. به صورت محرمانه به فعالیت خود ادامه داد. در نزد سردمداران تفکر جهادی مانند «زبیر الحائری» عربستانی تبار شاگردی کرد. مدتی بعد «لندن» را ترک کرد و به صورت مخفیانه در «پاکستان» به سر برد. از آنجا به «افغانستان» رفت. در اردوهای آموزشی شرکت کرد. در سال ۲۰۰۰ با «اسامه بن لادن» در «قندهار» دیدار داشت و با همکاری «طارق المعروفی» یگانی موسوم به جماعت «المقاتلین التونسیین/ مبارزان تونسی» در «جلال آباد» تأسیس کرد.

نزد «شیخ اسامه بن لادن»

«ابوعیاض» به امیری «سرایا الدعوة و الجهاد/ هسته های دین و جهاد» منصوب شد. این هسته ها، ساختاری نظامی است که آن را با همکاری گروهی از عناصر سلفی سازماندهی کرد؛ عناصری که در جهت تثبیت دولتی اسلامی در «تونس» فعالیت دارد. تأسیس این هسته ها به سال ۲۰۰۰ و هنگام حضور وی در «افغانستان» برمی گردد؛ یعنی جایی که در آن آموزش های نظامی دریافت کرد و با برخی از عناصر جهادی ارتباط گرفت؛ عناصری که در قالب تشکل های محلی مورد حمایت تشکیلات «القاعده» فعالیت داشتند.

فعالیت ها و تفکرات «ابوعیاض» مورد تحسین امرای ارشد وقت تشکیلات «القاعده» قرار گرفت مانند: «اسامه بن لادن» که یک مرتبه با وی دیدار داشت، «ایمن الظواهری» که دو مرتبه با وی دیدار داشت و «ابومصعب الزرقاوی» که به عنوان یکی از افرادش با وی ارتباط داشت و این ارتباط تا زمان دستگیری «ابوعیاض» در «ترکیه» ادامه یافت. اما برخی تأکید می کنند که «ابوعیاض» کودکی نازپروده برای «اسامه بن لادن» بود؛ در حالی که «اسامه» در توصیف ارتباط خود با وی تنها به این جمله اکتفا می کند که این رابطه، رابطه خوبی بود.

اندکی قبل از حوادث ۱۱ سپتامبر، «القاعده» با پیش بینی حوادثی که ممکن است از ناحیه «احمد شاه مسعود» رخ بدهد، تصمیم گرفت که از شر این دشمن سرسخت خود در «افغانستان» خلاص شود؛ لذا دو تن از عناصر خود را در پوشش روزنامه نگارانی که قصد مصاحبه با «مسعود» را داشتند، به نزد وی فرستادند. به محض اینکه به آن دو نزدیک شد، خود را منفجر کردند. دوربین ها نیز بمب گذاری شده بود. انگشت اتهام به سمت «ابوعیاض التونسی» نشانه گرفته شده بود.

سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۱، جماعت متبوع وی را وابسته به تشکیلات «القاعده» دانست.