دسته: تاریخ و آسیب شناسی حکومت بدیل اضطراری اسلامی ا. ا. افغانستان

د امریکا او ناټو د اشغالګرو د تېریو تاریخي مستند: خاینین د حق او شریعت په تله کې

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

په کابل کې د هغو څېرو سره وروستۍ لیدنې چې د لسیزو راهیسې یې د اشغال د خیمې ستنې وې، د امت په زړه کې یو زوړ ټپ بیا تازه کړ. د هر ډول سیاسي تحلیل څخه پورته، یو قرآني او تاریخي حقیقت باید بیا ولیکل شي: هغه څوک چې له دین او وطن سره خیانت کوي، هیڅکله د باور وړ نه دي.

۱. توره کارنامه؛ له بي-۵۲ بمبونو تر ناټو پورې

د افغانستان د مسلمان ملت تاریخي حافظه او د «دارالاسلام» تاریخ به هیڅکله دا هیر نکړي چې دا ننني مدعیان هماغه کسان دي چې په ۲۰۰۱ کال کې د امریکایي ټانکونو په سر او د بي-۵۲ ډوله الوتکو تر سیوري لاندې دې خاورې ته ننوتل. دوی هماغه پلورل شوي مزدوران دي چې د امیرالمؤمنین ملا محمد عمر (رحمه الله) د زمانې د مخلصو مجاهدینو او بې ګناه خلکو پاکه وینه یې د قدرت په لږ بیه معامله کړه او افغانستان یې د ناټو او غربي تېري کوونکو د عسکرو تر بوټانو لاندې کړ.

۲. له اسلام سره خیانت؛ د قرآن او سنت په تله کې نه بښل کېدونکی ګناه

د قرآن کریم د صریحو ارشاداتو او نبوي سنتو مطابق، هغه کسان چې د خدای او رسول د محاربو دښمنانو سره یې دوستي کړې او د مسلمانانو د صفونو په خلاف یې عمل کړی، د ستر خیانت مرتکب شوي او د باور وړ نه دي. الله تعالی په قرآن کې فرمایي: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ…». په هغو کسانو بیا باور کول چې په وار وار ازمویل شوي او د تاریخ په ازموینه کې ناکام شوي، د سالم عقل او شرعي لارښوونو خلاف کار دی. مرتد خاین چې اسلام او اسلامي خاورو ته یې شا کړې، د مؤمنانو په صف کې ځای نلري.

۳. د تخصص وهم؛ بې سواده متظاهرین او اخلاقي جاهلان

نن سبا ځینې هڅه کوي چې دا خاینین د «نخبګانو» یا «متخصصینو» په نوم معرفي کړي. مګر حقیقت دا دی چې دا یوه ډله بې سوادان چې حتی په لږو ټولنیزو او اسلامي اخلاقو نه پوهیږي، نه د هیواد لپاره ګټوره علمي پوهه لري او نه له ملت سره خواخوږي. د دوی پوهه یوازې د استکبار د ګټو د ساتلو او د لوېدیځ د فاسد کلتور د ترویج په لاره کې وه. د نن ورځې افغانستان رغولو او پرمختګ لپاره باایمانه پوهانو او متخصصینو ته اړتیا ده، نه هغو سوځېدلو مهرو ته چې یوازې هنر یې د امریکا غلامي وه.

۴. د اسلامي امارت مسؤلیت؛ د خالصې عقیدې پر بنسټ د مخلصینو انتخاب

د افغانستان اسلامي امارت چې د سلګونو زرو شهیدانو د وینې وارث دی، څو مرتدو خاینانو ته اړتیا نلري. د نظام پر مسؤلینو لازمه ده چې د وحې د لارښوونو سره سم د دې کسانو تورې کارنامې په نظر کې ونیسي او د هغوی په مصلحتي موسکاګانو ونه غولیږي. د کسانو انتخاب باید له هغو غښتلو مجاهدینو، پاک نفسه پوهانو او مخلصو انسانانو څخه وشي چې د جهاد په سختو ورځو کې یې په سنګرونو کې خپله ازموینه ورکړې، نه له هغو کسانو چې د دښمن په غېږ کې یې د اسلام پر ضد توطیې کولې.

وروستۍ خبره:

تاریخي تجربو ښودلې چې هرکله خاینانو د قدرت په بنسټونو کې ځای موندلی، د امت عزت یې په ډیره ارزانه بیه پلورلی دی. اسلامي امارت باید په الهي نصرت او په خپلو مخلصو بشري منابعو باندې په تکیه کولو سره، د استعمار د مهرو د بیا نفوذ مخه ونیسي. خاینین نه بښل کېدونکي دي او نه د باور وړ؛ ځکه چې «مؤمن له یوه سوري څخه دوه ځله نه چیچل کیږي.»

درسی که از ۳۷ سال حاکمیت عالیقدر سید علی خامنه ای باید آموخت: «نظام‌محوری» و «ساختار سازی» در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

به قلم: ابومحمود کندزی

نظام امارت اسلامی افغانستان، ثمره خون‌های پاک و جهاد بی‌امان ملت در برابر آمریکا و سایر کفار محارب و غلامان منطقه ای آنها است. اما برای بقای این دستاورد عظیم و تبدیل آن به یک تمدن پایدار اسلامی، باید از همین لحظه گام‌های بلندی برای «نهادینه‌سازی» اقتدار برداشته شود. پایداری یک نظام اسلامی در این است که با رفتن یا بازنشسته شدن کادرها، لرزه‌ای بر اندام حاکمیت نیفتد و امارت اسلامی از «فردمحوری» به «نظام‌محوری» و «ساختار سازی» حرکت کند این یکی از بزرگترین درسهائی است که از ۳۷ سال حاکمیت عالیقدر سید علی خامنه ای بر دارالاسلام ایران باید یاد گرفت.

یک نظام مقتدر باید «کارخانه انسان‌سازی» داشته باشد. دارالاسلام افغانستان باید بستری فراهم کند که در آن، هزاران جوان مؤمن، متخصص و وفادار به آرمان‌های جهاد، به گونه‌ای تربیت شوند که جای خالی هر مسئول یا فرماندهی را بلافاصله پر کنند و هیچ پست و جایگاهی نباید وابسته به «شخص» باشد، بلکه باید وابسته به «ساختار و نظام» باشد تا با فقدان یک فرد، خلأ مدیریتی ایجاد نشود.

همانگونه که در الگوهای موفقی مانند دارالاسلام ایران مشاهده می‌شود، قدرت یک نظام اسلامی نباید با شهادت یا وفات رهبران و سرداران بزرگ نظامی دچار خدشه شود. در آنجا، حذف فیزیکی مهره‌های کلیدی توسط دشمن، نه تنها باعث تضعیف نظام نشد، بلکه اقتدار و انسجام ملی را برای مقابله با دشمن تا دندان مسلح، چندین برابر کرد.

درس راهبردی کنونی دارالاسلام ایران این است که ساختار نظامی و سیاسی باید به قدری مستحکم و لایه در لایه باشد که حتی در سخت‌ترین شرایط، فرماندهی و کنترل از دست نرود و پرچم از دستی به دست دیگر منتقل شود.

دشمنان اسلام با تکیه بر تکنولوژی و قدرت نظامی به میدان می‌آیند. دارالاسلام افغانستان برای مقابله با این تهدیدات، نیازمند «پایه‌های علمی و تشکیلاتی» است. حاکمیت اسلام زمانی نمی‌لرزد که قوانین شرعی به ساختارهای اداری غیرقابل تغییر تبدیل شوند و نیروی نظامی از یک ارتش سنتی به یک قدرت دفاعی مکتبی و سازمان‌یافته تغییر یابد که متکی به نبوغ جمعی باشد، نه فقط شجاعت فردی.

حفظ نظام اسلامی از اوجب واجبات است. اگر امروز برای جایگزینی نخبگان نظام فکر نشود، فردا دشمن از کمبود کادر برای ضربه زدن به اسلام استفاده خواهد کرد. امارت اسلامی باید «نظام‌سازی» را در اولویت قرار دهد تا اقتدارش نه تنها حفظ، بلکه روز به روز در برابر مستکبران بیشتر شود.

دارالاسلام افغانستان باید به مرحله‌ای از بلوغ سیاسی و نظامی برسد که دشمن بداند با حذف فیزیکی افراد، هیچ تغییری در اراده و قدرت نظام اسلامی پدید نخواهد آمد. این یعنی ساختن حکومتی که ریشه در عقیده دارد و شاخه‌هایش در ساختارهای پولادین و کادرهای بی‌پایان گسترده شده است.

دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان میراث عمر ثالث، امیرالمؤمنین ملا محمد عمر مجاهد رحمه‌الله

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

تاریخِ معاصرِ امت اسلام، گواهی است بر ظهور مردانی که در میانه‌ی هجمه‌ی مادی‌گرایی و ذلت حکام، قامت بلندِ ایمان را خم نکردند. در اوایل تأسیس امارت اسلامی، زمانی که افغانستان جنگ‌زده بیش از هر زمان به بازسازی و جاده‌سازی نیاز داشت، آزمونی بزرگ پیش روی رهبری امارت قرار گرف: پیشنهادی فریبنده و معامله بر سر ایمان.

هیئتی رسمی از سوی دولت چین به دیدار امیرالمؤمنین ملا محمد عمر مجاهد رحمه‌الله آمدند. پیشنهاد آن‌ها ساده اما وسوسه‌انگیز بود:

«شخصی به نام ابومحمد ترکستانی در خاک شماست. او را به ما تحویل دهید، در مقابل، ما تمام جاده‌ها، زیرساخت‌ها و پروژه‌های عمرانی افغانستان را تأمین کرده و کشور شما را توسعه می‌دهیم.»

آن‌ها گمان می‌کردند با مشتی سنگ و قیر و آهن می‌توانند ایمان یک حاکم مسلمان را بخرند اما فراست ایمانی و غیرت عُمری خودش را نشان داد.

ملا عمر رحمه‌الله تا آن لحظه هرگز نام «ابومحمد ترکستانی» را نشنیده بود و او را نمی‌شناخت. اما پاسخ او، لرزه بر اندام منطق مادی‌گرای غرب و شرق انداخت. ایشان بدون لحظه‌ای درنگ، تمام وعده‌های دنیوی را پشت سر انداخت و گفت:

«من این شخص را نمی‌شناسم؛ اما اگر کفار به دنبال ابومحمد هستند، پس حتماً او شخص مبارکی است!»

ایشان نه تنها معامله را رد کرد، بلکه دستور داد آن مجاهد غریب را به جای تحویل دادن به دشمن، با عزت و احترام به قندهار، نزد خود بیاورند تا زیر سایه‌ی دارالاسلام در امان باشد.

این واکنش نمونه ی عینی این آیه است که الله جل جلاله می فرماید: وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَٰكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ (منافقون/ ۸)

تفاوتی آشکار بین «عمر ثالث» با مدعیان امروز می بینیم.

در حالی که حکام مرتد سرزمین‌های اسلامی، برادران مجاهد خود را به بهای بقای کرسی‌های قدرت و خوش‌خدمتی به اربابان کافر می‌فروشند، ملا عمر رحمه‌الله ثابت کرد که عزت، فروختنی نیست و پناه دادن به یک مسلمان، برتر از تمام جاده‌های جهان است و معیار حق و باطل، بغض کفار نسبت به اهل ایمان است.

او که به حق «عمر ثالث» نامیده شد، درس بزرگی به امت داد که آنچه امروز ما از دست داده‌ایم، نان و صنعت نیست، بلکه آن «ایمان»، «عزت» و «غیرتی» است که اجازه نمی‌دهد گرگان بر سر سفره‌ی برادرانمان بنشینند.

ای جوانان، ای مجاهدین، بنگرید به تفاوت میان کسی که برای پناه دادن به یک غریب، تمام فشار جهانی را به جان خرید، و کسانی که امروز در سرزمین شام و حجاز و امارات و بحرین و کویت و مصر و… ، با دشمنان دین دست بیعت داده و مجاهدین را «تروریست» می‌نامند.

راه نجات، بازگشت به منش ملا عمر مجاهد است؛ راهی که در آن «حب الدنیا و کراهیة الموت» (وهن) جایی ندارد و تنها «رضای خالق» و «عزت مؤمن» حکم‌فرمایی می‌کند.

سلام بر روحی که برای نصرت یک غریب، تمام دنیا را به هیچ انگاشت.

پیام انس الشامی به عالیقدر مولوی هبة الله آخند زاده امیر دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان  درباره آزادی محترمه عافیه صدیقی

ای امیرالمؤمنین!

خواهر محترم ما، داکتر عافیه صدیقی، نزدیک به بیست سال است که در زندان‌های آمریکا در بند می‌باشد .

او تمام امیدهای خود را به امت مسلمان بسته است و در انتظار آن است که چه زمانی برادران مسلمانش خبر آزادی او را به او خواهند داد.

ای رهبر امت مسلمه!

ما ناتوان هستیم و حتی از بسیاری از کشورهای اسلامی نیز این امید را نداریم که برای آزادی این خواهر مظلوم ما اقدامات جدی انجام دهند.

ای امیرالمؤمنین!

همان‌گونه که یک مادر آمریکایی برای آزادی پسرش به شما نامه نوشت و شما بر اساس رحم و انسانیت او را آزاد کردید، از شما می‌خواهیم که این‌بار نیز در بدل یک زندانی آمریکایی، خواهر ما داکتر عافیه صدیقی را آزاد سازید.

تاریخ گواه است که معتصم بالله با شنیدن فریاد یک زن مسلمان مظلوم «لبیک» گفت و برای حفظ عزت او اقدام بزرگی انجام داد.

ای امیر ما!

امیرالمؤمنین هیبت‌الله آخندزاده حفظه‌الله!

اگر این پیام به شما برسد، امید است که برای آزادی این خواهر مظلوم تلاش نمایید. چشمان ما به سوی شما دوخته شده و دل‌های ما پر از امید است.

خسارات نیروهای آمریکائی در ایران جهت نجات خلبان خود یادآور سخت‌ترین نبرد حضور بیست‌ساله آمریکا در افغانستان

به قلم: ابومحمود کندزی

امروز که شاهد حمله چاپه زنی نیروهای آمریکائی جهت نجات یک خلبان خود در ایران بودم و آنهمه تلفات آمریکائی ها را دیدیم یاد میدان رویارویی میان فرمانده سیف‌الرحمن منصور و سرلشکر فرانکلین ال. هیگن‌بک در کوه تکور در دره شاهی‌کوت افتادم.

البته افشاگری افسر سابق سیا از ابعاد خسارات آمریکا در این چاپه زنی نیز قابل تامل است، آنجا که لری جانسون، افسر سابق سیا می گوید:

” ما ۲ هواپیمای ترابری، ۴ هلیکوپتر، یک جنگنده a۱۰و یک جنگنده f۱۵ از دست داده ایم. به ظاهر برای نجات جان یک نفر حداقل ۴۰۰ میلیون دلار هزینه کرده ایم.”

در دوم مارچ سال ۲۰۰۲ میلادی نیز، هزاران تن از نیروهای لشکر دهم کوهستانی ارتش آمریکا به همراه نیروهای کانادایی و شبه‌نظامیان متحد افغان، عملیات گسترده‌ای را تحت عنوان «آناکوندا» (مار بوآ) از زمین و هوا علیه مواضع طالبان و اعضای القاعده در دره «شاهی‌کوت» واقع در ولسوالی زرمت ولایت پکتیا آغاز کردند.

در این نبرد، برای نخستین بار در جنگ افغانستان، یک چرخ‌بال «شینوک» نیروی هوایی آمریکا هنگام نشستن هدف قرار گرفت و منهدم شد. نیروهای آمریکایی و کانادایی دره شاهی‌کوت را به‌طور کامل محاصره کرده بودند و نیروهای «ائتلاف شمال» سابق نیز تسلیحات سنگین، تانک‌ها و نیروهای خود را برای پشتیبانی از ارتش آمریکا به این منطقه آورده بودند.

دره شاهی‌کوت به مدت ۱۵ شبانه‌روز زیر نظارت و بمباران شدید جنگنده‌های B-52 و F-16، چرخ‌بال‌های تهاجمی و هواپیماهای بدون سرنشین (پهپاد) آمریکایی قرار داشت. این نیروها با تمام توان شب و روز بر شاهی‌کوت بمب و گلوله باریدند، اما پس از پانزده روز نبرد سخت و خونین، نیروهای طالبان و القاعده توانستند این محاصره بزرگ را بشکنند و از مسیرهای امن به سوی وزیرستان و دیگر مناطق امن عقب‌نشینی کنند.

قطعات و بقایای چرخ‌بال شینوک آمریکایی که در آن زمان سرنگون شده بود، هنوز هم در منطقه موجود است. درباره نبرد «کوه تکور»، در آمریکا فیلم‌ها ساخته شده و کتاب‌های متعددی به تحریر درآمده است، اما مایه تأسف است که در افغانستان درباره این نبرد تاریخی، بزرگ و خونین، تاکنون هیچ کتاب اختصاصی نوشته نشده است.

شهادت ۷۶۱ فرد ملکی در پی حملات رژیم نظامی پاکستان در چندین ولایت امارت اسلامی افغانستان

ملا حمدالله فطرت، معاون سخنگوی امارت اسلامی، اعلام کرده است که از ۲۲ فبروری تا ۴ اپریل ۲۰۲۶، در نتیجه حملات رژیم نظامی پاکستان بر ۹ ولایت افغانستان، ۷۶۱ غیرنظامی به شهادت رسیدن و ۶۲۶ تن دیگر زخمی شده‌اند.

به گفته وی، این حملات شامل بمباران هوایی، توپخانه‌ای و راکتی بوده که در پی آن ۳۴ مسجد، ۲۳ مدرسه، ۱۳ مکتب و ۳ مرکز صحی نیز تخریب شده و همچنین ۲۵۶ دکان، ۴۲ وسیله نقلیه و ۶۶۱ رأس مواشی از بین رفته‌اند.

په افغانستان کې د امریکا د شل کلن خضور تر ټولو سخته جګړه !

به قلم: ابومحمود کندزی

د قوماندان سیف الرحمن منصور او تورن جنرال فرانکلین اېل هیګن‌بک تر منځ د مقابلې ډګر شاهي کوټ ټکور غر !

د امریکا د پوځ د لسمې غرنۍ فرقې زرګونه ځواکونو د کاناډایي ځواکونو او افغان ملاتړو ملېشو په ملتیا د ٢٠٠٢ م کال د مارچ پر دویمه نېټه د پکتیا ولایت د زرمت ولسوالۍ اړوند د شاهي کوټ په دره کې د طالبانو او القاعدې د غړو پر سنګرونو د ځمکې او هوا له لارې د اناکونډا(ښامار) په نوم عملیات پیل کړل ، د افغانستان په جګړه کې په لومړي ځل د امریکا د هوایي ځواک چینوک څرخکه دلته د کېناستو پر مهال وویشتل شوه او له منځه ولاړه ، امریکایي او کاناډایي ځواکونو د شاهي کوټ دره محاصره کړي وه ، د پخوانۍ شمالي ټلوالې ځواکونو هم خپلې درنې وسلې، ټانکونه او ځواکونه د امریکایي ځواکونو د ملاتړ لپاره یادې درې ته راوړي و ، شاهي کوټ پوره ١٥ ورځې د امریکا د هوایي ځواک د B52 او F16 جنګي الوتکو ، جنګي چورلکو او بې پیلوټه الوتکو تر څار او بمبارد لاندې و ، یادو الوتکو ، چورلکو ، بې پیلوټه الوتکو او ځمکنیو ځواکونو په ټول توان پر شاهي کوټ شپه او ورځ بمونه او مرمۍ ورولې خو له پنځلس ورځنۍ سختې او خونړۍ جګړې وروسته طالبانو او القاعدې یاده ستره محاصره ماته کړه او په خوندي لارو له دغه درې څخه وزیرستان او نورو نورو خوندي ځایونو ته ووتل ، هغه مهال د طالبانو او القاعدې د غړو لخوا د ویشتل شوي چینوک امریکایي چورلکې ټوټې اوس هم په سیمه کې شتون لري ، د ټکور غر د جګړې په اړه په امریکا کې فلمونه جوړ شول او کتابونه پرې لیکل شویدي له بده مرغه په افغانستان کې د دغه تاریخي ، سترې او خونړۍ جګړې په اړه هېڅ ځانګړی کتاب ونه لیکل شو .
نور معلومات او عکسونه په کمنټونو کې وګورئ .

دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و افشای جنایات رژیم نظامی پاکستان و خیانت در سایه مذاکرات «اورومچی»

به قلم: فضل احمد هراتی

ای امت مجاهد و قهرمان افغانستان!

در حالی که پرچم توحید بر فراز خاک پاک افغانستان به اهتزاز درآمده و نظام عدل الهی در «دارالاسلام افغانستان» مستقر گشته است، بار دیگر دست ناپاک رژیم سکولار و  نظامی و مزدوران بین‌المللی در پاکستان، به خون مظلومان و کودکان ما آغشته شد.

رژیم سفاک و نظامی پاکستان، در ادامه سیاست‌های خصمانه خود علیه ملت مسلمان امارت اسلامی افغانستان، با حملات هاوانی، راکتی و هوایی (طیاره‌های بی‌سرنشین)، ولایت‌های «کنر»، «پکتیکا» و «خوست» را هدف قرار داده است. طبق گزارش سخن‌گویان امارت اسلامی، تنها در ولسوالی‌های «سرکانو» و «منوره» در کنر، با شلیک بیش از ۱۸۵ گلوله توپ دوربرد، ده‌ها کودک معصوم زخمی و دو تن به مقام رفیع شهادت نائل گشته‌اند. این حملات بزدلانه علیه غیرنظامیان، نشان‌دهنده استیصال رژیمی است که غیر از غلامی برای آمریکا و آل سعود و تکمیل پروژه های آنها بویی از اخوت اسلامی نبرده است.

نکته‌ی شرم‌آور و تأمل‌برانگیز اینجاست که رژیم سکولار و نظامی پاکستان، این تجاوزات خونین را درست در زمانی ادامه می‌دهد که نمایندگانش در شهر «اورومچی» (مرکز سرزمین غصب شده‌ی ترکستان شرقی/ایغور) مشغول مذاکره هستند؛ اورومچی، که قلب تپنده‌ی پاره‌ی تن اسلام و سرزمین از دست رفته‌ی مسلمین است، امروز شاهد نفاق رژیمی است که از یک سو دم از صلح و دیپلماسی می‌زند و از سوی دیگر، اطفال مسلمان را در خانه‌هایشان به خاک و خون می‌کشد.

رژیم سکولار و نظامی پاکستان ثابت کرده است که مصداق «دارالکفر طاری» است؛ نظامی که بر اساس دستورات آمریکا و برای حفظ منافع سایر قدرت‌های بیگانه، مرزهای اسلام را نادیده گرفته و به مومنین یورش می‌برد. سکوت این رژیم سکولار در برابر اشغالگران و هم‌زمانی تجاوزاتش با نشست‌های نمایشی در چین، نقاب از چهره‌ی منافقانه‌ی آن‌ها برمی‌دارد. آن‌ها در حالی که در سرزمین غصب شده‌ی ایغورها بر سر میز می‌نشینند، عملاً راه متجاوزان تاریخ را در خاک امارت اسلامی افغانستان دنبال می‌کنند.

امارت اسلامی افغانستان، ضمن محکومیت شدید این جنایات جنگی، به رژیم نظامی و سکولار پاکستان هشدار می‌دهد که صبر راهبردی مجاهدین را به معنای ضعف تعبیر نکند. خون اطفال ما در کنر و خوست، پایمال نخواهد شد. ما به دنیا و بخصوص به کسانی که در اورومچی گرد هم آمده‌اند می‌گوییم: هیچ مذاکره‌ای نمی‌تواند بر جنایات آشکار و تجاوز به حریم دارالاسلام سرپوش بگذارد. وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ (شعراء / ۲۲۷)

مجاهدین و فرزندان امت اسلامی، هوشیارانه حرکات دشمن را زیر نظر دارند. ما اجازه نخواهیم داد که رژیم‌های وابسته، با استفاده از خاک سرزمین‌های اسلامی، به امنیت و ثبات نظام شریعت آسیب بزنند. نصرت الهی با صادقین است و رسوایی ابدی نصیب ستمکاران و منافقانی است که با یک دست دستکش دیپلماسی می‌پوشند و با دست دیگر ماشه‌ی جنایت را می‌چکانند.

مورخ: ۱۴ شعبان المبارک ۱۴۴۵

حماسه «ردّالظلم» و درهم کوبیدن پاسگاه‌های رژیم مزدور پاکستان در مرزهای دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

به قلم: ابومحمود کندزی

بار دیگر فرزندان صدیق و مجاهد دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، در پاسخ به زیاده‌خواهی‌ها و تحرکات مذبوحانه رژیم نظامی پاکستان، درس فراموش‌نشدنی به مزدوران آمریکا در خوست – بندر غلام‌خان دادند.

در یک عملیات قاطع و در راستای راهبرد «ردّالظلم»، نیروهای دلیر امارت اسلامی در امتداد خط فرضی در منطقه «بندر غلام‌خان» ولایت خوست، با آتش سهمگین خود سه پوسته نظامی غلامان پاکستان را به‌گونه کامل نابود و با خاک یکسان کردند.

این نبرد، تقابل عزت دارالاسلام با ذلت غلامان آمریکا و رژیم دست‌نشانده‌ای است که دهه‌هاست به عنوان مزدور آمریکا و آل سعود در منطقه عمل می‌کند. نظامیان پاکستان که گمان می‌کردند می‌توانند با تحرک در امتداد خط فرضی، اراده مجاهدین را بسنجند، اکنون شاهد خاکستر شدن پایگاه‌های خود هستند.

نیروهای امارت اسلامی بار دیگر ثابت کردند که برای حفاظت از وجب‌به‌وجب خاک امارت اسلامی افغانستان و پاسداری از عزت مسلمانان، لحظه‌ای درنگ نخواهند کرد. رژیم فرسوده و مزدور پاکستان باید بداند که دوران تجاوزهای بی‌سروصدای آمریکا و مزدورانش به پایان رسیده و هرگونه تعرض به حریم دارالاسلام، با پاسخ کوبنده و ویرانگر سربازان راه حق مواجه خواهد شد.

نیروهای ما با نصرت الهی، ضمن انهدام کامل این سه پاسگاه، به دشمن زبون نشان دادند که قدرت ایمان مجاهدین، بر تمام سلاح‌های اهداییِ اربابان غربی‌شان برتری دارد.

نصرٌ من الله و فتحٌ قریب…

زنده باد دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

نابود باد ظلم و مزدوران آمریکا