مفتی عمان خواستار حمایت مسلمانان از دارالاسلام ایران و غزه در برابر جنگ تحمیلی کفار محارب خارجی شد

مفتی عمان خواستار حمایت مسلمانان از دارالاسلام ایران و غزه در برابر جنگ تحمیلی کفار محارب خارجی شد

«شیخ احمد الخلیلی» مفتی اعظم سلطنت عمان در واکنش به تحولات منطقه، بر ضرورت همبستگی جهان اسلام در برابر حملات به کشورهای اسلامی تأکید کرد.

او از مسلمانان خواست در برابر هرگونه تجاوز به غزه، ایران یا هر نقطه‌ای از سرزمین‌های اسلامی در کنار یکدیگر بایستند.

مفتی عمان تأکید کرد امت اسلامی یک امت واحد است و باید در برابر تجاوزها متحد عمل کند.

نکته ی قابل توجه در مورد غزه و مجاهدین حماس، قدرت گیری مجدد حماس و جهاد اسلامی فلسطین در غزه است که جروزالم پست به عنوان مثال و با عنوان: حماس در حال بازسازی خود است و اسرائیل دوباره در همان دوراهی سابق قرار گرفته است، می گوید:

حماس در مناطقی که ارتش اسرائیل از آن‌ها عقب‌نشینی کرده، فرآیند بازسازی ساختار نظامی و اداری خود را آغاز کرده است.

این گروه با استفاده از شبکه‌های تونلی باقی‌مانده و جذب نیروهای جدید، کنترل عملیاتی خود را بر بخش‌هایی از غزه بازیابی می‌کند.

حذف کامل حماس بدون حاکم‌ساختن یک نهاد جایگزین، عملاً ناممکن است و تداوم این وضعیت تنها منجر به چرخه‌های بی‌پایان حمله و سپس بازسازی توان تهاجمی این گروه در مناطق آسیب‌دیده خواهد شد.

اتحاد و وحدت مذاهب اسلامی در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان: ندای اخوت و همبستگی

بسم الله الرحمن الرحیم

اتحاد و وحدت مذاهب اسلامی در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان: ندای اخوت و همبستگی

به قلم: ابوهاجر خان ابادی    

تجلی وحدت اسلامی در افغانستان: گامی مبارک برای آینده‌ای روشن

با مسرت فراوان شاهد نشست تاریخی و امیدبخش میان سخنگوی وزارت داخله دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، «عبدالمتین قانع»، و «محمدعلی اخلاقی»، رئیس عمومی کمیسیون عالی شیعیان افغانستان، و هیئت همراهشان هستیم. این دیدار، که با پیام‌های مشترک «اتحاد، همکاری و همبستگی ملی» همراه بود، نشانه‌ای روشن از تعهد به اصول بنیادین اسلام و ضرورت یکپارچگی امت در مسیر سازندگی و ثبات است.

بی‌شک، در شرایط کنونی که افغانستان بیش از هر زمان دیگری به آرامش، همزیستی و تفاهم نیازمند است، چنین ابتکاراتی که بر رفع دغدغه‌های امنیتی و تضمین حقوق تمامی شهروندان تأکید دارد، ستودنی و واجب است. اعلام آمادگی کمیسیون عالی شیعیان برای همکاری همه‌جانبه با نیروهای پلیس در راستای تأمین امنیت، و در مقابل، اطمینان قاطع وزارت داخله مبنی بر ارائه خدمات امنیتی مؤثر و همه‌جانبه برای تمامی اقوام و مذاهب، بدون هیچگونه تفاوت، نمونه‌ای برجسته از روح اخوت اسلامی است که باید در سراسر جامعه تسری یابد.

ندای قرآن کریم برای وحدت و اخوت اسلامی:

کتاب مقدس ما، قرآن کریم، پیوسته مؤمنان را به سوی وحدت و دوری از تفرقه فرامی‌خواند و اخوت اسلامی را رکن اساسی جامعه‌ای متعهد و پایدار معرفی می‌کند. خداوند متعال می‌فرماید:

﴿وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ﴾ (آل عمران: ۱۰۳)

«و همگی به ریسمان [دین] خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید و نعمت خدا را بر خود به یاد آورید که دشمنان [یکدیگر] بودید و او میان دل‌های شما الفت برقرار کرد و به لطف او برادر شدید و بر لب پرتگاه آتش بودید که شما را از آن رهانید. بدین گونه خداوند آیات خود را برای شما روشن می‌سازد؛ باشد که هدایت یابید.»

این آیه شریفه، بنیاد وحدت امت اسلامی را در چنگ زدن به ریسمان الهی قرار می‌دهد و تفرقه را عامل سقوط و هلاکت معرفی می‌کند. اینکه تمامی اقوام افغانستان، اعم از شیعه و سنی، خود را «برادران برابر» بدانند و متعهد به خدمت به کشور باشند، در حقیقت پاسخی عملی به این فرمان الهی است.

همچنین، خداوند متعال صراحتاً اخوت ایمانی را بنیان روابط میان مسلمانان قرار داده است:

﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾ (الحجرات: ۱۰)

«همانا مؤمنان برادر یکدیگرند؛ پس میان دو برادر خود صلح و آشتی برقرار سازید و از خدا پروا کنید، باشد که مورد رحمت قرار گیرید.»

این آیه، فراتر از یک توصیه، یک حکم الهی است که به مسلمانان دستور می‌دهد اختلافات را کنار گذاشته و بر اساس برادری ایمانی، به حل و فصل مسائل بپردازند. تأکید دو طرف در پایان نشست بر “وحدت و اتحاد و همبستگی ملی” و اینکه “تمامی اقوام افغانستان، به‌عنوان برادران برابر، در هر شرایطی در کنار یکدیگر ایستاده‌اند”، عین تجلی این آیه مبارکه است.

رهنمودهای رسول الله صلی الله علیه وسلم  در باب اخوت و همیاری:

سیره و سنت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وسلم نیز مملو از تأکید بر اخوت، همیاری و رفع نیازهای مسلمانان است. ایشان در حدیثی مشهور می‌فرمایند:

«المسلم أخو المسلم لا يظلمه ولا يخذله ولا يحقره بحسب امرئ من الشر أن يحقر أخاه المسلم»

«مسلمان برادر مسلمان است، به او ستم نمی‌کند، او را تنها نمی‌گذارد و تحقیرش نمی‌کند. همین شر برای انسان کافی است که برادر مسلمانش را تحقیر کند.» (صحیح مسلم)

این حدیث، وظیفه متقابل مسلمانان در قبال یکدیگر را روشن می‌سازد. تأمین امنیت شهروندان، بدون تفاوت‌های قومی و مذهبی، و همکاری تمامی اقشار جامعه برای رسیدن به این هدف، مصداق بارز عدم ظلم، عدم خذلان و عدم تحقیر برادران دینی است. زمانی که دغدغه‌های امنیتی شیعیان در کابل مطرح می‌شود و حکومت متعهد به رفع آن می‌گردد، این نمونه‌ای عملی از مسئولیت‌پذیری اسلامی و برادری است.

همچنین، رسول الله صلی الله علیه وسلم  امت را همچون یک جسد واحد توصیف کرده‌اند:

«مثل المؤمنين في توادهم وتراحمهم وتعاطفهم كمثل الجسد الواحد إذا اشتكى منه عضو تداعى له سائر الجسد بالسهر والحمى»

«مثال مؤمنان در دوستی و رحمت و مهربانی‌شان نسبت به یکدیگر مانند پیکر واحدی است که هرگاه عضوی از آن به درد آید، سایر اعضا با بی‌خوابی و تب با آن همدردی می‌کنند.» (صحیح مسلم)

این حدیث، اوج همبستگی و احساس مسئولیت مشترک را به تصویر می‌کشد. نشست‌های این‌چنینی، جایی که نمایندگان شیعیان نگرانی‌های جامعه خود را ابراز می‌کنند و وزارت داخله نیز به جدیت برای رسیدگی به آنها متعهد می‌شود، نشان می‌دهد که همه در افغانستان بخشی از یک پیکر واحد هستند و درد یک بخش، درد کل پیکر است.

نتیجه‌گیری:

این دیدار و توافقات حاصله، گامی مبارک در مسیر تحقق آرمان‌های وحدت اسلامی و ساختن افغانستانی باثبات و آباد است. امید است که این رویکرد تعاملی و برادرانه، ادامه یابد و با تقویت اعتماد و همکاری میان تمامی اقوام و مذاهب، زمینه‌ساز صلح پایدار و پیشرفت همه‌جانبه در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان گردد. این وحدت، تنها راه رستگاری و عزت امت اسلامی است.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

په دارالاسلام افغانستان اسلامي امارت کې د اسلامي مذهبونو یووالی او ورورولي: د اخوت او پیوستون غږ

بسم الله الرحمن الرحیم

په دارالاسلام افغانستان اسلامي امارت کې د اسلامي مذهبونو یووالی او ورورولي: د اخوت او پیوستون غږ

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

په افغانستان کې د اسلامي وحدت تجلي: د روښانه راتلونکي لپاره یو مبارک ګام

په ډېرې خوښۍ سره د افغانستان د اسلامي امارت د کورنیو چارو وزارت د ویاند «عبدالمتین قانع» او د افغانستان د شیعه‌ګانو عالي کمیسیون رئیس «محمدعلي اخلاقي» او د هغوی د پلاوي ترمنځ د تاریخي او هیله‌بخشې ناستې شاهدان یو. دا لیدنه، چې د “یووالي، همکارۍ او ملي پیوستون” د مشترکو پیغامونو سره مل وه، د اسلام د اساسي اصولو او د ودانولو او ثبات په لاره کې د امت د یووالي د اړتیا څرګنده نښه ده.

بې‌شکه، په اوسنيو شرایطو کې چې افغانستان تر بل هر وخت ډېر آرامۍ، ګډ ژوند او تفاهم ته اړتیا لري، داسې نوښتونه چې د امنیتي اندېښنو لرې کولو او د ټولو اتباعو د حقونو تضمین باندې ټینګار کوي، د ستاینې او وجوب وړ دي. د شیعه‌ګانو د عالي کمیسیون لخوا د امنیت په برخه کې له پولیسو سره د هر اړخیزې همکارۍ لپاره چمتووالی، او په مقابل کې، د کورنیو چارو وزارت لخوا دا بشپړ ډاډ چې د قومي او مذهبي توپیرونو پرته به ټولو اتباعو ته مؤثر او هر اړخیز امنیتي خدمات وړاندې کړي، د اسلامي ورورولۍ یو برجسته مثال دی چې باید په ټولنه کې خپور شي.

د اسلامي وحدت او ورورولۍ لپاره د قرآن کریم غږ:

زموږ مقدس کتاب، قرآن کریم، په پرله پسې ډول مؤمنان یووالي ته او له تفرقې څخه لرې والي ته رابولي، او اسلامي ورورولي د یوه متعهد او باثباته ټولنې اساسي رکن معرفي کوي. الله تعالی فرمایي:

﴿وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ﴾ (آل عمران: ۱۰۳)

“او ټولو په یو ځای د الله (ج) په رسۍ کلک ونیسئ او تفرقه مه کوئ او په ځان د الله (ج) نعمت را یاد کړئ چې تاسو یو د بل دښمنان وئ، نو ده ستاسو په زړونو کې مینه پیدا کړه، او په احسان د هغه سره ورونه شوئ او د اور په یوه کندې باندې وئ، نو تاسو یې له هغې نه وژغورلئ. همداسې الله (ج) خپلې نښې تاسو ته روښانه کوي، د دې لپاره چې تاسو سمه لاره ومومئ.”

دا آیت شریف، د اسلامي امت د یووالي بنسټ په الهي رسۍ باندې په کلک نیولو کې ږدي او تفرقه د سقوط او هلاکت عامل معرفي کوي. دا چې د افغانستان ټول قومونه، که شیعه وي او که سني، ځانونه “برابر وروڼه” وبولي او د هېواد خدمت ته ژمن وي، په حقیقت کې د دې الهي فرمان عملي ځواب دی.

همدارنګه، الله تعالی په صراحت سره ایماني ورورولي د مسلمانانو ترمنځ د اړیکو بنسټ ګرځولې ده:

﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾ (الحجرات: ۱۰)

“یقیناً مؤمنان یو د بل وروڼه دي؛ نو د خپلو دوو وروڼو ترمنځ سوله او پخلاینه وکړئ او له الله (ج) څخه وېرېږئ، ښایي چې پر تاسو رحم وشي.”

دا آیت، یوازې یو توصیه نه، بلکې یو الهي حکم دی چې مسلمانانو ته لارښوونه کوي ترڅو اختلافات له منځه یوسي او د ایماني ورورولۍ پر بنسټ مسایل حل کړي. د ناستې په پای کې د دواړو لورو لخوا پر “وحدت او اتحاد او ملي پیوستون” ټینګار او دا چې “د افغانستان ټول قومونه، د برابر وروڼو په توګه، په هر حالت کې یو د بل ترڅنګ ولاړ دي”، د دې مبارک آیت عیني تجلي ده.

د ورورولۍ او همکارۍ په اړه د رسول الله صلی الله علیه وسلم  لارښوونې:

د اسلام د ګران رسول الله صلی الله علیه وسلم  سیره او سنت هم له ورورولۍ، همکارۍ او د مسلمانانو د اړتیاوو پوره کولو په ټینګار ډک دي. هغه په یوه مشهور حدیث کې فرمایي:

«المسلم أخو المسلم لا يظلمه ولا يخذله ولا يحقره بحسب امرئ من الشر أن يحقر أخاه المسلم»

“مسلمان د مسلمان ورور دی، پر هغه ظلم نه کوي، یوازې یې نه پرېږدي او هغه ته سپکاوی نه کوي. همدا شر د انسان لپاره کافي دی چې خپل مسلمان ورور ته سپکاوی وکړي.” (صحیح مسلم)

دا حدیث، د مسلمانانو متقابلې دندې یو د بل په وړاندې روښانوي. د قومي او مذهبي توپیرونو پرته د اتباعو امنیت تامین، او دې هدف ته د رسیدو لپاره د ټولنې د ټولو قشرونو همکاري، د دیني وروڼو پر وړاندې د ظلم نه کولو، یوازې نه پرېښودلو او سپکاوي نه کولو یوه څرګنده بیلګه ده. کله چې په کابل کې د شیعه‌ګانو امنیتي اندېښنې راپورته کیږي او حکومت د هغه د لرې کولو ژمنه کوي، دا د اسلامي مسؤلیت او ورورولۍ یوه عملي نمونه ده.

همدارنګه، رسول الله صلی الله علیه وسلم  امت د یوه واحد جسد په څیر توصیف کړی دی:

«مثل المؤمنين في توادهم وتراحمهم وتعاطفهم كمثل الجسد الواحد إذا اشتكى منه عضو تداعى له سائر الجسد بالسهر والحمى»

“د مؤمنانو مثال په خپلو کې په مینه، مهربانۍ او خواخوږۍ کې د یو واحد جسد په څیر دی. کله چې د هغه کوم غړي ته تکلیف ورسیږي، نور ټول غړي هم په بې خوبۍ او تبه کې ورسره شریک وي.” (صحیح مسلم)

دا حدیث، د پیوستون او مشترک مسؤلیت لوړتیا په تصویر کې راولي. داسې ناستې، چیرې چې د شیعه‌ګانو استازي د خپلې ټولنې اندېښنې څرګندوي او کورنیو چارو وزارت هم د هغو د حل لپاره په جدیت سره ژمنه کوي، ښیي چې په افغانستان کې ټول د یوه واحد جسد برخه دي او د یوې برخې درد، د ټول جسد درد دی.

پایله:

دا لیدنه او تر لاسه شوې هوکړې، د اسلامي وحدت د آرمانونو د تحقق او د یوه باثباته او آباد افغانستان د جوړولو په لاره کې یو مبارک ګام دی. هیله ده چې دا تعاملاتي او ورورولیزه تګلاره، ادامه ومومي او د ټولو قومونو او مذهبونو ترمنځ د باور او همکارۍ په پیاوړتیا سره، په افغانستان کې د اسلامي امارت په دارالاسلام کې د تل پاتې سولې او هر اړخیز پرمختګ لپاره زمینه برابره شي. دا وحدت، د اسلامي امت د بریالیتوب او عزت یوازینۍ لاره ده.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

آگاهی هائی مختصر و لازم در مورد پیروزی ها و حرکت رو به جلو اهل دعوت و جهاد در سرزمین مالی (القاعدة در مالی)

آگاهی هائی مختصر و لازم در مورد پیروزی ها و حرکت رو به جلو اهل دعوت و جهاد در سرزمین مالی (القاعدة در مالی)

به قلم: فضل احمد هراتی

امروز کل جغرافیای اسلامی در حال حرکت است و داغ‌ترین نقاط آن در مسیر ممرها و گذرگاه‌های استراتژیک قرار دارد؛ اما من این بحث را به بعد موکول می‌کنم و بر پویایی جدید در حرکت امت تمرکز خواهم کرد.

مجاهدین منطقه ساحل آگاهی بالایی در موارد زیر نشان داده‌اند:

۱- طراحی مشارکت آزادی‌بخش: ایجاد یک شراکت راهبردی با تمامی مؤلفه‌ها و ساکنان انقلابی منطقه از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵.

۲- اتاق عملیات مشترک: عملیات‌های «کیدال» و «باماکو» توانایی آن‌ها را در تبدیل این مشارکت به یک «اتاق عملیات مشترک» نشان داد؛ هماهنگی‌ای که تمامی قدرت‌های بین‌المللی، منطقه‌ای و رژیم نظامی در باماکو را غافلگیر کرد. حقیقت این است که این یک پیشینه جهادی است که در نیم قرن گذشته، به‌جز در بوسنی (که اگر خیانت توافقنامه دیتون ۱۹۹۵ نبود به موفقیت ممتازی می‌رسید) و چچن (که به دلیل تفرق داخلی و جدا کردن مسلمین چچن به بهانه ی صوفی و… بودن از مجاهدین و …)، در هیچ صحنه جهادی دیگری ندیده بودم.

۳- تفاهمات عدم درگیری: توافقات مربوط به توقف درگیری‌ها که سال گذشته میان «جماعت نصرة الاسلام» و «تنظیم دولت (داعش)» در ساحل صورت گرفت، تأثیر مستقیم خود را در عملیات‌های چند روز قبل نشان داد. علیرغم وجود مناقشات کلامی، هیچ درگیری میدانی میان آن‌ها ثبت نشده است (به‌جز تحرکات داعش به سمت مناطق مرزی نیجر که تأثیری بر روند عملیات‌ها نداشت). این پدیده‌ای نو است که باید به شکلی سنجیده، منضبط و دقیق تقویت شود.

از نظر تاکتیکی:

عملیات‌های نظامی موفق شدند مهم‌ترین و حساس‌ترین اصول جنگ را محقق کنند:

  • وحدت فرماندهی
  • تقسیم بارهای جنگ (اقتصاد نیرو)
  • همزمانی: این مورد حقیقتاً جدید، بسیار مؤثر و تعیین‌کننده بود.
  • غافلگیری
  • عقب‌نشینی منظم و بازاستقرار در نقاط اتکا: اگر شایعات متضاد نبود، می‌توانستیم از این تاکتیک بهره بیشتری ببریم.

چشم‌انداز و توصیه‌های عمومی برای ترتیبات پس از فتح (ان‌شاءالله)

اول: در حال حاضر ورود به پایتخت (باماکو) از طریق زور و جنگ را توصیه نمی‌کنم. باید برای ورود از طریق «صلح» با اهل آن برنامه‌ریزی کرد، حتی اگر زمان‌بر باشد. اینجا جایی است که حنکه و زیرکی استراتژیک آن‌ها برای مرحله پس از فتح مشخص می‌شود.

دوم: درباره مدل حکمرانی

–  حکمرانی محلی: توانمندسازی مردم هر منطقه برای اداره امور خود، در حالی که مرکزیت با «امارت اسلامی در ساحل» باشد. این مدل با ترکیب قبایلی منطقه سازگارترین است.

–  دو اصل حاکم: به نظر من اگر دو اصل زیر پس از فتح اجرا شود، از تمامی پیچیدگی‌ها عبور خواهند کرد:

«زمین برای اهل آن فراخ و پهناور، و بر اشغالگران و خائنان تنگ است.»

۱- زمین بزرگ است و برای همه جا دارد (تقسیم حکومت از طریق تفویض اختیار و توحید فرماندهی تحت لوای امارت).

۲- زمین بر اشغالگران و خائنان تنگ می‌شود (یکپارچگی قدرت و امارت؛ چرا که “امام سپری است که پشت آن جنگیده می‌شود”).

تحلیل ژئوپلیتیک صحنه و تأثیرات متقابل آن بر اوضاع بین‌المللی و منطقه‌ای را در نوشتاری مستقل منتشر خواهم کرد تا فایده آن عام شود، ان‌شاءالله.

برای برادرانمان و تمامی مجاهدان روی زمین، آرزوی رشد، سداد و پیروزی دارم.

پیامی از مجاهدین امارت اسلامی افغانستان به مجاهدین جماعت نصرت‌الاسلام و المسلمین (القاعدة مالی)

پیامی از مجاهدین امارت اسلامی افغانستان به مجاهدین جماعت نصرت‌الاسلام و المسلمین (القاعدة مالی)

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

پیروزی و تمکین و ثبات یک نظام اسلامی، پیش از آنکه به قدرت سلاح وابسته باشد، به پیوند عمیق میان مجاهدین و عامه‌ی مسلمین بستگی دارد. تجارب تلخ دهه‌های اخیر در سرزمین‌های اسلامی نشان داده است که  یکی از بزرگترین موانع در برابر تشکیل یک امارت پایدار، نه فقط خائنین داخلی و دشمن خارجی، بلکه «فتنه‌ی تکفیر» و «تنگ‌نظری مذهبی» و در نهایت «تفرق و جنگ داخلی میان اهل دعوت و جهاد» بوده است.

نجدیت (الدعوة النجدیة) با تمام رشادتی که از مجاهدین مسلح آنها دیده شده است اما در نهایت یکی از تفکراتی است که قابله ی تفرق و جنگ داخلی و مشغول کردن مسلمین به مسلمین در میان مسلمین بوده است؛ متأسفانه امروز مشاهده می‌شود که هم «تنظیم دوله (داعش)» و هم بخش‌هایی از «جماعت نصرت‌الاسلام»، تحت تأثیر تفکرات تنگ نظرانه ی«نجدیت» قرار گرفته‌اند. این منهج، جریانی است که ثابت کرده در هنگام داشتن قدرت، در آن «پذیرش مخالف» معنایی ندارد. پیروان این تفکر حتی یکدیگر را بر سر مسائل جزئی برنمی‌تابند، چه رسد به عامه‌ی مردمی که به آنها انواع برچسبها را بر آنها زده اندومیان صفوف مسلمین انشقاق ایجاد کرده و حتی دسته ای از آنها خون این «اهل قبله» را حلال شمرده است. این تفکر نه مایه نصرت، که مایه‌ی ویرانی و شکست است.

مردم مسلمان مالی قرن‌هاست که بر مذهب امام مالک رحمه‌الله زیسته‌اند. این دین‌داری ریشه‌دار، هویت اصلی مردم این سرزمین است اما نجدیت با برچسب زدن‌هایی چون «قبوری»، «بدعتی» و «صوفی» و «مشرک»، عملاً به جای اقامه ی حجت نبوی و روشنگری و پذیرش سایر تفکرات و مذاهب اسلامی و پایبندی به شورای مذاهب و تفاسیر مختلف اسلامی، جنگ با مسلمین را آغاز می‌کند در حالی که ریختن خون مسلمان به بهانه‌ی مسائل اختلافی فقهی، از بزرگترین گناهان کبیره است که برکت را از جهاد می‌برد و در نهایت ثمره ی جنگ را به کفار سکولار خارجی و مرتدین داخلی و گروه منافقین بومی تقدیم می کنند.

موفقیت چشم‌گیر امارت اسلامی افغانستان در مقابله با اشغالگران و برپایی نظام، مدیون یک نکته کلیدی بود: پایبندی به مذهب امام ابوحنیفه رحمه‌الله.

رهبران امارت اسلامی افغانستان به‌جای وارد کردن تفکرات بیگانه و مذهب نجدیت، بر همان مذهبی عمل کردند که قرن‌هاست مردم افغانستان بر آن هستند. آن‌ها مذهب مردم را مذهب حکومت قرار دادند و با این کار، قلب‌های عموم مردم حنفی مذهب را تسخیر کردند هر چند به سایر مذاهب اسلامی نیز در حیطه ی مسائل شخصی خود آزادی داده اند؛ نصیحت ما به مجاهدین مالی این است: اگر خواهان امارتی مستحکم هستید، به مذهب مالکی و ادلة الفقه این مذهب بازگردید. با مردمِ خود نجنگید؛ بلکه آنان را با همان عقیده ی اهل سنت و جماعت و ادلة الفقهی که مذهب امام مالک رحمه الله دارد رهبری کنید.

دشمنان بین‌المللی تنها زمانی پیروز می‌شوند که ما مسلمانان را به جان هم بیندازند. وقتی شما بر سر مسائل ریز فقهی، برادر مسلمان خود را تکفیر می‌کنید، در واقع در زمین دشمن بازی کرده‌اید.وحدت کلمه تنها با پذیرش تکثر مذهبی در دایره‌ی اسلام ممکن است. امارت یعنی چتری برای همه‌ی مسلمین، نه زندانی برای تحمیل یک قرائت خاص و تندروانه.

پس شک نداشته باشیم که نصرت الهی زمانی نازل می‌شود که دست از خون ناحق شسته شود و رحمت اسلامی جایگزین خشونت تکفیری گردد. نجدیت، مسیری به سوی بن‌بست و فتنه است. برای تمکین دین در سرزمین مالی، راهی جز احترام به فقه سلف صالح این سرزمین و دوری از انحصار گرائی وجود ندارد.

تصویری که داکتر پزشکیان از دیدار خود با عالیقدر سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی و دارالاسلام ایران به ما نشان می دهد

تصویری که داکتر پزشکیان از دیدار خود با عالیقدر سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی و دارالاسلام ایران به ما نشان می دهد

برای سالها عده ای می گفتند که عالیقدر ملا محمد عمر رحمه الله بنیانگذار امارت اسلامی افغانستان وجود ندارد، یا می گفتند که عالیقدر مولوی هبة الله آخند زاده کشته شده و وجود ندارد تا اینکه در موقعیتهای مختلف با مسئولان مختلف حکومتی و علمایان مختلف دایدار داشته است و جنگ روانی دشمنان نقش بر آب شده است.

عدم حضور رهبران امارت اسلامی افغانستان به دلایل تفسیر خاص آنها از تصویر و حضور در رسانه های تصویری است اما در شرایط جنگی کنونی حاکم بر دارالاسلام ایران، دلیل هر چه باشد مهم اعتماد به سیاست‌های امنیتی و مدیریتی رهبریت آن است.

با این وجود داکتر پزشکیان با اشاره به دیدار اخیر خود با عالیقدر سید مجتبی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی ودارالاسلام ایران، به تشریح فضای حاکم بر این دیدار و ابعاد شخصیتی، اخلاقی و مدیریتی ایشان پرداخت و می گوید:

” این دیدار در فضایی صمیمی برگزار شد و گفت‌وگوها نزدیک دو ساعت و نیم ادامه داشت. آنچه در این نشست بیش از هر موضوع دیگری برای بنده برجسته بود، نحوه مواجهه، نوع نگاه و شیوه برخورد متواضعانه و عمیقاً صمیمی رهبر معظم انقلاب اسلامی بود؛ رویکردی که فضای گفت‌وگو را به محیطی مبتنی بر اعتماد، آرامش، همدلی و گفت‌وگوی بی‌واسطه تبدیل کرده بود.

وقتی عالی‌ترین مقام کشور با چنین منش اخلاقی، تواضع و روحیه مردمی با مسئولان و افراد مواجه می‌شود، این رفتار به‌صورت طبیعی می‌تواند الگویی برای نظام مدیریتی و اداری کشور نیز باشد؛ الگویی مبتنی بر مسئولیت‌پذیری، نزدیک بودن به مردم و شنیدن واقعی مسائل و مشکلات، همانطور که رهبر شهید و معظم انقلاب اسلامی در سیره و عمل خود به آن مقید بودند.

مقام معظم رهبری نیز در این دیدار دقیقاً با چنین روحیه‌ای حضور داشتند؛ روحیه‌ای مبتنی بر سادگی، تواضع، صمیمیت و احترام متقابل که باعث می‌شد فضای گفت‌وگو کاملاً بی‌واسطه، صریح و همراه با احساس نزدیکی و اعتماد باشد.

در شرایط حساس کنونی کشور و منطقه، وجود چنین رویکردی در عالی‌ترین سطح حاکمیتی، می‌تواندث نقش مهمی در تقویت سرمایه اجتماعی، انسجام مدیریتی و افزایش امید و همدلی در جامعه ایفا کند.”

چرائی حملات دارالاسلام ایران به خائنین حاشیه خلیج فارس و اینکه پایگاه نظامی آمریکا در کشوری یعنی تحت اشغال بودن آن

چرائی حملات دارالاسلام ایران به خائنین حاشیه خلیج فارس و اینکه پایگاه نظامی آمریکا در کشوری یعنی تحت اشغال بودن آن

به قلم: کیوان مریوانی

اینکه گفته می شود کشورهای حاشیه خلیج فارس و سایر مناطقی چون اردن که پذیرای پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند ، به اشغال آمریکا درآمده اند واقعیتی است که در این جنگ تحمیلی رمضان۱۴۰۴ش آنرا مشاهده کردیم.

البته در کنار این، سنتکام رسما اعلام کرد: امارات، بحرین، عربستان، کویت، اردن و اسرائیل در عملیات آمریکا شرکت کردند.

در چنین وضعیتی، حمله دارالاسلام ایران به این پایگاهها و منافع اقتصادی آمریکا و شرکایش در این کشورها، حمله به مردم آنجا نیست بلکه دفاع مشروع در برابر تجاوزات آمریکا و شرکایش است.

جفری ساکس، تحلیل‌گر و اقتصاددان آمریکایی می گوید:
اگر شما پایگاه نظامی آمریکا را در کشورت داشته باشی، شما یک کشور مستقل نیستید. این یک گزارۀ بنیادین است. این کشورها اشغال‌شده هستند. متأسفانه آن‌ها به سختی می‌توانند یک جمله منسجم بر زبان بیاورند. آن‌ها در سازمان ملل تنها از حمله ایران سخن می‌گویند و حتی اشاره نمی‌کنند که ایران هدف حملات قرار گرفته است.

البته این واقعیت برای پهلویستهای زنجیری خبر آرامبخشی نیست چنانچه بعد از حمایتِ مشاور موشه ربع پهلوی سکولار از طرح مسلح‌کردن آشوبگران در ایران از سوی آمریکا «دیوید میلر» جامعه‌شناس انگلیسی می گوید:
” تنها برگ برنده پهلویست‌ها این است که به آمریکایی‌ها تکیه کنند تا از آسمان به تجمع‌های شبانه مردم در ایران حمله کنند.

اگر این اتفاق بیفتد، به زودی خواهند دید آرامشی که در لندن، واشنگتن و پاریس دارند و از آنجا خواستار نسل‌کشی ایرانی‌ها هستند، به سرعت از آنها گرفته خواهد شد.”

با این وجود روزنامه ایتالیایی ایل مانیفستو پرده از تله استراتژیک تهران برای آمریکا بر می دارد و می گوید:

۱. راهبرد «جنگ فرسایشی» به سبک ویتنام
ایران استراتژی «پیروزی از طریق شکست نخوردن» را برگزیده و نقطه قوت آمریکا (قدرت نظامی) را به نقطه ضعف آن (هزینه و زمان) تبدیل کرده است.

۲. پارادوکس هزینه‌ها
ایران، آمریکا را مجبور به استفاده از سامانه‌های گران در برابر پهپادهای ارزان خود کرده است.
هر موشک رهگیر میلیون‌ها دلار بودجه واشنگتن را دود می‌کند.

۳. انسجام داخلی در مقابل «دشمن متجاوز»
فشار نظامی، فضای ایران را از نقد به ناسیونالیسم تغییر داده است. تهدیدات خارجی، حتی منتقدان را در کنار نظام قرار داده است.

۴. اهرم فشار بر بازارهای جهانی
اعمال مدیریت بر تنگه هرمز و باب‌المندب، بر بازارهای مالی جهان و افکار عمومی آمریکا اثرگذار است.

۵. بن‌بست روانی ترامپ
ساختار روانی ترامپ و اصرار بر پیش‌شرط‌های اسرائیل، مانع مذاکره عقلانی شده است.

۶. جمع‌بندی
ایران با الگوبرداری از ویتنام و افغانستان، در حال تحمیل یک «بن‌بست استراتژیک» به ترامپ است؛ جایی که بمباران به نتیجه نمی‌رسد و هزینه ماندن روزبه‌روز افزایش می‌یابد.

این هم پیام بدتری برای وطن فروشان خائن ربع پهلوی و سایر هم کاسه های آنها.

رهبر دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، فرمان جدید در مورد تعیینات در تشکیلات ملکی و نظامی

رهبر دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، فرمان جدید در مورد تعیینات در تشکیلات ملکی و نظامی

بر اساس حکم عالیقدر مولوی هبة الله آخند زاده، جهت بهبود روند حکومتداری و پیشبرد امور، تعیینات ذیل در سطوح وزارتخانه‌ها، ولایات و ارگان‌های امنیتی صورت گرفت:

الف) در سطح وزارتخانه‌ها و معینیت‌ها:

۱٫ ملا عبدالاحد فضلی (والی پیشین فاریاب)؛ به حیث وزیر مخابرات و تکنالوژی معلوماتی.

۲٫ مخدوم عبدالسلام سعادت (معاون پیشین ولایت پکتیکا)؛ به حیث معین انسجام امور دینی و عرفان اسلامی وزارت ارشاد، حج و اوقاف.

ب) در سطح والیان ولایات:

۳٫ ملا محمد حنیف حمزه (والی پیشین بادغیس)؛ به حیث والی ولایت فاریاب.

۴٫ مولوی عبدالرحمن حقانی (والی پیشین بغلان)؛ به حیث والی ولایت خوست.

۵٫ مولوی عبدالله مختار (والی پیشین خوست)؛ به حیث والی ولایت بغلان.

۶٫ ملا محمد ولی جان (مشاور پیشین معاونیت اقتصادی ریاست‌الوزرا)؛ به حیث والی ولایت بادغیس.

ج) در سطح فرماندهان امنیه (قوماندانی امنیه):

۷٫ مولوی عبدالقیوم هلال (قوماندان امنیه پیشین میدان وردگ)؛ به حیث قوماندان امنیه ولایت بغلان.

۸٫ ملا عبدالحق (قوماندان امنیه پیشین بغلان)؛ به حیث قوماندان امنیه ولایت میدان وردگ.

۹٫ مولوی محمد عمر مخلص (رئیس پیشین جلوگیری از سلب آزادی زندانیان)؛ به حیث قوماندان امنیه ولایت نیمروز.

۱۰٫ ملا فریدالله قیام (معاون پیشین ولایت میدان وردگ)؛ به حیث قوماندان امنیه ولایت لوگر.

د) در سطح معاونین ولایات:

۱۱٫ مولوی انعام‌الله صلاح‌الدین (معاون پیشین پکتیا)؛ به حیث معاون ولایت لوگر.

۱۲٫ مولوی محمد انور (معاون پیشین لوگر)؛ به حیث معاون ولایت پکتیا.

۱۳٫ ملا عبدالظاهر مدثر (قوماندان امنیه پیشین نیمروز)؛ به حیث معاون ولایت میدان وردگ.

۱۴٫ مولوی محمد نبی حماس (معاون پیشین هلمند)؛ به حیث معاون ولایت بغلان.

۱۵٫ مولوی رحیم‌الله محمود (معاون پیشین فراه)؛ به حیث معاون ولایت هلمند.

۱۶٫ مولوی محمد گل خیبر (قوماندان پیشین لوای سوم قول اردوی ۲۰۳ منصوری)؛ به حیث معاون ولایت فراه.

۱۷٫ قاضی نورالله (عضو پیشین شورای علمای پکتیکا)؛ به حیث معاون ولایت پکتیکا.

هـ) سایر تعیینات نظامی و اداری:

۱۸٫ ملا محمد همایون جهادیار (معاون پیشین بغلان)؛ به حیث قوماندان لوای سوم پیاده قول اردوی ۲۰۳ منصوری.

۱۹٫ ملا آغا ولی حنفی (قوماندان امنیه پیشین لوگر)؛ به حیث رئیس نظارت از محابس سلب آزادی در ریاست عمومی امور زندان‌ها.

بعد از اطاعت از الله و رسولش صلی الله علیه وسلم، اطاعت از اولی‌الامر مایه ثبات و پیشرفت نظام اسلامی است.

د افغانستان اسلامي امارت د دارالاسلام مشر. په ملکي او نظامي تشکیلاتو کې د نویو ټاکنو په اړه فرمان

د افغانستان اسلامي امارت د دارالاسلام مشر. په ملکي او نظامي تشکیلاتو کې د نویو ټاکنو په اړه فرمان

د عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه‌الله د حکم پر اساس، د چارو د لا ښه سمون او پرمختګ په موخه په وزارتونو، ولایتونو او امنیتي ارګانونو کې لاندې ټاکنې ترسره شوې:

الف) په وزارتونو او معینیتونو کې:

۱. د فاریاب ولایت پخوانی والي، ملا عبدالاحد فضلي؛ د مخابراتو او معلوماتي ټکنالوژۍ د وزیر په توګه.

۲. د پکتیکا ولایت پخوانی مرستیال، مخدوم عبدالسلام سعادت؛ د ارشاد، حج او اوقافو وزارت د دیني چارو او اسلامي عرفان د انسجام د معین په توګه.

ب) د ولایتونو د والیانو په کچه:

۳. د بادغیس ولایت پخوانی والي، ملا محمد حنیف حمزه؛ د فاریاب د والي په توګه.

۴. د بغلان ولایت پخوانی والي، مولوي عبدالرحمن حقاني؛ د خوست د والي په توګه.

۵. د خوست ولایت پخوانی والي، مولوي عبدالله مختار؛ د بغلان د والي په توګه.

۶. د ریاست‌الوزرا د اقتصادي معاونیت پخوانی سلاکار، ملا محمد ولي جان؛ د بادغیس د والي په توګه.

ج) د امنیه قوماندانانو په کچه:

۷. د میدان وردګو ولایت پخوانی امنیه قوماندان، مولوي عبدالقیوم هلال؛ د بغلان د امنیه قوماندان په توګه.

۸. د بغلان ولایت پخوانی امنیه قوماندان، ملا عبدالحق؛ د میدان وردګو د امنیه قوماندان په توګه.

۹. د زندانونو په اداره کې د زندانیانو د ازادۍ له سلب څخه د مخنیوي پخوانی رئیس، مولوي محمد عمر مخلص؛ د نیمروز د امنیه قوماندان په توګه.

۱۰. د میدان وردګو ولایت پخوانی مرستیال، ملا فریدالله قیام؛ د لوګر د امنیه قوماندان په توګه.

د) د ولایتونو د مرستیالانو په کچه:

۱۱. د پکتیا ولایت پخوانی مرستیال، مولوي انعام‌الله صلاح‌الدین؛ د لوګر د مرستیال والي په توګه.

۱۲. د لوګر ولایت پخوانی مرستیال، مولوي محمد انور؛ د پکتیا د مرستیال والي په توګه.

۱۳. د نیمروز ولایت پخوانی امنیه قوماندان، ملا عبدالظاهر مدثر؛ د میدان وردګو د مرستیال والي په توګه.

۱۴. د هلمند ولایت پخوانی مرستیال، مولوي محمد نبي حماس؛ د بغلان د مرستیال والي په توګه.

۱۵. د فراه ولایت پخوانی مرستیال، مولوي رحیم‌الله محمود؛ د هلمند د مرستیال والي په توګه.

۱۶. د ۲۰۳ منصوري قول اردو د دریمې پلې لوا پخوانی قوماندان، مولوي محمد ګل خیبر؛ د فراه د مرستیال والي په توګه.

۱۷. د پکتیکا ولایت د علماوو شورا پخوانی غړی، قاضي نورالله؛ د همدې ولایت د مرستیال والي په توګه.

هـ) نورې نظامي او اداري ټاکنې:

۱۸. د بغلان ولایت پخوانی مرستیال، ملا محمد همایون جهادیار؛ د ۲۰۳ منصوري قول اردو د دریمې پلې لوا د قوماندان په توګه.

۱۹. د لوګر ولایت پخوانی امنیه قوماندان، ملا آغا ولي حنفي؛ د زندانونو د چارو د سمبالښت په عمومي ریاست کې د ازادۍ د سلب ځایونو د څارنې د رئیس په توګه.

د اولي‌الامر اطاعت د اسلامي نظام د ثبات او پرمختګ اساس دی.

بیانیه ی اخیر منتسب القاعدة در مورد جنگ تحمیلی اخیر پاکستان بر دارالاسلام ا.ا.افغانستان و سکوت دربرابر جنگ تحمیلی رمضان ۱۴۰۴ش بر دارالاسلام ایران

بیانیه ی اخیر منتسب القاعدة در مورد جنگ تحمیلی اخیر پاکستان بر دارالاسلام ا.ا.افغانستان و سکوت دربرابر جنگ تحمیلی رمضان ۱۴۰۴ش بر دارالاسلام ایران

به قلم: فضل احمد هراتی

هنگامی که امارت اسلامی افغانستان بارها اعلام کرده است که ارتباطی با القاعدة ندارد اما زمانی که پاکستان جنگ خود را به بهانه ی وجود گروههای تروریستی در افغانستان به ا.ا.افغانستان تحمیل کرده است بیانیه ای منسوب به القاعده در حمایت از ا.ا.افغانستان نشر می شود، آنهم از منبعی غیر از منبع رسمی القاعدة.

اگرچه نویسنده ی بیانیه در تشخیص دشمنی «نظم صهیونیستی-صلیبی» با امارت اسلامی مسیر درستی را رفته‌است، اما سکوت معنادار و نابیناییِ سیاسی نسبت به تحولات کلان منطقه، نشان از یک «عیب بزرگ» دیگر در بیانیه دارد.

امروز امت اسلامی درگیر بزرگترین نبرد قرن، جنگ رمضان۱۴۰۴ش است که در آن «سرافعی» آمریکا و «سگ هار» او، رژیم صهیونیستی، تمام قد برای نابودی دارالاسلام ایران و جغرافیای مقاومت اسلامی در برابر کفار محارب آمریکائی – صهیونی ایستاده‌اند.

حملات پاکستان به دارالاسلام افغانستان به دستور واشنگتن، و حملات صهیونیست‌ها به زیرساخت‌ها و فرماندهان در «دارالاسلام ایران»، دو لبه‌ی یک قیچی هستند. چگونه است که این بیانیه از تجاوزات پاکستان سخن می‌گوید، اما چشم خود را بر روی نبردِ مستقیم جبهه‌ی ایران با صهیونیسم بسته‌است؟ در حالی که دشمن مشترک (آمریکا)، هر دو بال قدرت منطقه (امارت اسلامی و ایران) را از کانال مزدورانش در پاکستان و تل‌آویو مورد هدف قرار داده است.

اسامه بن لادن تقبله‌الله با نگاهی راهبردی، بر تمرکز علیه «آمریکا» به عنوان سر افعی تأکید داشت. او به دنبال وحدت امت برای ضربه زدن به دشمن اصلی بود، اما نویسنده ی این بیانیه با نادیده گرفتن جبهه‌ی ایران در برابر آمریکا و صهیونیستها، عملاً در مسیرِ نقشه‌ی آمریکا حرکت می‌کند. آمریکا می‌خواهد جهان اسلام را به قطعات مذهبی شیعه و سنی و بعد سلفی و صوفی و اخوانی و … تقسیم کند تا با ضعیف کردن آنها توسط همدیگر در مرحله ی بعدی به ترتیب همه را نابود کند.

نادیده گرفتنِ نبردِ ایران با اسرائیل، یعنی نادیده گرفتن بخش بزرگی از قوای امت اسلامی در برابر آمریکا و صهیونیستها. این دقیقاً همان چیزی است که سیا و موساد می‌خواهند.

در این بیانیه آمده است که پاکستان به دستور آمریکا به افغانستان حمله کرده است؛ کاملاً درست است. اما چرا نمی‌گوید همین پاکستان، همزمان به عنوان پایگاه و مسیر ترانزیت توطئه علیه ایران نیز عمل می‌کند؟

دشمن یکی است، اتاق فکر یکی است و هدف تضعیف هر دولتی که در برابر نظم صهیونیستی تسلیم نمی‌شود یکی است. تفکیک این دو جبهه از هم، نشان‌دهنده ناتوانی در تحلیل راهبردی است و نشان می دهد که نویسنده ی بیانیه جاهل به منهج القاعده ی الشیخ اسامه بن لادن بوده است.

مومنین با هوشیاری در برابر توطئه های دشمنان حق ندارند در پیله‌ی «فرقه گرائی و تفرق» بمانند و از واقعیت‌های میدان عقب بمانند بلکه وقت آن است که به «منهج اصیل وحدت گرای اسلامی» بازگردند؛ منهجی که بر «وحدت تمام مسلمین در جبهه‌ی واحد علیه دشمن واحد» تأکید دارد.

۱٫ هدف واحد: آزادی قدس و نابودی هژمونی آمریکا.

۲٫ جبهه واحد: هماهنگی میان تمام نیروهایی که با صهیونیسم می‌جنگند، چه در کابل، چه در تهران و چه در غزه.

۳٫ نصرت اسلام: شریعتِ الهی تنها زمانی حاکم می‌شود که امت از تفرقه‌ی مذهبی عبور کند و دست در دست هم، «بنیان مرصوص» (دیوار استوار) را در برابر کفار سکولار محارب خارجی تشکیل دهد.

ای مومنین دست از نادیده گرفتن حقایق بردارید. دشمن میان ما فرقی نمی‌گذارد؛ آن‌ها به دنبال نابودی هرگونه نشانی از عزتِ اسلامی هستند. یا در جبهه‌ای واحد متحد می‌شویم، یا در سلول‌های تفرقه، یکی پس از دیگری توسط کفار خمحارب خارجی و «سگان هار» آنها دریده خواهیم شد.

بازگردید به آرمانِ اسامه؛ پیش به سوی وحدتِ امت برای فتحِ قدس.