روزشمار جهاد چچنی ها در جنگ گروزنی با کفار محارب و اشغالگر روسی و قدم به قدم با مجاهدین چچن (۲)
به قلم: شمسالدین نشخوف، شرکتکننده در جنگ
ترجمه: کارزان شکاک
۱۶ ژانویه ۱۹۹۶
تمام شب، نیروهای روسی تلاش کردند پروومایسکویه را تصرف کنند. واحدهای روسی، با پشتیبانی خودروهای جنگی پیاده نظام و نفربرهای زرهی، از تمام خیابانها به عمق روستا نفوذ کردند. با این حال، تا ساعت ۵ صبح، آنها از روستا بیرون رانده شدند و تنها توانستند در دو یا سه خانه در حومه شهر جای پایی برای خود دست و پا کنند. تا صبح، بیش از ۱۶۰ جسد سرباز روسی در خیابانهای روستا پخش شده بود.
طبق گزارشهای ساعت ۵ صبح، پنج مجاهد چچنی دیگر کشته و ۱۱ نفر زخمی شده بودند. چهار گروگان نیز کشته و بیش از ۲۰ نفر زخمی شدند.
در نزدیکی روستای نووگروزننسکی (اویسخار)، ساکنان محلی ستونی از خودروهای زرهی روسی را که به سمت پروومایسکویه در حرکت بودند، متوقف کردند. راهپیمایی غیرنظامیان از خاساویورت به سمت پروومایسکویه آغاز شد و خواستار پایان قتل عام شدند.
در همین حال، در پروومایسکویه، دهها گروگان در آوار یک ساختمان ویران شده به دام افتادند. گروگانها به شش گروه تقسیم شدند و در زیرزمینهای ساختمانها پناه گرفتند.
تا شامگاه ۱۶ ژانویه، طی دو روز درگیری، ۱۷ جنگجوی چچنی کشته و حدود ۲۰ نفر زخمی شدند (که حال دو نفر از آنها وخیم است). نیروهای روسی بیش از ۲۰۰ نفر تلفات دادند.
۲۶ گروگان موفق به فرار از روستا شدند.
واحدهای چچنی از حلقه بیرونی با نیروهای روسی جنگیدند.
۱۷ ژانویه ۱۹۹۶
پس از یک حمله ناموفق دیگر، نیروهای روسی با موشکاندازهای گراد به مدت چهار تا پنج ساعت پروومایسکویه را گلولهباران کردند. حملات بیشتری پس از آن انجام شد. حدود ۲۰ گروگان کشته شدند.
جنگجویان چچنی با سربازان روسی از طریق رادیو تماس گرفتند و پیشنهاد دادند که دوباره گروگانها را از روستا بگیرند. تنها پاسخ، الفاظ رکیک بود. هر نیم ساعت، گروگانها روی آنتن میآمدند و ادعا میکردند که زنده هستند و التماس میکردند که از روستا بیرون برده شوند. سربازان روسی با فحاشی، گلولهباران بیشتر و حملات بیشتر پاسخ میدادند.
مانند گذشته، جنگجویان چچنی مجبور شدند از یک لحظه کم و بیش آرام استفاده کنند و گروگانها را خودشان، یکی دو نفر، آزاد کنند. گروهی متشکل از نه گروگان که با پرچم سفید از روستا خارج شده بودند، از یک خودروی جنگی پیاده نظام روسی مورد اصابت گلوله قرار گرفتند.
سلمان رادویف با رادیو به استودیوی تلویزیونی “کانال ریاست جمهوری” جمهوری چچن ایچکریا پیام داد و پخش زنده داشت. او گزارش داد که هفت افسر پلیس ضد شورش اسیر شده توسط آتش روسیه کشته شدهاند و برخی از افسران پلیس ضد شورش که زنده مانده بودند، اسلحه به دست گرفته و به همراه جنگجویان چچنی، شروع به دفع حملات نیروهای روسی کردهاند. پیامی از گروگانها به ارتش روسیه پخش شد.
از حلقه بیرونی، چندین گروه چچنی، که تعدادشان بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ نفر بود، با نیروهای روسی جنگیدند. مواضع روسیه با موشکهای گراد، ATGM و NURS گلولهباران شد. یکی از گروههای چچنی از دشت سیلابی رودخانه ترک جنگید.
در شب ۱۷-۱۸ ژانویه، نیروهای روسی بار دیگر تلاش کردند تا به پروومایسکویه حمله کنند. یک هلیکوپتر روسی در حین تلاش برای فرود یک گروه تهاجمی سرنگون شد. دو هلیکوپتر دیگر آسیب دیدند اما توانستند به پایگاه بازگردند.
