همکاری های زراعتی و مالداری و تبادل تجارب میان دو دارالاسلام ایران و امارت اسلامی افغانستان

سفر هیئت بلندپایه دارالاسلام ایران به دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان  و گفت‌وگو برای گسترش همکاری‌های زراعتی، مالداری و تبادل تجارب میان دو کشور اسلامی قدم مثبتی است در کنار صدها قدم بزرگ و کوچکی که دارالاسلام ایران جهت رشد و شکوفائی دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و خدمت به مردم آن برداشته است.

به دعوت محترم مولوی عطاءالله عمری، وزیر زراعت، آبیاری و مالداری امارت اسلامی افغانستان، هیئت بلندپایه دارالاسلام ایران به ریاست محترم غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی ایران، وارد کابل شد.

این هیئت در میدان هوایی کابل از سوی محترم مولوی صدراعظم عثمانی، معین زراعت و مالداری وزارت زراعت، آبیاری و مالداری امارت اسلامی افغانستان، و شماری از مسئولان این وزارت مورد استقبال قرار گرفت.

قرار است وزیر جهاد کشاورزی ایران و هیئت همراه، با مسئولان دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان درباره گسترش همکاری‌های مشترک در بخش‌های مهم زراعت، آبیاری، مالداری، تبادل تجربه‌ها، تقویت ظرفیت‌ها و توسعه روابط اقتصادی و تخنیکی میان دو کشور اسلامی گفت‌وگو کنند.

این سفر می‌تواند گام مهمی در جهت تقویت روابط برادرانه، همکاری‌های منطقه‌ای و استفاده مشترک از ظرفیت‌های دو کشور مسلمان باشد. افغانستان و ایران، به عنوان دو کشور همسایه و دارای پیوندهای دینی، فرهنگی و تاریخی، می‌توانند در بخش‌های زراعت، مالداری، تجارت محصولات زراعتی، مدیریت آب، آموزش‌های تخصصی و انتقال تجارب علمی، همکاری‌های مؤثر و سازنده داشته باشند.

گسترش چنین روابطی، افزون بر تقویت اقتصاد و تولیدات داخلی، می‌تواند زمینه ایجاد فرصت‌های کاری، افزایش تولیدات زراعتی، رشد مالداری و بهبود وضعیت معیشتی مردم را در هر دو کشور فراهم سازد.

دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان همواره بر توسعه روابط مثبت با دارالاسلام ایران، تأکید دارد و این سفر می‌تواند نمونه‌ای روشن از همکاری‌های سازنده و برادرانه میان دو ملت مسلمان باشد.

د دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان د اقتصادي پرمختګ او د خلکو د آرامۍ او هوساینې په لور

به قلم: سلیمان عبدالرحمن

په تېرو پنځو کلونو کې، د افغانستان اسلامي امارت د ګڼو ننګونو او ستونزو سره سره، د اقتصادي پراختیا او د اتباعو د هوساینې او آرامۍ د تامین لپاره د بنسټیزو زیربناوو په جوړولو کې لوی ګامونه پورته کړي دي. په دې لار کې د اسلامي امارت هڅې، د دې نظام جدي هوډ ښيي چې د اسلامي اصولو پر بنسټ یوه آباده، خپلواکه او ځان بسېا ټولنه جوړه کړي.

د اسلامي امارت له اصلي لومړیتوبونو څخه یو، د بیکارۍ سره مبارزه او د افغانستان د ځوانانو د لویې طبقې لپاره د کار زمینه برابرول دي. د اسلامي امارت ویاند، مولوي ذبیح الله مجاهد، ټینګار کړی چې دغه نظام د نړیوالو محدودیتونو او اقتصادي فشارونو سره سره، د دندو په برخه کې د پام وړ پرمختګ کړی دی. که څه هم دا اقدامات لا تر اوسه کافي ندي، خو اسلامي امارت ژمنه کړې چې د شپې او ورځې په هڅو سره به د ځوانانو او اتباعو لپاره د کار نورې زمینې هم برابرې کړي.

اسلامي امارت د لویو اقتصادي پروژو په پلي کولو سره، د هېواد د اقتصادي جوړښت په برخه کې د ستر بدلون په درشل کې دی. د دې پروژو بشپړول به نه یوازې پراخو دندو ته زمینه برابره کړي، بلکې د انرژۍ، کرنې، کانونو او ترانزیټ په څیر په مهمو برخو کې به د افغانستان د ځان بسیاینې زمینه هم برابره کړي. دا پروژې د دارالاسلام د راتلونکي لپاره روښانه اقتصادي لید ښیي.

اسلامي امارت په تېرو پنځو کلونو کې د نړۍ له هېوادونو سره د سیاسي او اقتصادي اړیکو د پراختیا لپاره پراخه اقدامات کړي دي. دا هڅې د نړیوالو تعاملاتو د پیاوړتیا او د بهرنیو پانګونو د جذب په موخه شوي، او کولی شي په نږدې راتلونکي کې د اقتصادي وضعیت ښه والي او د عمومي هوساینې د کچې لوړوالي لامل شي.

اسلامي امارت ځان د شریعت د احکامو د پلي کولو او ټولنیز عدالت د تامین لپاره ژمن ګڼي. په دې برخه کې، د فقر د کمولو، د زیانمنو طبقو د ملاتړ او د دوامدارې پراختیا لپاره د اړینو زمینو برابرول، د دې نظام له مهمو موخو څخه شمیرل کیږي.

د افغانستان اسلامي امارت د دښمنانو د ټولو خنډونو او کارشکنیو سره سره، پر الله باندې په توکل او د افغانستان د مؤمنو خلکو په ملاتړ د پرمختګ او پراختیا لاره ادامه ورکوي. د کار زمینه برابرول، د لویو اقتصادي پروژو پلي کول او د نړیوالو تعاملاتو پراخول، د دې نظام د هڅو هغه برخه ده چې د یو آباد، خپلواک او سربلند هېواد د جوړولو لپاره ترسره کیږي. هیله ده چې د دې پروژو په بشپړیدو سره، افغانستان د اسلامي او سیمه ییزو هېوادونو په منځ کې خپلې مناسبي مقام ته ورسيږي او خلک یې د بشپړ آرامۍ او هوساینې څخه برخمن شي.

پنج سال حاکمیت دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و حرکت در مسیر پیشرفت اقتصادی و تأمین آسایش و رفاه برای مردم

به قلم: سلیمان عبدالرحمن

در پنج سال گذشته، امارت اسلامی افغانستان با وجود چالش‌ها و مشکلات متعدد، گام‌های بلندی در جهت توسعه اقتصادی و ایجاد زیرساخت‌های اساسی برای تأمین رفاه و آسایش شهروندان برداشته است. تلاش‌های امارت اسلامی در این مسیر، نشان‌دهنده عزم جدی این نظام برای ساختن جامعه‌ای آباد، مستقل و خودکفا بر اساس اصول اسلامی است.

یکی از اولویت‌های اصلی امارت اسلامی، مبارزه با بیکاری و ایجاد فرصت‌های کاری برای قشر عظیم جوانان افغانستان است. سخنگوی امارت اسلامی، مولوی ذبیح‌الله مجاهد، تأکید کرده است که این نظام با وجود محدودیت‌های بین‌المللی و فشارهای اقتصادی، توانسته است در بخش اشتغال‌زایی پیشرفت‌های قابل توجهی داشته باشد. هرچند این اقدامات هنوز کافی نیست، اما امارت اسلامی متعهد شده است که با تلاش‌های شبانه‌روزی، زمینه‌های بیشتری برای کاریابی جوانان و شهروندان فراهم آورد.

امارت اسلامی با اجرای پروژه‌های بزرگ اقتصادی، در آستانه یک تحول عظیم در ساختار اقتصادی کشور قرار دارد. تکمیل این پروژه‌ها نه تنها به ایجاد اشتغال گسترده کمک خواهد کرد، بلکه زمینه را برای خودکفایی افغانستان در بخش‌های کلیدی مانند انرژی، کشاورزی، معدن و ترانزیت فراهم می‌سازد. این پروژه‌ها نشان‌دهنده چشم‌انداز روشن اقتصادی برای آینده دارالاسلام است.

امارت اسلامی در پنج سال گذشته، اقدامات گسترده‌ای برای گسترش روابط سیاسی و اقتصادی با کشورهای جهان انجام داده است. این تلاش‌ها با هدف تقویت تعاملات بین‌المللی و جذب سرمایه‌گذاری خارجی صورت گرفته و می‌تواند در آینده نزدیک به بهبود وضعیت اقتصادی و افزایش سطح رفاه عمومی منجر شود.

مهمتر از همه اینکه امارت اسلامی خود را متعهد به اجرای احکام شریعت و تأمین عدالت اجتماعی بر اساس شریعت الله می‌داند. در این راستا، تلاش برای کاهش فقر، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و ایجاد بسترهای لازم برای توسعه پایدار، از مهم‌ترین اهداف این نظام به شمار می‌رود.

به این شکل می توانیم بگوئیم که امارت اسلامی افغانستان با وجود تمامی موانع و کارشکنی‌های دشمنان، مسیر پیشرفت و توسعه را با اتکاء به خداوند و حمایت مردم مؤمن افغانستان ادامه می‌دهد. ایجاد فرصت‌های شغلی، اجرای پروژه‌های کلان اقتصادی و گسترش تعاملات بین‌المللی، بخشی از تلاش‌های این نظام برای ساختن کشوری آباد، مستقل و سربلند است. امید می‌رود که با تکمیل این پروژه‌ها، افغانستان به جایگاه شایسته خود در میان کشورهای اسلامی و منطقه دست یابد و مردم آن از آسایش و رفاه کامل برخوردار شوند.

۲۴اسد؛ روز تأسیس دوباره دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان  و شکوفائی مجدد عدالت اسلامی (۲)

به قلم: محمد اسامه

در آیه دیگر آمده است: إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا  (نساء/۵۸) الله به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به اهل آن بسپارید  .

بر اساس این اصل قرآنی، حکومت اسلامی باید افراد شایسته، متدین، متخصص و امانت‌دار را در مسئولیت‌ها بگمارد تا نظام اداری کشور سالم، فعال و خدمت‌گزار مردم باشد و این همان امر مهمی است که امارت اسلامی افغانستان در آن افتاده است.

در کنار این یکی از بزرگ‌ترین نیازهای ملت‌ها، امنیت است. بدون امنیت، نه عبادت به آرامش انجام می‌شود، نه تجارت رشد می‌کند، نه تعلیم پیش می‌رود و نه مردم به زندگی عادی خود می‌رسند.

قرآن کریم در توصیف نعمت امنیت می‌فرماید:الَّذِي أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ(قریش/۴)  همان ذاتی که آنان را از گرسنگی غذا داد و از ترس امن ساخت.

برقراری امنیت در سراسر افغانستان یکی از خواسته‌های اساسی ملت مسلمان این کشور بود. پس از سال‌ها جنگ، انفجار، ناامنی و بی‌ثباتی، مردم افغانستان بیش از هر چیز به آرامش و ثبات نیاز داشتند. اگر این امنیت با عدالت، رفاه، تعلیم و توسعه همراه شود، می‌تواند پایه‌های یک جامعه آباد و مستقل را محکم سازد.

علاوه بر این ۲۴ اسد یادآور این حقیقت است که ملت مسلمان افغانستان، ملتی با ایمان، مقاوم و عزت‌خواه است. این ملت در طول تاریخ در برابر اشغالگران و سلطه‌گران ایستادگی کرده و هیچ‌گاه به بردگی سیاسی و فکری بیگانگان تن نداده است.

الله متعال می‌فرماید:وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ  (منافقون/۸)عزت از آنِ الله، رسول او و مؤمنان است.

عزت واقعی مسلمانان در پیروی از دین، حفظ استقلال، وحدت، تقوا و خدمت به مردم است. هرگاه یک ملت مسلمان بر ارزش‌های دینی خود بایستد و از وابستگی به بیگانگان فاصله بگیرد، راه عزت و سربلندی برایش باز می‌شود.

۲۴ اسد، روز تأسیس دوباره دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، روز پایان یک مرحله تلخ از وابستگی، فساد و بی‌ثباتی و آغاز مرحله‌ای تازه از امید، استقلال و بازگشت به ارزش‌های اسلامی است.

اما این روز بزرگ، تنها زمانی به کمال معنای خود می‌رسد که حکومت اسلامی در عمل برای تحقق این اهداف تلاش کند:

– تطبیق عدالت اسلامی؛ 

– خدمت صادقانه به مردم؛ 

– مبارزه جدی با فساد؛ 

– ایجاد فرصت‌های کاری برای جوانان؛ 

– تقویت اقتصاد و خودکفایی کشور؛ 

– حفظ وحدت میان اقوام و مردم افغانستان؛ 

– گسترش علم، تربیت و اخلاق اسلامی؛ 

– و دفاع از استقلال و عزت دارالاسلام افغانستان.

از الله متعال می‌خواهیم که افغانستان را سرزمین امن، آباد، متحد و عزتمند بگرداند و مسئولان را توفیق دهد که با تقوا، عدالت، اخلاص و امانت‌داری به مردم مسلمان این کشور خدمت کنند. وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ 

۲۴اسد؛ روز تأسیس دوباره دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان  و شکوفائی مجدد عدالت اسلامی (۱)

به قلم: محمد اسامه

۲۴ اسد در تاریخ معاصر افغانستان، روزی سرنوشت‌ساز و فراموش‌نشدنی است؛ روزی که پس از سال‌ها اشغال، فساد، وابستگی و تحمیل نظام‌های بیگانه، زمینه برای تأسیس دوباره دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان فراهم شد و پرچم حاکمیت اسلامی بار دیگر در این سرزمین برافراشته گردید.

این روز، برای ملت مسلمان افغانستان تنها یک تحول سیاسی نبود، بلکه نقطه عطفی در مسیر بازگشت به هویت اسلامی، استقلال ملی و حاکمیت ارزش‌های دینی به شمار می‌رود؛ زیرا ملتی که سال‌ها زیر فشار جنگ، ناامنی، فساد اداری، فقر، اختلافات داخلی و دخالت بیگانگان قرار داشت، بار دیگر امید یافت که کشورش بر اساس دین، استقلال و اراده مردم مسلمان خود اداره شود.

در اندیشه اسلامی، اصل حاکمیت و قانون‌گذاری حقیقی از آنِ الله متعال است. قرآن کریم می‌فرماید: إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ(یوسف/۴۰)  حکم و فرمانروایی جز برای الله نیست.

این آیه مبارکه به مسلمانان می‌آموزد که نظام زندگی، سیاست، عدالت و حکومت باید بر محور فرمان الهی باشد، نه بر اساس خواسته‌های قدرت‌های بیگانه، منافع شخصی یا نظام‌هایی که از بیرون بر ملت‌های مسلمان تحمیل می‌شوند.

همچنین الله متعال می‌فرماید: وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (مائده/۴۵) و هر کس به آنچه الله نازل کرده حکم نکند، پس آنان ستمکاران‌اند.

بر این اساس، بازگشت به شریعت اسلامی و تلاش برای تطبیق احکام الهی، یکی از بزرگ‌ترین مسئولیت‌های یک حکومت اسلامی است.

نظام جمهوریت پیشین، با وجود شعارهای فراوان، در عمل نتوانست عدالت، امنیت، استقلال و رفاه واقعی را برای مردم افغانستان فراهم سازد. فساد گسترده، وابستگی به بیگانگان، اختلافات داخلی، حیف‌ومیل بیت‌المال و بی‌توجهی به ارزش‌های اسلامی، از مشکلات بزرگی بود که ملت افغانستان سال‌ها از آن رنج برد.

۲۴ اسد روزی بود که این ساختار فرو ریخت و زمینه برای ایجاد نظامی فراهم شد که شعار اصلی آن، استقلال، امنیت، تطبیق شریعت، وحدت ملی و خدمت به مردم مسلمان افغانستان است.

الله متعال می‌فرماید: وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ  (حج/۴۰) و قطعاً الله یاری می‌کند کسی را که دین او را یاری کند؛ همانا الله نیرومند و غالب است.

بله، عزت، نصرت و پیروزی واقعی زمانی به دست می‌آید که ملت‌ها دین الله را یاری کنند و در برابر ظلم، اشغال و وابستگی ایستادگی نمایند.

تأسیس دوباره دارالاسلام تنها یک افتخار نیست، بلکه یک مسئولیت بزرگ شرعی و تاریخی نیز می‌باشد. حکومت اسلامی باید در برابر مردم پاسخ‌گو باشد، عدالت را تأمین کند، با فساد مبارزه نماید، امنیت را برقرار سازد و برای رفاه، تعلیم، کار و زندگی آبرومندانه شهروندان تلاش کند.

رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: كُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ  (متفق علیه) همه شما نگهبان هستید و همه شما در برابر زیردستان خود مسئول می‌باشید.

این حدیث شریف نشان می‌دهد که هر مسئول، از امیر و وزیر گرفته تا والی، قاضی، مدیر و مأمور عادی، در برابر الله متعال و مردم مسئول است. حکومت اسلامی زمانی موفق و مورد رضایت الله قرار می‌گیرد که امانت‌داری، عدالت، خدمت و تقوا در آن اصل باشد.

یکی از مهم‌ترین اهداف نظام اسلامی، اقامه عدالت است. الله متعال می‌فرماید: إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ (نحل/۹۰)  همانا الله به عدالت و نیکوکاری فرمان می‌دهد.عدالت یعنی حقوق همه مردم بر اساس شریعت الله حفظ شود؛ بیت‌المال امانت دانسته شود؛ ظلم، رشوه، خیانت و تعصب از میان برداشته شود؛ و مسئولیت‌ها به اهل آن سپرده شود.

۳۰ سال از عملیات ۶ آگوست ۱۹۹۶ جهاد چچن (۱)

ضبط شده از سخنان مولودی ادوگف

ترجمه و ارائه شده توسط : کارزان شکاک

“وقتی در مورد حمله ۶ آگوست صحبت می‌کنیم، باید از عملیات مارس ۱۹۹۶ شروع کنیم، زمانی که به دستور جوهر، مجاهدین وارد گروزنی شدند و یک “پاکسازی” سه روزه شهر را انجام دادند. اساساً، این یک تمرین نهایی برای ۶ آگوست بود.” خود این عملیات به عنوان عملی تلافی‌جویانه علیه دشمن به دلیل جنایاتش علیه غیرنظامیان در نظر گرفته شده بود.

سپس، در مدت زمان کوتاهی، مجموعه‌ای از وقایع کلیدی رخ داد که در نهایت منجر به پیروزی در ۶ آگوست شد: عملیات مجاهدین در ماه مارس (“پاکسازی” گروزنی در ماه مارس)، شهادت (انشاءالله) جوهر در ماه آوریل، مذاکرات در کرملین در پایان ماه مه و انتخابات روسیه در ژوئن-ژوئیه. بلافاصله پس از انتخابات، روس‌ها تمام توافقات را نقض کردند و خصومت‌ها را از سر گرفتند.

جایی در نیمه دوم ژوئیه، یادداشتی از سلیمخان یادداربیف (اگر اشتباه نکنم، او در آن زمان در منطقه شاتوی بود) به اصلان مسخدوف رسید که حاوی دستور آماده‌سازی عملیاتی برای حمله به گروزنی بود.

به یاد دارم که این دستور در آن زمان به طور فعال بین فرماندهان مورد بحث قرار گرفت. برخی در مورد صلاح بودن حمله ابراز تردید کردند. اما اصلان بلافاصله شروع به آماده‌سازی عملیاتی کرد که “عملیات جهاد” نامیده می‌شد.

در آن زمان، من در منطقه ودنسکی بودم و همه چیز جلوی چشمانم آشکار شد. حدود بیستم جولای، اصلان یک جلسه نظامی تشکیل داد. آنها شروع به تجمع در ماخکتی کردند. الان روز دقیقش را به خاطر ندارم، اما تجمع چند روز طول کشید. برخی از فرماندهان رسیدند. کسانی که نمی‌توانستند حضور داشته باشند، نمایندگان خود را فرستادند.

جلسه نهایی، که در آن نقشه حمله به گروزنی مورد بحث قرار گرفت، در ماخکتی برگزار شد. در آنجا، آنها تصمیم گرفتند درخواستی را برای سربازان روسی تهیه کنند (من مأمور نوشتن آن شدم)، که مجاهدین سپس آن را از طریق رادیو خواندند (ویدئویی از آنها در حال خواندن درخواست آنلاین وجود دارد).

باز هم، تاریخ دقیق را به خاطر نمی‌آورم، اما اواخر جولای بود، زمانی که روس‌ها از تنگه رودخانه باس عبور کردند و ما در همان زمان در ماخکتی جلسه‌ای داشتیم.

تصمیم گرفته شد که از ماخکتی عقب‌نشینی کنیم، زیرا تهدید محاصره وجود داشت. در این زمان، تقریباً همه فرماندهان نقشه عملیات، مسیرهای گروزنی و مناطق و حوزه‌های مسئولیت را دریافت کرده بودند.

نقشه حمله و نبرد، از ابتدا تا انتها، کاملاً توسط اصلان تهیه شده بود.

با ترک ماخکتی، به دو گروه تقسیم شدیم. من با گروه اصلان رفتم. انزور مسخدوف با ما بود. ما از تنگه رودخانه واشتار عبور کردیم و به سمت چیشکی رفتیم. از یک منطقه جنگلی عبور کردیم. در حین حرکت، با گروه شامیل باسایف در جنگل روبرو شدیم.

به یاد دارم که او و اصلان خلوت کردند و گفتگوی طولانی داشتند. خود شامیل در جلسه ماخکتی شرکت نکرد. اگر اشتباه نکنم، گروه باسایف در اواخر ژوئیه یا اوایل اوت در منطقه دوتس-خوتی مستقر بود.

شمیل مقداری جیره خشک داشت و آنها را با ما به اشتراک گذاشت. ما در آن زمان اصلاً غذا نداشتیم. غذا و آب مشکل‌ساز بودند.

این ماجرا را در طول ملاقاتم با باسایف در جنگل به یاد دارم. یک دوربین دوچشمی ژاپنی از گردنم آویزان بود. حمزت گلایف این دوربین‌های دوچشمی را به من داده بود. وقتی شامیل آنها را دید، از من خواست که آنها را به او بدهم. اما من به او گفتم که آنها هدیه‌ای از گلایف هستند، بنابراین نمی‌توانستم آنها را پس بدهم.

درست است، بعداً از اینکه آنها را پس ندادم پشیمان شدم، زیرا هنگام عبور از آرگون، نزدیک بود غرق شوم و دوربین دوچشمی توسط جریان آب برده شد. تلفن ماهواره‌ای‌ام را نیز آنجا گم کردم؛ به طور دقیق‌تر، در کوله پشتی‌ام بود، اما با شن مسدود شد و پس از آن کار نکرد.

واکنش امارت اسلامی افغانستان از انتشار کلیپهائی که با آبروی مسلمین بازی می شود چیست؟

به قلم: فضل احمد هراتی

امروز بار دیگر کلیپی دردناک در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است؛ کلیپی که در آن یک دختر نوجوان به همراه یک پسر بازداشت شده و در حالی که از او فیلم گرفته می‌شود، نام خودش، نام پدرش، وظیفه پدرش و محل زندگی خانواده‌اش را می‌پرسند. سپس همین تصاویر و مشخصات خانوادگی در فضای مجازی پخش می‌شود و آبروی یک انسان، یک پدر و مادر، یک خانواده و حتی یک فامیل، در برابر چشم هزاران نفر قرار می‌گیرد.

واقعاً انسان از خود می‌پرسد: چه زمانی یاد خواهیم گرفت که آبروی یک مسلمان بازیچه نیست؟

الله تعالی می فرماید: إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفَاحِشَةُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ (نور/۱۹) به درستی کسانی که دوست دارند زشتی‌ها و بی‌عفتی‌ها در میان مؤمنان منتشر شود، برای آنان در دنیا و آخرت عذابی دردناک است.

همچنین از ابن عمر رضی الله عنهما رواست است که رسول الله صلی الله علیه وسلم در حجةالوداع با صدای رسا فرمودند: ألا إن اللَّه حرَّم علَيْكُمْ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوالكُم، كَحُرْمَةِ يوْمكُمْ هذا، في بلدِكُمْ هذا، في شَهْرِكُم هذا ألاَ هل بلَّغْت؟»: «هر پيامبری را که الله متعال مبعوث نمود، به قومش درباره ی دجال هشدار داد؛ نوح و پيامبران پس از او درباره ی دجال هشدار داده اند. و اگر دجال در ميان شما ظهور کند، وضع او بر شما پوشيده نمی ماند؛ (چون می دانيد الله از هر عيبی پاک و منزّه است.) زيرا پروردگار شما، کور نيست؛ ولی چشم راستِ دجال کور است و مانند دانه ی انگور برآمده می باشد. آگاه باشيد که الله جان ها و مال های شما را بر يکديگر حرام کرده است؛ همانند حرمت اين روز در اين ماه حرام، در اين سرزمين محترم. هان! آيا تبليغ کردم؟». حاضران گفتند: آری. رسول الله صلى الله عليه وسلم سه مرتبه گفت: «اللَّهُمَّ اشْهَدْ»: «يا الله شاهد باش». [أخرجه البخاري (۴۴۰۲، ۴۴۰۳)، ومسلم (۱۶۹)]

پخش فیلم و افشای مشخصات، خودش «منکر بزرگ» است . وقتی کسی مرتکب خطایی می‌شود، راه برخورد با او در اسلام و قانون مشخص است: تحقیق، احضار، محاکمه عادلانه و مجازات متناسب. اما اگر به بهانه «امر به معروف و نهی از منکر» یا «برخورد با منکر»، از یک دختر مسلمان فیلم گرفته شود، از نام و محل سکونت خانواده‌اش پرسیده شود و همان فیلم در شبکه‌های اجتماعی منتشر شود، این عمل نه «برخورد با منکر» بلکه خود منکر بزرگ‌تر است.

این کار چندین گناه بزرگ را با هم جمع می‌کند:

• هتک حرمت مؤمن که در احادیث رسول الله صلی الله علیه وسلم به شدت آن نهی شده است.
• افشای عیوب و اسرار مسلمان.
• ایجاد رسوایی عمومی برای یک دختر بی‌گناه یا خطاکار؛ حتی اگر خطاکار باشد، رسوایی‌اش در برابر عموم مجاز نیست.
• آسیب زدن به آبروی پدر، مادر، خواهران، برادران و تمام بستگان او که نقشی در این ماجرا نداشته‌اند.
• تشویش افکار عمومی و ترویج حس ناامنی در جامعه.

آبروی یک زن مسلمان، چه مؤمن باشد چه گناهکار، در شرع مقدس خط قرمز است.

درخواست قاطع همه ی مومنین از امارت اسلامی افغانستان این است ما به عنوان شهروندان مسلمان افغانستان، از امارت اسلامی افغانستان (دارالاسلام) جداً و خالصانه تقاضا داریم:

–  تحقیق فوری درباره این کلیپ و کلیپ‌های مشابه صورت گیرد.

–  با مأمورانی که بدون رعایت موازین شرعی و قانونی، از متهمان فیلم می‌گیرند و مشخصات خانوادگی افراد را در برابر دوربین می‌پرسند، برخورد قاطع و عبرت‌آموز انجام شود.

–  فرمان صریح و علنی صادر شود که هیچ نهاد امنیتی و هیچ فردی حق ندارد تصاویر و مشخصات متهمان را در فضای مجازی منتشر کند؛ مگر با حکم دادگاه و بر اساس مصلحت قطعی شرعی.

–  رسیدگی به متهمان، در چهارچوب شرع و قانون و بدون هتک حرمت و آبروریزی انجام شود.

– با کانال‌ها، صفحات و افرادی که این فیلم‌ها را منتشر می‌کنند نیز برخورد جدی و قانونی شود تا درس عبرتی برای دیگران باشد.

وظیفه ما مسلمانان نیز این است که :

• از بازنشر چنین کلیپ‌هایی جدا خودداری کنیم؛ زیرا هر بازنشر، کمک به هتک حرمت یک مسلمان است.
• اگر موردی دیدیم، آن را گزارش دهیم و خواستار برخورد شرعی و قانونی با عاملان آن شویم.
• همیشه به یاد داشته باشیم که اگر کسی خطاکار است، او را به مسیر اصلاح دعوت کنیم، نه به مسیر رسوایی.

به خدا قسم، دیدن چنین صحنه‌هایی انسان را از خیلی چیزها شرمنده می‌کند؛ اما شرمندگی کافی نیست. امید که صدای حق‌طلبانه مردم به گوش مسئولان برسد و جلو این بی‌حرمتی‌ها گرفته شود.

ای الله، آبروی مسلمانان را از گزند ظالمان و نادانان حفظ بفرما. و به امارت اسلامی توفیق اجرای احکام شریعت و رعایت حرمت بندگانت را عنایت کن. آمین.

ضرورت اتحاد امارت اسلامی افغانستان و ایران اسلامی در برابر ائتلاف کفر و ارتداد  (2)

به قلم: محمد اسامه

این سه دولت سکولار، اخیراً پیمان‌های امنیتی و اقتصادی بسته‌اند و در حال همکاری با آمریکا برای تجزیهٔ منطقه و مهار جبههٔ مقاومت اسلامی هستند. در برابر این ائتلاف کفر و ارتداد، تنها راه نجات، تشکیل جبههٔ واحد اسلامی از سوی دولت‌های واقعی اسلامی منطقه  همچون دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و دارالاسلام ایران است.

• عربستان سعودی: میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا و آل‌سعود که با پادشاهی موروثی، از دین فقط برای مشروعیت‌سازی استفاده می‌کند. این رژیم در یمن و سوریه و افغانستان، علیه مسلمانان مظلوم فعالیت کرده است.
• ترکیه: تحت حکومت اردوغان با ادعای ادامه ی عثمانی، در عمل به ناتو و آمریکا وابسته است و با آذربایجان و سایر کشورها علیه آرمان فلسطین و مقاومت اسلامی همکاری می‌کند. پان‌ترکیسم و سکولاریسم، ابزارهای این رژیم برای شکاف‌اندازی در امت اسلامی است.
• پاکستان: این کشور به‌عنوان عضو مؤسس پیمان‌های نظامی غربی (CENTO و SEATO) همواره ابزار سیاست‌های آمریکا در منطقه بوده است. پاکستان در دوران آزادی افغانستان از اشغال افغانستان توسط آمریکا، میزبان و پشتیبان گروه‌های نیابتی آمریکا بوده است و اکنون نیز در امور داخلی افغانستان مداخله می‌کند و از اربکی و غلامان آمریکا برای بی‌ثباتی افغانستان استفاده می‌کند.

امارت اسلامی افغانستان به‌عنوان تنها دولت حاکم بر اساس فقه حنفی در جهان و ایران اسلامی به‌عنوان یک دارالاسلام مستقل و با نفوذ در محور مقاومتی که فرا مذهبی است، دو بازیگر کلیدی‌اند که هر دو از سوی آمریکا و مزدوران منطقه‌ای‌اش تهدید می‌شوند:

• افغانستان زیر اشغال ۲۰ سالهٔ آمریکا بود و هنوز با تهاجم غلامان نیابتی از خاک پاکستان روبروست.

• ایران نیز سال‌هاست قربانی انواع تروریسم احزاب مختلف سکولار و به ظاهر اسلامگرا است که از سوی سعودی و آمریکا و اسرائیل حمایت می‌شود.

بنا بر مصالح عالی اسلام، دو دارالاسلام باید با نفی سوء‌ظن‌های تاریخی و فراتر بردن نگاه از اختلافات فقهی و مذهبی (که هرگز نباید به جنگ و دشمنی بیانجامد)، پیمان دفاعی، اقتصادی و فرهنگی امضا کنند. این اتحاد می‌تواند:

۱. بازدارندگی در برابر تجاوز غلامان آمریکا و صهیونیستها را فراهم کند و خطوط مرزی هر دو کشور را امن سازد.

۲. شکستن محاصرهٔ اقتصادی و ایجاد کریدورهای تجاری مستقل از مسیرهای تحت سلطهٔ آمریکا را ممکن کند.

۳. پاسخ مشترک به تروریسم و جلوگیری از فعالیت گروه‌های نیابتی در منطقه را تضمین نماید.

۴. احیای بیت‌المقدس و حمایت از ملت مظلوم فلسطین را به‌عنوان آرمان مشترک در دستور کار قرار دهد.

از قیس بن عباد روایت است که می گوید: من و اشتر نزد علی رضی الله عنه رفتیم و گفتیم: آیا رسول الله صلی الله علیه وسلم برای تو وصیتی نموده که آن را برای عموم مردم توصیه نکرده است؟ علی گفت: نه، چنین چیزی نیست؛ جز آنچه در این کتابم هست. مسدد می گوید: قیس گفت: پس علی کتابی را بیرون آورد. و احمد می گوید: کتابی از غلاف شمشیرش بیرون آورد که در آن نوشته بود: «مومنان در خون های شان یکسان هستند و همگی علیه دشمن شان یکپارچه و متحد می باشند و رعایت امان کسی که از میان آنها کمترین مرتبه را دارد، بر همه ی آنها لازم است؛ بدانید و آگاه باشید که مومن در برابر کافر کشته نمی شود. و کافری که عهد و پیمانی با مسلمانان دارد مادامی که بر عهد و پیمانش پایبند باشد کشته نمی شود. و هرکس عملی را انجام دهد که موجب مجازات است، مجازات آن به خود او بازمی گردد؛ و هرکس بدعتی ایجاد کند یا بدعتگزاری را پناه دهد، لعنت الله و ملائکه و همه ی مردم به دنبال اوست».[ أخرجه أبو داود (۴۵۳۰)، والنسائي (۴۷۳۴)، وأحمد (۹۹۳)]

امروز مسلمانان افغان و ایرانی، دو بازوی یک پیکرند؛ اگر این دو بازو به هم گره بخورند، هیچ دشمنی تاب مقاومت در برابر ارادهٔ آنان را نخواهد داشت.باذن الله. وامارت اسلامی افغانستان و دارالاسلام ایران، با پشت سر گذاشتن گذشته، می‌توانند الگوی امت برای مقابله با ائتلاف سه‌گانهٔ کفر و ارتداد — سعودی، ترکی، پاکستانی — باشند.

ما از مدارای اسلامی و مصلحتِ عالیِ امت، از علما، سیاسیون و مجاهدان هر دو کشور می‌خواهیم که آتش اختلافات را خاموش کرده و پرچم «لا اله الا الله» را برافراشته نگاه دارند تا به اذن خدا، عزت اسلامی و نصرت الهی تحقق یابد:وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ  (آل عمران/۱۲۶) و پیروزی نیست جز از سوی خداوند عزیز و حکیم.

ضرورت اتحاد امارت اسلامی افغانستان و ایران اسلامی در برابر ائتلاف کفر و ارتداد  (1)

به قلم: محمد اسامه

خداوند متعال در قرآن کریم، امت اسلامی را به‌عنوان یک پیکر واحد و برادر خوانده است و اختلاف و تفرقه را سبب ضعف و شکست دانسته است. امارت اسلامی افغانستان و دارالاسلام ایران، به‌عنوان دو دارالاسلام در حساس‌ترین منطقه جغرافیایی جهان اسلام، امروز در برابر تهدیدی مشترک قرار دارند: پیمان شوم سه دولت مرتد و مزدور آمریکا — عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان — که با وجود ظاهر اسلامی، در صف دشمنان اسلام و مسلمین ایستاده‌اند. در این شرایط، اتحاد و هم‌پیمانی این دو کشور اسلامی نه فقط یک ضرورت استراتژیک، بلکه تکلیفی شرعی و تاریخی است.

قرآن کریم، وحدت امت اسلامی را نه یک پیشنهاد، بلکه فرمانی قطعی و مبنای عزت مسلمانان قرار داده است. چرا؟ چون ما همه یک امت هستیم و باید از امتی واحد صحبت کنیم و امت گرا باشیم نه زبان و قوم و مذب گرا چنانچه الله تعالی می فرماید: إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ  (انبیاء/۹۲) همانا این امت شما، امتی یگانه است و من پروردگار شما هستم؛ پس مرا عبادت کنید. 

این یعنی مسلمانان — حتی با وجود اختلاف در برداشت‌های فقهی و مذهبی — در برابر دشمن مشترک، یک جبهه‌اند و یک امت واحدی هستید. یعنی « إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ » (حجرات/۱۰) هر مومنی برادر دینی توست، خواه از اهل سنت باشد خواه از اهل تشیع، و هیچ‌کس حق ندارد به بهانه‌های مذهبی، از یاری برادر مومن خود دست بردارد.

تاریخ اسلام نشان داده است که هرگاه مسلمانان با وجود اختلافات، در برابر دشمن مشترک متحد شدند، پیروز شدند و هرگاه تفرقه کردند، ذلیل گشتند:

رسول الله صلی الله علیه وسلم  با پیمان برادری میان مهاجران و انصار و انعقاد پیمان‌نامهٔ مدینه، اقوام و قبایل مختلف، از جمله یهودیان و مشرکان (=سکولاریستها) را در یک پیمان دفاعی مشترک گرد هم آورد تا در برابر کفار سکولارقریش( سرافعی آن زمان) بایستند. اگرچه آن پیمان با غیرمسلمانان بود، اما اصل وحدت در برابر تهدید خارجی را می‌آموزد.

در جنگ احزاب (سکولاریستها)، قریش و قبایل متحد آنان به قصد نابودی دارالاسلام مدینه آمدند. مسلمانان با وجود اختلافات داخلی که گروه منافقین به وجود آورده بودند، یکپارچه در برابر احزاب  سکولار ایستادند و خداوند آنان را پیروز کرد.

همچنین مسلمانان شام و مصر و عراق در حالی که شاهیگری عباسی و دولت‌های کوچک محلی با هم اختلاف داشتند، با اتحاد زیر پرچم صلاح الدین ایوبی توانستند بیت‌المقدس را بازپس گیرند. وقتی صلاح‌الدین و شیعیان مصر و سایر مذاهب اسلامی با یکدیگر متحد شدند، شکست از صلیبی‌ها محال گردید.

در قرون اخیر، مسلمانان هند، افغانستان و ایران هرگاه در برابر استعمار انگلیس و روسیه متحد شدند، توانستند هویت و استقلال خود را حفظ کنند؛ اما متأسفانه هرگاه اختلافات داخلی را بر اتحاد مقدم شمردند، استعمارگران از طریق همین اختلافات (مانند ایجاد تفرقهٔ مذهبی و قومی) بر آنان تسلط یافتند.

درس بزرگ تاریخ این است: «اتحاد مسلمانان، حتی با وجود اختلاف در مذهب و سیاست، در برابر کفر مهاجم، واجب‌تر از هر چیز است.» و امروز نیز این درس، ما را به اتحاد دارالاسلام افغانستان و ایران فرا می‌خواند.

در برابر ضرورت اتحاد دو دارالاسلام ایران و امارت اسلامی افغانستان، ما شاهد تهدیدی جدید هم هستیم و آن اینکه عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان  — که ادعای  اهل سنت بودن را دارند — در عمل به مزدوران محلی آمریکا تبدیل شده‌اند. آنان با حمایت از اشغالگری در فلسطین، عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی، حمایت از دشمنان اهل دعوت و جهاد در سراسر دنیا، و تضعیف محور اهل جهاد د رمنطقه، در حال اجرای نقشه‌های دشمنان اسلام هستند.